Livro 4, § 12 — Novo Testamento

Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦς. ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει, ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ· ἡ οὖν Μαριὰμ λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου ἤλειψεν τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξεν ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. λέγει δὲ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· Διὰ τί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς; εἶπεν δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν καὶ τὸ γλωσσόκομον ἔχων τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· Ἄφες αὐτήν, ἵνα εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τηρήσῃ αὐτό· τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.

Ho oun Iesous pro hex hemeron tou pascha elthen eis Bethanian, hopou en Lazaros, hon egeiren ek nekron Iesous. epoiesan oun auto deipnon ekei, kai he Martha diekonei, ho de Lazaros ehis en ek ton anakeimenon syn auto; he oun Mariam labousa litran myrou nardou pistikes polytimou eleipsen tous podas tou Iesou kai exemaxen tais thrixin autes tous podas autou; he de oikia eplerothe ek tes osmes tou myrou. legei de Ioudas ho Iskariotes ehis ton matheton autou, ho mellon auton paradidonai; Dia ti touto to myron ouk eprathe triakosion denarion kai edothe ptochois? eipen de touto ouch hoti peri ton ptochon emelen auto, all’ hoti kleptes en kai to glossokomon echon ta ballomena ebastazen. eipen oun ho Iesous; Aphes auten, hina eis ten hemeran tou entaphiasmou mou terese auto; tous ptochous gar pantote echete meth’ heauton, eme de ou pantote echete.

Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστιν, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν. ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν, ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.

Egno oun ochlos polys ek ton Ioudaion hoti ekei estin, kai elthon ou dia ton Iesoun monon, all’ hina kai ton Lazaron idosin hon egeiren ek nekron. ebouleusanto de ohi archiereis hina kai ton Lazaron apokteinosin, hoti polloi di’ auton hypegon ton Ioudaion kai episteuon eis ton Iesoun.

Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα, ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἐκραύγαζον· Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου, καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ. εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστιν γεγραμμένον· Μὴ φοβοῦ, θυγάτηρ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται, καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου. ταῦτα οὐκ ἔγνωσαν αὐτοῦ οἱ μαθηταὶ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη Ἰησοῦς τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ. ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον. οἱ οὖν Φαρισαῖοι εἶπαν πρὸς ἑαυτούς· Θεωρεῖτε ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν· ἴδε ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν.

Te epaurion ho ochlos polys ho elthon eis ten heorten, akousantes hoti erchetai ho Iesous eis Hierosolyma, elabon ta baia ton phoinikon kai exelthon eis hypantesin auto, kai ekraugazon; Hosanna, eulogemenos ho erchomenos en onomati kyriou, kai ho basileus tou Israel. heuron de ho Iesous onarion ekathisen ep’ auto, kathos estin gegrammenon; Me phobou, thygater Sion; idou ho basileus sou erchetai, kathemenos epi polon onou. tauta ouk egnosan autou ohi mathetai to proton, all’ hote edoxasthe Iesous tote emnesthesan hoti tauta en ep’ auto gegrammena kai tauta epoiesan auto. emartyrei oun ho ochlos ho on met’ autou hote ton Lazaron ephonesen ek tou mnemeiou kai egeiren auton ek nekron. dia touto kai hypentesen auto ho ochlos hoti ekousan touto auton pepoiekenai to semeion. ohi oun Pharisaioi eipan pros heautous; Theoreite hoti ouk opheleite ouden; ide ho kosmos opiso autou apelthen.

Ἦσαν δὲ Ἕλληνές τινες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ· οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν. ἔρχεται ὁ Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ· ἔρχεται Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος καὶ λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκρίνεται αὐτοῖς λέγων· Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει. ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολλύει αὐτήν, καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν. ἐὰν ἐμοί τις διακονῇ ἐμοὶ ἀκολουθείτω, καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται· ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ τιμήσει αὐτὸν ὁ πατήρ.

Esan de Hellenes tines ek ton anabainonton hina proskynesosin en te heorte; houtoi oun proselthon Philippo to apo Bethsaida tes Galilaias, kai eroton auton legontes; Kyrie, thelomen ton Iesoun idein. erchetai ho Philippos kai legei to Andrea; erchetai Andreas kai Philippos kai legousin to Iesou. ho de Iesous apokrinetai autois legon; Elelythen he hora hina doxasthe ho yhios tou anthropou. amen amen lego hymin, ean me ho kokkos tou sitou peson eis ten gen apothane, autos monos menei; ean de apothane, polyn karpon pherei. ho philon ten psychen autou apollyei auten, kai ho mison ten psychen autou en to kosmo touto eis zoen aionion phylaxei auten. ean emoi tis diakone emoi akoloutheito, kai hopou eimi ego ekei kai ho diakonos ho emos estai; ean tis emoi diakone timesei auton ho pater.

Νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται, καὶ τί εἴπω; πάτερ, σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης. ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην. πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· Καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω. ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς καὶ ἀκούσας ἔλεγεν βροντὴν γεγονέναι· ἄλλοι ἔλεγον· Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν. ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Οὐ δι’ ἐμὲ ἡ φωνὴ αὕτη γέγονεν ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς. νῦν κρίσις ἐστὶν τοῦ κόσμου τούτου, νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω· κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. τοῦτο δὲ ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν. ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ ὄχλος· Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ πῶς λέγεις σὺ ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου; εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς ἐν ὑμῖν ἐστιν. περιπατεῖτε ὡς τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ, καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει. ὡς τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε.

Nyn he psyche mou tetaraktai, kai ti eipo? pater, soson me ek tes horas tautes. alla dia touto elthon eis ten horan tauten. pater, doxason sou to onoma. elthen oun phone ek tou ouranou; Kai edoxasa kai palin doxaso. ho oun ochlos ho hestos kai akousas elegen bronten gegonenai; alloi elegon; Angelos auto lelaleken. apekrithe Iesous kai eipen; Ou di’ eme he phone haute gegonen alla di’ hymas. nyn krisis estin tou kosmou toutou, nyn ho archon tou kosmou toutou ekblethesetai exo; kago ean hypsotho ek tes ges, pantas helkyso pros emauton. touto de elegen semainon poio thanato emellen apothneskein. apekrithe oun auto ho ochlos; Hemeis ekousamen ek tou nomou hoti ho christos menei eis ton aiona, kai pos legeis sy hoti dei hypsothenai ton yhion tou anthropou? tis estin houtos ho yhios tou anthropou? eipen oun autois ho Iesous; Eti mikron chronon to phos en hymin estin. peripateite hos to phos echete, hina me skotia hymas katalabe, kai ho peripaton en te skotia ouk oiden pou hypagei. hos to phos echete, pisteuete eis to phos, hina yhioi photos genesthe.

Ταῦτα ἐλάλησεν Ἰησοῦς, καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ’ αὐτῶν. τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν, ἵνα ὁ λόγος Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ ὃν εἶπεν· Κύριε, τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη; διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν ὅτι πάλιν εἶπεν Ἠσαΐας· Τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐπώρωσεν αὐτῶν τὴν καρδίαν, ἵνα μὴ ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ νοήσωσιν τῇ καρδίᾳ καὶ στραφῶσιν, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. ταῦτα εἶπεν Ἠσαΐας ὅτι εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ. ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται, ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ.

Tauta elalesen Iesous, kai apelthon ekrybe ap’ auton. tosauta de autou semeia pepoiekotos emprosthen auton ouk episteuon eis auton, hina ho logos Esaiou tou prophetou plerothe hon eipen; Kyrie, tis episteusen te akoe hemon? kai ho brachion kyriou tini apekalyphthe? dia touto ouk edynanto pisteuein hoti palin eipen Esaias; Tetyphloken auton tous ophthalmous kai eporosen auton ten kardian, hina me idosin tois ophthalmois kai noesosin te kardia kai straphosin, kai iasomai autous. tauta eipen Esaias hoti eiden ten doxan autou, kai elalesen peri autou. homos mentoi kai ek ton archonton polloi episteusan eis auton, alla dia tous Pharisaious ouch homologoun hina me aposynagogoi genontai, egapesan gar ten doxan ton anthropon mallon eper ten doxan tou theou.

Ἰησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν· Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ πιστεύει εἰς ἐμὲ ἀλλὰ εἰς τὸν πέμψαντά με, καὶ ὁ θεωρῶν ἐμὲ θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με. ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ. καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ φυλάξῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν, οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον. ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ· ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα, ἀλλ’ ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω. καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν. ἃ οὖν ἐγὼ λαλῶ, καθὼς εἴρηκέν μοι ὁ πατήρ, οὕτως λαλῶ.

Iesous de ekraxen kai eipen; Ho pisteuon eis eme ou pisteuei eis eme alla eis ton pempsanta me, kai ho theoron eme theorei ton pempsanta me. ego phos eis ton kosmon elelytha, hina pas ho pisteuon eis eme en te skotia me meine. kai ean tis mou akouse ton rhematon kai me phylaxe, ego ou krino auton, ou gar elthon hina krino ton kosmon all’ hina soso ton kosmon. ho atheton eme kai me lambanon ta rhemata mou echei ton krinonta auton; ho logos hon elalesa ekeinos krinei auton en te eschate hemera; hoti ego ex emautou ouk elalesa, all’ ho pempsas me pater autos moi entolen dedoken ti eipo kai ti laleso. kai oida hoti he entole autou zoe aionios estin. ha oun ego lalo, kathos eireken moi ho pater, houtos lalo.