Book 2, § 6 — Outlines of Pyrrhonism

Πολλὴ μὲν οὖν καὶ ἄπειρος σχεδὸν ἡ περὶ αὐτὸ γέγονε διαφωνία παρὰ τοῖς δογματικοῖς· ἡμεῖς δὲ πάλιν τοῦ ἐμμεθόδου προνοούμενοι φαμὲν ὅτι, ἐπεὶ κατ’ αὐτοὺς ἄνθρωπός ἐστι τὸ ὑφ' οὗ κρίνεται τὰ πράγματα, οὐδὲν δὲ οὗτος ἔχοι ἂν δι’ οὗ κρίνειν δυνήσεται (καθάπερ καὶ αὐτοὶ συνομολογοῦσιν) ἢ αἴσθησιν καὶ διάνοιαν, ἐὰν δείξωμεν, ὅτι οὔτε δι’ αἰσθήσεως μόνης δύναται κρίνειν οὔτε διὰ μόνης τῆς διανοίας οὔτε δι’ ἀμφοτέρων αὐτῶν, συντόμως πρὸς ἁπάσας τὰς κατὰ μέρος δόξας εἰρήκαμεν· πᾶσαι γὰρ δοκοῦσιν εἰς τὰς τρεῖς ταύτας ἀναφέρεσθαι στάσεις.

Polle men oun kai apeiros schedon he peri auto gegone diaphonia para tois dogmatikois; hemeis de palin tou emmethodou pronooumenoi phamen hoti, epei kat’ autous anthropos esti to hyph' hou krinetai ta pragmata, ouden de houtos echoi an di’ hou krinein dynesetai (kathaper kai autoi synomologousin) e aisthesin kai dianoian, ean deixomen, hoti oute di’ aistheseos mones dynatai krinein oute dia mones tes dianoias oute di’ amphoteron auton, syntomos pros hapasas tas kata meros doxas eirekamen; pasai gar dokousin eis tas treis tautas anapheresthai staseis.

ἀρξώμεθα δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθήσεων.

arxometha de apo ton aistheseon.

Οὐκοῦν ἐπεὶ τινὲς μὲν κενοπαθεῖν τὰς αἰσθήσεις φασίν (οὐδὲν γὰρ ὑποκεῖσθαι ὧν ἀντιλαμβάνεσθαι δοκοῦσιν), οἱ δὲ πάντα ὑποκεῖσθαι ὑφ’ ὧν οἴονται κινεῖσθαι λέγουσιν, οἱ δὲ τὰ μὲν ὑποκεῖσθαι, τὰ δὲ μὴ ὑποκεῖσθαι, τίνι συγκαταθησόμεθα οὐχ ἕξομεν· οὔτε γὰρ τῇ αἰσθήσει τὴν διαφωνίαν ἐπικρινοῦμεν, ἐπεὶ περὶ αὐτῆς ζητοῦμεν, πότερον κενοπαθεῖ ἢ ἀληθῶς καταλαμβάνει, οὔτε ἑτέρῳ τινί, ἐπεὶ μηδὲ ἔστιν ἄλλο τι κριτήριον δι’ οὗ χρὴ κρίνειν κατὰ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν.

Oukoun epei tines men kenopathein tas aistheseis phasin (ouden gar hypokeisthai hon antilambanesthai dokousin), ohi de panta hypokeisthai hyph’ hon oiontai kineisthai legousin, ohi de ta men hypokeisthai, ta de me hypokeisthai, tini synkatathesometha ouch hexomen; oute gar te aisthesei ten diaphonian epikrinoumen, epei peri autes zetoumen, poteron kenopathei e alethos katalambanei, oute hetero tini, epei mede estin allo ti kriterion di’ hou chre krinein kata ten prokeimenen hypothesin.

