Livro 8, § 10 — Novo Testamento

Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διὰ τῆς πραΰτητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ, ὃς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν, ἀπὼν δὲ θαρρῶ εἰς ὑμᾶς· δέομαι δὲ τὸ μὴ παρὼν θαρρῆσαι τῇ πεποιθήσει ᾗ λογίζομαι τολμῆσαι ἐπί τινας τοὺς λογιζομένους ἡμᾶς ὡς κατὰ σάρκα περιπατοῦντας. ἐν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικὰ ἀλλὰ δυνατὰ τῷ θεῷ πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων λογισμοὺς καθαιροῦντες καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ, καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἐν ἑτοίμῳ ἔχοντες ἐκδικῆσαι πᾶσαν παρακοήν, ὅταν πληρωθῇ ὑμῶν ἡ ὑπακοή.

Autos de ego Paulos parakalo hymas dia tes praytetos kai epieikeias tou Christou, hos kata prosopon men tapeinos en hymin, apon de tharro eis hymas; deomai de to me paron tharresai te pepoithesei he logizomai tolmesai epi tinas tous logizomenous hemas hos kata sarka peripatountas. en sarki gar peripatountes ou kata sarka strateuometha ta gar hopla tes strateias hemon ou sarkika alla dynata to theo pros kathairesin ochyromaton logismous kathairountes kai pan hypsoma epairomenon kata tes gnoseos tou theou, kai aichmalotizontes pan noema eis ten hypakoen tou Christou, kai en hetoimo echontes ekdikesai pasan parakoen, hotan plerothe hymon he hypakoe.

Τὰ κατὰ πρόσωπον βλέπετε. εἴ τις πέποιθεν ἑαυτῷ Χριστοῦ εἶναι, τοῦτο λογιζέσθω πάλιν ἐφ’ ἑαυτοῦ ὅτι καθὼς αὐτὸς Χριστοῦ οὕτως καὶ ἡμεῖς. ἐάν τε γὰρ περισσότερόν τι καυχήσωμαι περὶ τῆς ἐξουσίας ἡμῶν, ἧς ἔδωκεν ὁ κύριος εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν ὑμῶν, οὐκ αἰσχυνθήσομαι, ἵνα μὴ δόξω ὡς ἂν ἐκφοβεῖν ὑμᾶς διὰ τῶν ἐπιστολῶν· ὅτι Αἱ ἐπιστολαὶ μέν, φησίν, βαρεῖαι καὶ ἰσχυραί, ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενὴς καὶ ὁ λόγος ἐξουθενημένος. τοῦτο λογιζέσθω ὁ τοιοῦτος, ὅτι οἷοί ἐσμεν τῷ λόγῳ δι’ ἐπιστολῶν ἀπόντες, τοιοῦτοι καὶ παρόντες τῷ ἔργῳ.

Ta kata prosopon blepete. ei tis pepoithen heauto Christou einai, touto logizestho palin eph’ heautou hoti kathos autos Christou houtos kai hemeis. ean te gar perissoteron ti kauchesomai peri tes exousias hemon, hes edoken ho kyrios eis oikodomen kai ouk eis kathairesin hymon, ouk aischynthesomai, hina me doxo hos an ekphobein hymas dia ton epistolon; hoti Ahi epistolai men, phesin, bareiai kai ischyrai, he de parousia tou somatos asthenes kai ho logos exouthenemenos. touto logizestho ho toioutos, hoti ohioi esmen to logo di’ epistolon apontes, toioutoi kai parontes to ergo.

Οὐ γὰρ τολμῶμεν ἐγκρῖναι ἢ συγκρῖναι ἑαυτούς τισιν τῶν ἑαυτοὺς συνιστανόντων· ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς ἑαυτοὺς μετροῦντες καὶ συγκρίνοντες ἑαυτοὺς ἑαυτοῖς οὐ συνιᾶσιν. ἡμεῖς δὲ οὐκ εἰς τὰ ἄμετρα καυχησόμεθα, ἀλλὰ κατὰ τὸ μέτρον τοῦ κανόνος οὗ ἐμέρισεν ἡμῖν ὁ θεὸς μέτρου, ἐφικέσθαι ἄχρι καὶ ὑμῶν οὐ γὰρ ὡς μὴ ἐφικνούμενοι εἰς ὑμᾶς ὑπερεκτείνομεν ἑαυτούς, ἄχρι γὰρ καὶ ὑμῶν ἐφθάσαμεν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ οὐκ εἰς τὰ ἄμετρα καυχώμενοι ἐν ἀλλοτρίοις κόποις, ἐλπίδα δὲ ἔχοντες αὐξανομένης τῆς πίστεως ὑμῶν ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι κατὰ τὸν κανόνα ἡμῶν εἰς περισσείαν, εἰς τὰ ὑπερέκεινα ὑμῶν εὐαγγελίσασθαι, οὐκ ἐν ἀλλοτρίῳ κανόνι εἰς τὰ ἕτοιμα καυχήσασθαι. Ὁ δὲ καυχώμενος ἐν κυρίῳ καυχάσθω· οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστάνων, ἐκεῖνός ἐστιν δόκιμος, ἀλλὰ ὃν ὁ κύριος συνίστησιν.

Ou gar tolmomen enkrinai e synkrinai heautous tisin ton heautous synistanonton; alla autoi en heautois heautous metrountes kai synkrinontes heautous heautois ou syniasin. hemeis de ouk eis ta ametra kauchesometha, alla kata to metron tou kanonos hou emerisen hemin ho theos metrou, ephikesthai achri kai hymon ou gar hos me ephiknoumenoi eis hymas hyperekteinomen heautous, achri gar kai hymon ephthasamen en to euangelio tou Christou ouk eis ta ametra kauchomenoi en allotriois kopois, elpida de echontes auxanomenes tes pisteos hymon en hymin megalynthenai kata ton kanona hemon eis perisseian, eis ta hyperekeina hymon euangelisasthai, ouk en allotrio kanoni eis ta hetoima kauchesasthai. Ho de kauchomenos en kyrio kauchastho; ou gar ho heauton synistanon, ekeinos estin dokimos, alla hon ho kyrios synistesin.