Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ διὰ θελήματος θεοῦ κατ’ ἐπαγγελίαν ζωῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Τιμοθέῳ ἀγαπητῷ τέκνῳ· χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν.
Paulos apostolos Christou Iesou dia thelematos theou kat’ epangelian zoes tes en Christo Iesou Timotheo agapeto tekno; charis, eleos, eirene apo theou patros kai Christou Iesou tou kyriou hemon.
Χάριν ἔχω τῷ θεῷ, ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσίν μου, νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν, μεμνημένος σου τῶν δακρύων, ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ ὑπόμνησιν λαβὼν τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως, ἥτις ἐνῴκησεν πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σου Λωΐδι καὶ τῇ μητρί σου Εὐνίκῃ, πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ ἐν σοί. δι’ ἣν αἰτίαν ἀναμιμνῄσκω σε ἀναζωπυρεῖν τὸ χάρισμα τοῦ θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου· οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ.
Charin echo to theo, ho latreuo apo progonon en kathara syneidesei, hos adialeipton echo ten peri sou mneian en tais deesesin mou, nyktos kai hemeras epipothon se idein, memnemenos sou ton dakryon, hina charas plerotho hypomnesin labon tes en soi anypokritou pisteos, hetis enokesen proton en te mamme sou Loidi kai te metri sou Eunike, pepeismai de hoti kai en soi. di’ hen aitian anamimnesko se anazopyrein to charisma tou theou, ho estin en soi dia tes epitheseos ton cheiron mou; ou gar edoken hemin ho theos pneuma deilias, alla dynameos kai agapes kai sophronismou.
Μὴ οὖν ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ κυρίου ἡμῶν μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ, ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν θεοῦ, τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν ἀλλὰ κατὰ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν, τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων, φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου, εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος. δι’ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω, ἀλλ’ οὐκ ἐπαισχύνομαι, οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστιν τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν. ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν παρ’ ἐμοῦ ἤκουσας ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· τὴν καλὴν παραθήκην φύλαξον διὰ πνεύματος ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν.
Me oun epaischynthes to martyrion tou kyriou hemon mede eme ton desmion autou, alla synkakopatheson to euangelio kata dynamin theou, tou sosantos hemas kai kalesantos klesei hagia, ou kata ta erga hemon alla kata idian prothesin kai charin, ten dotheisan hemin en Christo Iesou pro chronon aionion, phanerotheisan de nyn dia tes epiphaneias tou soteros hemon Iesou Christou, katargesantos men ton thanaton photisantos de zoen kai aphtharsian dia tou euangeliou, eis ho etethen ego keryx kai apostolos kai didaskalos. di’ hen aitian kai tauta pascho, all’ ouk epaischynomai, oida gar ho pepisteuka, kai pepeismai hoti dynatos estin ten paratheken mou phylaxai eis ekeinen ten hemeran. hypotyposin eche hygiainonton logon hon par’ emou ekousas en pistei kai agape te en Christo Iesou; ten kalen paratheken phylaxon dia pneumatos hagiou tou enoikountos en hemin.
Οἶδας τοῦτο ὅτι ἀπεστράφησάν με πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὧν ἐστιν Φύγελος καὶ Ἑρμογένης. δῴη ἔλεος ὁ κύριος τῷ Ὀνησιφόρου οἴκῳ, ὅτι πολλάκις με ἀνέψυξεν, καὶ τὴν ἅλυσίν μου οὐκ ἐπαισχύνθη· ἀλλὰ γενόμενος ἐν Ῥώμῃ σπουδαίως ἐζήτησέν με καὶ εὗρεν δῴη αὐτῷ ὁ κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ὅσα ἐν Ἐφέσῳ διηκόνησεν, βέλτιον σὺ γινώσκεις.
Oidas touto hoti apestraphesan me pantes ohi en te Asia, hon estin Phygelos kai Hermogenes. doe eleos ho kyrios to Onesiphorou oiko, hoti pollakis me anepsyxen, kai ten halysin mou ouk epaischynthe; alla genomenos en Rhome spoudaios ezetesen me kai heuren doe auto ho kyrios heurein eleos para kyriou en ekeine te hemera kai hosa en Epheso diekonesen, beltion sy ginoskeis.