ἀνεπίκριτον ἄρα καὶ ἀκατάληπτον ἔσται, πότερον κενοπαθεῖ ἡ αἴσθησις ἢ καταλαμβάνει τι· ᾧ συνεισέρχεται τὸ μὴ δεῖν ἡμᾶς τῇ αἰσθήσει μόνῃ προσέχειν ἐν τῇ κρίσει τῶν πραγμάτων, περὶ ἧς οὐκ ἔχομεν εἰπεῖν, εἰ καὶ τὴν ἀρχὴν καταλαμβάνει τι.

anepikriton ara kai akatalepton estai, poteron kenopathei he aisthesis e katalambanei ti; ho syneiserchetai to me dein hemas te aisthesei mone prosechein en te krisei ton pragmaton, peri hes ouk echomen eipein, ei kai ten archen katalambanei ti.

ἀλλ’ ἔστω κατὰ συγχώρησιν τὰς αἰσθήσεις ἀντιληπτικὰς εἶναι· οὐδὲν γὰρ ἧττον καὶ οὕτως ἄπιστοι εὑρεθήσονται πρὸς τὴν κρίσιν τῶν ἐκτὸς ὑποκειμένων πραγμάτων. αἱ γοῦν αἰσθήσεις ὑπεναντίως κινοῦνται ὑπὸ τῶν ἐκτός, οἷον ἡ γεῦσις ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ μέλιτος ὁτὲ μὲν πικράζεται, ὁτὲ δὲ γλυκάζεται, καὶ ἡ ὅρασις τὸ αὐτὸ χρῶμα ὁτὲ μὲν αἱμωπὸν, ὁτὲ δὲ λευκὸν εἶναι <δοκεῖ> ἀλλ’ οὐδὲ ἡ ὄσφρησις ἑαυτῇ συμφωνεῖ·

all’ esto kata synchoresin tas aistheseis antileptikas einai; ouden gar hetton kai houtos apistoi heurethesontai pros ten krisin ton ektos hypokeimenon pragmaton. ahi goun aistheseis hypenantios kinountai hypo ton ektos, ohion he geusis hypo tou autou melitos hote men pikrazetai, hote de glykazetai, kai he horasis to auto chroma hote men ahimopon, hote de leukon einai <dokei> all’ oude he osphresis heaute symphonei;

τὸ γοῦν μύρον ὁ μὲν κεφαλαλγικὸς ἀηδὲς εἶναί φησιν, ὁ δὲ μὴ οὕτως ἔχων ἡδύ. καὶ οἱ θεόληπτοι δὲ καὶ οἱ φρενιτίζοντες ἀκούειν δοκοῦσί τινων διαλεγομένων αὐτοῖς, ὧν ἡμεῖς οὐκ ἐπακούομεν. καὶ τὸ αὐτὸ ὕδωρ τοῖς μὲν φλεγμαίνουσιν ἀηδὲς εἶναι δοκεῖ δι’ ὑπερβολὴν θερμότητος, τοῖς δ’ ἄλλοις χλιαρόν.

to goun myron ho men kephalalgikos aedes einai phesin, ho de me houtos echon hedy. kai ohi theoleptoi de kai ohi phrenitizontes akouein dokousi tinon dialegomenon autois, hon hemeis ouk epakouomen. kai to auto hydor tois men phlegmainousin aedes einai dokei di’ hyperbolen thermotetos, tois d’ allois chliaron.

πότερον οὖν πάσας τὰς φαντασίας ἀληθεῖς εἶναι φήσει τις, ἢ τάσδε μὲν ἀληθεῖς, τάσδε δὲ ψευδεῖς, ἢ καὶ ψευδεῖς ἁπάσας, εἰπεῖν ἀμήχανον, μηδὲν ἡμῶν ἐχόντων κριτήριον ὡμολογημένον δι’ οὗ κρινοῦμεν ὃ προκρίνειν μέλλομεν, ἀλλὰ μηδὲ ἀποδείξεως εὐπορούντων ἀληθοῦς τε καὶ κεκριμένης, διὰ τὸ μέχρι νῦν ζητεῖσθαι τὸ τῆς ἀληθείας κριτήριον, δι’ οὗ καὶ τὴν ἀληθῆ ἀπόδειξιν ἐπικρίνεσθαι προσήκει.

