Book 15, § 6 — New Testament

Ὅσοι εἰσὶν ὑπὸ ζυγὸν δοῦλοι, τοὺς ἰδίους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν, ἵνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία βλασφημῆται. οἱ δὲ πιστοὺς ἔχοντες δεσπότας μὴ καταφρονείτωσαν, ὅτι ἀδελφοί εἰσιν· ἀλλὰ μᾶλλον δουλευέτωσαν, ὅτι πιστοί εἰσιν καὶ ἀγαπητοὶ οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντιλαμβανόμενοι.

Hosoi eisin hypo zygon douloi, tous idious despotas pases times axious hegeisthosan, hina me to onoma tou theou kai he didaskalia blasphemetai. ohi de pistous echontes despotas me kataphroneitosan, hoti adelphoi eisin; alla mallon douleuetosan, hoti pistoi eisin kai agapetoi ohi tes euergesias antilambanomenoi.

Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει. εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις, τοῖς τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῇ κατ’ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ, τετύφωται, μηδὲν ἐπιστάμενος, ἀλλὰ νοσῶν περὶ ζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἐξ ὧν γίνεται φθόνος, ἔρις, βλασφημίαι, ὑπόνοιαι πονηραί, διαπαρατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τὸν νοῦν καὶ ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας, νομιζόντων πορισμὸν εἶναι τὴν εὐσέβειαν. ἔστιν δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας· οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα· ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν· ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς.

Tauta didaske kai parakalei. ei tis heterodidaskalei kai me proserchetai hygiainousi logois, tois tou kyriou hemon Iesou Christou, kai te kat’ eusebeian didaskalia, tetyphotai, meden epistamenos, alla noson peri zeteseis kai logomachias, ex hon ginetai phthonos, eris, blasphemiai, hyponoiai ponerai, diaparatribai diephtharmenon anthropon ton noun kai apesteremenon tes aletheias, nomizonton porismon einai ten eusebeian. estin de porismos megas he eusebeia meta autarkeias; ouden gar eisenenkamen eis ton kosmon, hoti oude exenenkein ti dynametha; echontes de diatrophas kai skepasmata, toutois arkesthesometha. ohi de boulomenoi ploutein empiptousin eis peirasmon kai pagida kai epithymias pollas anoetous kai blaberas, ahitines bythizousi tous anthropous eis olethron kai apoleian; rhiza gar panton ton kakon estin he philargyria, hes tines oregomenoi apeplanethesan apo tes pisteos kai heautous periepeiran odynais pollais.

Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πραϋπαθίαν. ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως, ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς, εἰς ἣν ἐκλήθης καὶ ὡμολόγησας τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων. παραγγέλλω σοι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ τοῦ ζῳογονοῦντος τὰ πάντα καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου τὴν καλὴν ὁμολογίαν, τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον ἀνεπίλημπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνάστης, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων, ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων οὐδὲ ἰδεῖν δύναται· ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον· ἀμήν.

Sy de, o anthrope theou, tauta pheuge; dioke de dikaiosynen, eusebeian, pistin, agapen, hypomonen, praypathian. agonizou ton kalon agona tes pisteos, epilabou tes aioniou zoes, eis hen eklethes kai homologesas ten kalen homologian enopion pollon martyron. parangello soi enopion tou theou tou zoogonountos ta panta kai Christou Iesou tou martyresantos epi Pontiou Pilatou ten kalen homologian, teresai se ten entolen aspilon anepilempton mechri tes epiphaneias tou kyriou hemon Iesou Christou, hen kairois idiois deixei ho makarios kai monos dynastes, ho basileus ton basileuonton kai kyrios ton kyrieuonton, ho monos echon athanasian, phos oikon aprositon, hon eiden oudeis anthropon oude idein dynatai; ho time kai kratos aionion; amen.

Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι παράγγελλε μὴ ὑψηλοφρονεῖν μηδὲ ἠλπικέναι ἐπὶ πλούτου ἀδηλότητι, ἀλλ’ ἐπὶ θεῷ τῷ παρέχοντι ἡμῖν πάντα πλουσίως εἰς ἀπόλαυσιν, ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς, ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλὸν εἰς τὸ μέλλον, ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς ὄντως ζωῆς.

Tois plousiois en to nyn aioni parangelle me hypselophronein mede elpikenai epi ploutou adeloteti, all’ epi theo to parechonti hemin panta plousios eis apolausin, agathoergein, ploutein en ergois kalois, eumetadotous einai, koinonikous, apothesaurizontas heautois themelion kalon eis to mellon, hina epilabontai tes ontos zoes.

Ὦ Τιμόθεε, τὴν παραθήκην φύλαξον, ἐκτρεπόμενος τὰς βεβήλους κενοφωνίας καὶ ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως, ἥν τινες ἐπαγγελλόμενοι περὶ τὴν πίστιν ἠστόχησαν.

O Timothee, ten paratheken phylaxon, ektrepomenos tas bebelous kenophonias kai antitheseis tes pseudonymou gnoseos, hen tines epangellomenoi peri ten pistin estochesan.

Ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν.

He charis meth’ hymon.