poteron oun pasas tas phantasias aletheis einai phesei tis, e tasde men aletheis, tasde de pseudeis, e kai pseudeis hapasas, eipein amechanon, meden hemon echonton kriterion homologemenon di’ hou krinoumen ho prokrinein mellomen, alla mede apodeixeos euporounton alethous te kai kekrimenes, dia to mechri nyn zeteisthai to tes aletheias kriterion, di’ hou kai ten alethe apodeixin epikrinesthai prosekei.

διὰ ταῦτα καὶ ὁ ἀξιῶν τοῖς μὲν κατὰ φύσιν ἔχουσιν [ἐν τούτοις] πιστεύειν, τοῖς δὲ παρὰ φύσιν διακειμένοις μηδαμῶς, ἄτοπος ἔσται· οὔτε γὰρ ἀναποδείκτως τοῦτο λέγων πιστευθήσεται, οὔτε ἀπόδειξιν ἀληθῆ καὶ κεκριμένην ἕξει διὰ τὰ προειρημένα.

dia tauta kai ho axion tois men kata physin echousin [en toutois] pisteuein, tois de para physin diakeimenois medamos, atopos estai; oute gar anapodeiktos touto legon pisteuthesetai, oute apodeixin alethe kai kekrimenen hexei dia ta proeiremena.

εἰ μέντοι καὶ συγχωρήσειέ τις τὰς μὲν τῶν κατὰ φύσιν ἐχόντων φαντασίας εἶναι πιστάς, τὰς δὲ τῶν παρὰ φύσιν διακειμένων ἀπίστους, καὶ οὕτως ἀδύνατος εὑρεθήσεται ἡ διὰ τῶν αἰσθήσεων μόνων κρίσις τῶν ἐκτὸς ὑποκειμένων. ἡ ὅρασις γοῦν καὶ ἡ κατὰ φύσιν ἔχουσα τὸν <αὐτὸν> πύργον μὲν στρογγύλον, ὁτὲ δὲ τετράγωνον εἶναι λέγει, καὶ ἡ γεῦσις τὰ αὐτὰ σιτία ἐπὶ μὲν τῶν κεκορεσμένων ἀηδῆ, ἐπὶ δὲ τῶν πεινώντων ἡδέα φησὶν εἶναι, καὶ ἡ ἀκοὴ παραπλησίως τῆς αὐτῆς φωνῆς νυκτὸς μὲν ὡς εὐμεγέθους ἀντιλαμβάνεται, ἡμέρας δὲ <ὡς> ἀμαυρᾶς,

ei mentoi kai synchoreseie tis tas men ton kata physin echonton phantasias einai pistas, tas de ton para physin diakeimenon apistous, kai houtos adynatos heurethesetai he dia ton aistheseon monon krisis ton ektos hypokeimenon. he horasis goun kai he kata physin echousa ton <auton> pyrgon men strongylon, hote de tetragonon einai legei, kai he geusis ta auta sitia epi men ton kekoresmenon aede, epi de ton peinonton hedea phesin einai, kai he akoe paraplesios tes autes phones nyktos men hos eumegethous antilambanetai, hemeras de <hos> amauras,

καὶ ἡ ὄσφρησις ἐπὶ μὲν πολλῶν δυσώδη ἐπὶ δὲ τῶν βυρσοδεψῶν οὐδαμῶς τὰ αὐτὰ εἶναι δοκεῖ, καὶ ἡ αὐτὴ ἁφὴ εἰσιόντων μὲν ἡμῶν εἰς τὸ βαλανεῖον θερμαίνεται ὑπὸ τῆς παραστάδος, ἐξιόντων δὲ ψύχεται. διόπερ ἐπεὶ καὶ κατὰ φύσιν ἔχουσαι αἱ αἰσθήσεις ἑαυταῖς μάχονται, καὶ ἡ διαφωνία ἐστὶν ἀνεπίκριτος, ἐπεὶ μὴ ἔχομεν ὡμολογημένον <κριτήριον> δι’ οὗ κρίνεσθαι δύνανται, τὰς αὐτὰς ἀπορίας ἀκολουθεῖν ἀνάγκη. καὶ ἄλλα δὲ πλείω μεταφέρειν πρὸς τὴν τούτου κατασκευὴν ἐνδέχεται ἐκ τῶν προειρημένων ἡμῖν περὶ τῶν τῆς ἐποχῆς τρόπων. διόπερ οὐκ ἂν εἴη ἀληθὲς ἴσως τὸ τὴν αἴσθησιν μόνην δύνασθαι κρίνειν τὰ ἐκτὸς ὑποκείμενα.

kai he osphresis epi men pollon dysode epi de ton byrsodepson oudamos ta auta einai dokei, kai he aute haphe eisionton men hemon eis to balaneion thermainetai hypo tes parastados, exionton de psychetai. dioper epei kai kata physin echousai ahi aistheseis heautais machontai, kai he diaphonia estin anepikritos, epei me echomen homologemenon <kriterion> di’ hou krinesthai dynantai, tas autas aporias akolouthein ananke. kai alla de pleio metapherein pros ten toutou kataskeuen endechetai ek ton proeiremenon hemin peri ton tes epoches tropon. dioper ouk an eie alethes isos to ten aisthesin monen dynasthai krinein ta ektos hypokeimena.

Οὐκοῦν ἐπὶ τὴν διάνοιαν μετέλθωμεν τῷ λόγῳ. οἱ τοίνυν ἀξιοῦντες τῇ διανοίᾳ μόνῃ προσέχειν ἐν τῇ κρίσει τῶν πραγμάτων πρῶτον μὲν ἐκεῖνο οὐκ ἕξουσιν δεικνύναι, ὅτι καταληπτόν ἐστι τὸ εἶναι διάνοιαν. ἐπεὶ γὰρ ὁ μὲν Γοργίας οὐδὲν εἶναι φάσκων οὐδὲ διάνοιαν εἶναί φησι, τινὲς δὲ ταύτην ἀποφαίνονται ὑπάρχειν, πῶς οὖν ἐπικρινοῦσι τὴν διαφωνίαν; οὔτε γὰρ διανοίᾳ, ἐπεὶ τὸ ζητούμενον συναρπάσουσιν, οὔτε ἄλλῳ τινί· οὐδὲν γὰρ ἄλλο εἶναί φασι κατὰ τὴν ὑπόθεσιν τὴν νῦν ὑποκειμένην, δι’ οὗ κρίνεται τὰ πράγματα. ἀνεπίκριτον ἄρα καὶ ἀκατάληπτον ἔσται, πότερον ἔστι διάνοια ἢ οὐκ ἔστιν· ᾧ συνεισέρχεται τὸ μὴ δεῖν μόνῃ τῇ διανοίᾳ προσέχειν ἐν τῇ τῶν πραγμάτων κρίσει, τῇ μηδέπω κατειλημμένῃ.

Oukoun epi ten dianoian metelthomen to logo. ohi toinyn axiountes te dianoia mone prosechein en te krisei ton pragmaton proton men ekeino ouk hexousin deiknynai, hoti katalepton esti to einai dianoian. epei gar ho men Gorgias ouden einai phaskon oude dianoian einai phesi, tines de tauten apophainontai hyparchein, pos oun epikrinousi ten diaphonian? oute gar dianoia, epei to zetoumenon synarpasousin, oute allo tini; ouden gar allo einai phasi kata ten hypothesin ten nyn hypokeimenen, di’ hou krinetai ta pragmata. anepikriton ara kai akatalepton estai, poteron esti dianoia e ouk estin; ho syneiserchetai to me dein mone te dianoia prosechein en te ton pragmaton krisei, te medepo kateilemmene.

ἀλλὰ κατειλήφθω ἡ διάνοια, καὶ ὡμολογήσθω τὸ εἶναι ταύτην καθ’ ὑπόθεσιν· λέγω ὅτι οὐ δύναται κρίνειν τὰ πράγματα. εἰ γὰρ μηδ’ ἑαυτὴν ἀκριβῶς ὁρᾷ, ἀλλὰ διαφωνεῖ περί τε τῆς οὐσίας αὑτῆς καὶ τοῦ τρόπου τῆς γενέσεως καὶ τοῦ τόπου ἐν ᾧ ἔστιν, πῶς ἂν δυνηθείη τῶν ἄλλων τι ἀκριβῶς καταλαμβάνειν;

alla kateilephtho he dianoia, kai homologestho to einai tauten kath’ hypothesin; lego hoti ou dynatai krinein ta pragmata. ei gar med’ heauten akribos hora, alla diaphonei peri te tes ousias hautes kai tou tropou tes geneseos kai tou topou en ho estin, pos an dynetheie ton allon ti akribos katalambanein?

διδομένου δὲ καὶ τοῦ τὴν διάνοιαν κριτικὴν εἶναι τῶν πραγμάτων, οὐχ εὑρήσομεν πῶς κατ’ αὐτὴν πολλῆς γὰρ οὔσης τῆς κατὰ διάνοιαν διαφορᾶς, ἐπειδὴ ἑτέρα μέν ἐστιν ἡ Γοργίου διάνοια, καθ’ ἥν φησι μηδὲν εἶναι, ἑτέρα δὲ ἡ Ἡρακλείτου, καθ’ ἣν λέγει πάντα εἶναι, ἑτέρα δὲ ἡ τῶν λεγόντων τάδε μὲν εἶναι τάδε δὲ μὴ εἶναι, πῶς ἐπικρίνωμεν τὴν τῶν διανοιῶν διαφορὰν οὐχ ἕξομεν, οὐδὲ δυνησόμεθα εἰπεῖν, ὅτι τῇ μὲν τοῦδε διανοίᾳ κατακολουθεῖν προσήκει, τῇ τοῦδε δὲ οὐδαμῶς.

didomenou de kai tou ten dianoian kritiken einai ton pragmaton, ouch heuresomen pos kat’ auten polles gar ouses tes kata dianoian diaphoras, epeide hetera men estin he Gorgiou dianoia, kath’ hen phesi meden einai, hetera de he Herakleitou, kath’ hen legei panta einai, hetera de he ton legonton tade men einai tade de me einai, pos epikrinomen ten ton dianoion diaphoran ouch hexomen, oude dynesometha eipein, hoti te men toude dianoia katakolouthein prosekei, te toude de oudamos.

ἤν τε γὰρ διανοίᾳ τινὶ κρίνειν τολμῶμεν, τῆς διαφωνίας μέρει συγκατατιθέμενοι τὸ ζητούμενον συναρπάσομεν· ἤν τε ἑτέρῳ τινί, ψευσόμεθα ὅτι μόνῃ τῇ διανοίᾳ δεῖ κρίνειν τὰ πράγματα.

en te gar dianoia tini krinein tolmomen, tes diaphonias merei synkatatithemenoi to zetoumenon synarpasomen; en te hetero tini, pseusometha hoti mone te dianoia dei krinein ta pragmata.

λοιπὸν ἐκ τῶν περὶ τοῦ κριτηρίου τοῦ ὑφ’ οὗ [λεγομένων] ῥηθέντων§§— δεικνύναι δυνησόμεθα, ὅτι μήτε τὴν ἀγχινουστέραν τῶν ἄλλων διάνοιαν εὑρεῖν δυνάμεθα, ὅτι τε ἂν εὕρωμεν τῶν τε γεγενημένων καὶ οὐσῶν διανοιῶν ἀγχινουστέραν διάνοιαν, ἐπεὶ ἄδηλόν ἐστιν, εἰ πάλιν ταύτης ἑτέρα ἔσται ἀγχινουστέρα, οὐ δεῖ προσέχειν αὐτῇ,

loipon ek ton peri tou kriteriou tou hyph’ hou [legomenon] rhethenton§§— deiknynai dynesometha, hoti mete ten anchinousteran ton allon dianoian heurein dynametha, hoti te an heuromen ton te gegenemenon kai ouson dianoion anchinousteran dianoian, epei adelon estin, ei palin tautes hetera estai anchinoustera, ou dei prosechein aute,

ὅτι τε κἂν ὑποθώμεθα διάνοιαν ἧς ἐντρεχεστέρα οὐκ ἂν γένοιτο, οὐ συγκαταθησόμεθα τῷ δι’ αὐτῆς κρίνοντι, εὐλαβούμενοι μὴ ψευδῆ τινα λόγον προφερόμενος διὰ τὸ ὀξυτάτης διανοίας μετεσχηκέναι δύναται ἡμᾶς πείθειν ὅτι ἔστιν ἀληθής. οὐκοῦν οὐδὲ τῇ διανοίᾳ μόνῃ δεῖ κρίνειν τὰ πράγματα.

hoti te kan hypothometha dianoian hes entrechestera ouk an genoito, ou synkatathesometha to di’ autes krinonti, eulaboumenoi me pseude tina logon propheromenos dia to oxytates dianoias meteschekenai dynatai hemas peithein hoti estin alethes. oukoun oude te dianoia mone dei krinein ta pragmata.

Λείπεται λέγειν ὅτι δι’ ἀμφοτέρων. ὃ πάλιν ἐστὶν ἀδύνατον· οὐ μόνον γὰρ οὐχ ὁδηγοῦσιν αἱ αἰσθήσεις τὴν διάνοιαν πρὸς κατάληψιν, ἀλλὰ καὶ ἐναντιοῦνται αὐτῇ. ἀμέλει γοῦν ἐκ τοῦ τὸ μέλι τοῖσδε μὲν πικρὸν τοῖσδε δὲ γλυκὺ φαίνεσθαι ὁ μὲν Δημόκριτος ἔφη μήτε γλυκὺ αὐτὸ εἶναι μήτε πικρόν, ὁ δὲ Ἡράκλειτος ἀμφότερα. καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεών τε καὶ αἰσθητῶν ὁ αὐτὸς λόγος. οὕτως ἀπὸ τῶν αἰσθήσεων ὁρμωμένη ἡ διάνοια διάφορά τε καὶ μαχόμενα ἀποφαίνεσθαι ἀναγκάζεται. τοῦτο δὲ ἀλλότριόν ἐστι κριτηρίου καταληπτικοῦ. εἶτα κἀκεῖνο λεκτέον·

Leipetai legein hoti di’ amphoteron. ho palin estin adynaton; ou monon gar ouch hodegousin ahi aistheseis ten dianoian pros katalepsin, alla kai enantiountai aute. amelei goun ek tou to meli toisde men pikron toisde de glyky phainesthai ho men Demokritos ephe mete glyky auto einai mete pikron, ho de Herakleitos amphotera. kai epi ton allon aistheseon te kai aistheton ho autos logos. houtos apo ton aistheseon hormomene he dianoia diaphora te kai machomena apophainesthai anankazetai. touto de allotrion esti kriteriou kataleptikou. eita kakeino lekteon;

ἤτοι πάσαις ταῖς αἰσθήσεσι καὶ ταῖς πάντων διανοίαις κρινοῦσι τὰ πράγματα ἢ τισίν. ἀλλ’ εἰ μὲν πάσαις λέξει τις, ἀδύνατα ἀξιώσει τοσαύτης μάχης ἐν ταῖς αἰσθήσεσι καὶ ταῖς διανοίαις ἐμφαινομένης, ἄλλως τε καὶ ἐπεὶ τῆς Γοργίου διανοίας ἀπόφασίς ἐστι τὸ μὴ δεῖν μήτε αἰσθήσει μήτε διανοίᾳ προσέχειν, περιτραπήσεται ὁ λόγος. εἰ δὲ τισίν, πῶς κρινοῦσιν ὅτι ταῖσδε μὲν ταῖς αἰσθήσεσι καὶ <τῇδε> τῇ διανοίᾳ προσέχειν δεῖ, ταῖσδε δὲ οὔ, μὴ ἔχοντες κριτήριον ὡμολογημένον, δι’ οὗ τὰς διαφόρους αἰσθήσεις τε καὶ διανοίας ἐπικρινοῦσιν;

etoi pasais tais aisthesesi kai tais panton dianoiais krinousi ta pragmata e tisin. all’ ei men pasais lexei tis, adynata axiosei tosautes maches en tais aisthesesi kai tais dianoiais emphainomenes, allos te kai epei tes Gorgiou dianoias apophasis esti to me dein mete aisthesei mete dianoia prosechein, peritrapesetai ho logos. ei de tisin, pos krinousin hoti taisde men tais aisthesesi kai <tede> te dianoia prosechein dei, taisde de ou, me echontes kriterion homologemenon, di’ hou tas diaphorous aistheseis te kai dianoias epikrinousin?

ἢν δὲ λέγωσιν, ὅτι τὰς αἰσθήσεις καὶ τὰς διανοίας τῇ διανοίᾳ καὶ ταῖς αἰσθήσεσι κρινοῦμεν,<..........> τισὶ δὲ μή, τὸ ζητούμενον συναρπάζουσιν· περὶ γὰρ τοῦ εἰ δύναταί τις διὰ τούτων κρίνειν ζητοῦμεν.

en de legosin, hoti tas aistheseis kai tas dianoias te dianoia kai tais aisthesesi krinoumen,<..........> tisi de me, to zetoumenon synarpazousin; peri gar tou ei dynatai tis dia touton krinein zetoumen.

εἶτα κἀκεῖνο ῥητέον, ὅτι ἤτοι ταῖς αἰσθήσεσι τάς τε αἰσθήσεις καὶ τὰς διανοίας κρινοῦσιν, ἢ ταῖς διανοίαις τάς τε αἰσθήσεις καὶ τὰς διανοίας, ἢ ταῖς τε αἰσθήσεσι τὰς αἰσθήσεις καὶ ταῖς διανοίαις τὰς διανοίας, ἢ ταῖς μὲν αἰσθήσεσι τὰς διανοίας, τῇ δὲ διανοίᾳ τὰς αἰσθήσεις. εἰ μὲν οὖν ταῖς αἰσθήσεσιν ἢ τῇ διανοίᾳ ἀμφότερα κρίνειν ἐθελήσουσιν, οὐκέτι δι’ αἰσθήσεως καὶ διανοίας κρινοῦσιν, ἀλλὰ δι’ ἑνὸς τούτων, ὅπερ ἂν ἕλωνται· καὶ παρακολουθήσουσιν αὐτοῖς αἱ ἔμπροσθεν εἰρημέναι ἀπορίαι.

eita kakeino rheteon, hoti etoi tais aisthesesi tas te aistheseis kai tas dianoias krinousin, e tais dianoiais tas te aistheseis kai tas dianoias, e tais te aisthesesi tas aistheseis kai tais dianoiais tas dianoias, e tais men aisthesesi tas dianoias, te de dianoia tas aistheseis. ei men oun tais aisthesesin e te dianoia amphotera krinein ethelesousin, ouketi di’ aistheseos kai dianoias krinousin, alla di’ henos touton, hoper an helontai; kai parakolouthesousin autois ahi emprosthen eiremenai aporiai.

εἰ δὲ ταῖς αἰσθήσεσι τὰς αἰσθήσεις καὶ τῇ διανοίᾳ τὰς διανοίας ἐπικρινοῦσιν, ἐπειδὴ μάχονται καὶ αἰσθήσεις αἰσθήσεσι καὶ διάνοιαι διανοίαις, ἥντινα ἂν λάβωσιν ἀπὸ τῶν μαχομένων αἰσθήσεων πρὸς τὴν κρίσιν τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, τὸ ζητούμενον συναρπάσουσιν· μέρος γὰρ τῆς διαφωνίας ὡς πιστὸν ἤδη λήψονται πρὸς τὴν τῶν ἐπ’ ἴσης αὐτῷ ζητουμένων ἐπίκρισιν.

ei de tais aisthesesi tas aistheseis kai te dianoia tas dianoias epikrinousin, epeide machontai kai aistheseis aisthesesi kai dianoiai dianoiais, hentina an labosin apo ton machomenon aistheseon pros ten krisin ton allon aistheseon, to zetoumenon synarpasousin; meros gar tes diaphonias hos piston ede lepsontai pros ten ton ep’ ises auto zetoumenon epikrisin.

ὁ δὲ αὐτὸς καὶ ἐπὶ τῶν διανοιῶν λόγος. εἰ δὲ ταῖς μὲν αἰσθήσεσι τὰς διανοίας ἐπικρινοῦσι, τῇ διανοίᾳ δὲ τὰς αἰσθήσεις, ὁ διάλληλος εὑρίσκεται τρόπος, καθ’ ὅν, ἵνα μὲν αἱ αἰσθήσεις ἐπικριθῶσι, δεῖ προκεκρίσθαι τὰς διανοίας, ἵνα δὲ αἱ διάνοιαι δοκιμασθῶσι, χρὴ προδιευκρινεῖσθαι τὰς αἰσθήσεις.

ho de autos kai epi ton dianoion logos. ei de tais men aisthesesi tas dianoias epikrinousi, te dianoia de tas aistheseis, ho diallelos heurisketai tropos, kath’ hon, hina men ahi aistheseis epikrithosi, dei prokekristhai tas dianoias, hina de ahi dianoiai dokimasthosi, chre prodieukrineisthai tas aistheseis.

ἐπεὶ οὖν μήτε ὑπὸ τῶν ὁμογενῶν τὰ ὁμογενῆ κριτήρια δύναται ἐπικρίνεσθαι μήτε ὑπὸ ἑνὸς γένους ἀμφότερα τὰ γένη μήτε ὑπὸ τῶν ἑτερογενῶν ἐναλλάξ, οὐ δυνησόμεθα προκρίνειν διάνοιαν διανοίας ἢ αἴσθησιν αἰσθήσεως. διὰ δὲ τοῦτο οὐδὲ ἕξομεν διὰ τίνος κρινοῦμεν· εἰ γὰρ μήτε πάσαις ταῖς αἰσθήσεσι καὶ ταῖς διανοίαις κρίνειν δυνησόμεθα, μήτε εἰσόμεθα ποίαις μὲν δεῖ κρίνειν, ποίαις δὲ μή, οὐχ ἕξομεν δι’ οὗ κρινοῦμεν τὰ πράγματα ὥστε καὶ διὰ ταῦτα ἀνύπαρκτον ἂν εἴη τὸ κριτήριον τὸ δι’ οὗ.

epei oun mete hypo ton homogenon ta homogene kriteria dynatai epikrinesthai mete hypo henos genous amphotera ta gene mete hypo ton heterogenon enallax, ou dynesometha prokrinein dianoian dianoias e aisthesin aistheseos. dia de touto oude hexomen dia tinos krinoumen; ei gar mete pasais tais aisthesesi kai tais dianoiais krinein dynesometha, mete eisometha poiais men dei krinein, poiais de me, ouch hexomen di’ hou krinoumen ta pragmata hoste kai dia tauta anyparkton an eie to kriterion to di’ hou.