Libro 12, § 4 — Nuovo Testamento

οἱ κύριοι, τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχεσθε, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε κύριον ἐν οὐρανῷ.

ohi kyrioi, to dikaion kai ten isoteta tois doulois parechesthe, eidotes hoti kai hymeis echete kyrion en ourano.

Τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε, γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ, προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου, λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ, δι’ ὃ καὶ δέδεμαι, ἵνα φανερώσω αὐτὸ ὡς δεῖ με λαλῆσαι.

Te proseuche proskartereite, gregorountes en aute en eucharistia, proseuchomenoi hama kai peri hemon, hina ho theos anoixe hemin thyran tou logou, lalesai to mysterion tou Christou, di’ ho kai dedemai, hina phaneroso auto hos dei me lalesai.

Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι.

En sophia peripateite pros tous exo, ton kairon exagorazomenoi. ho logos hymon pantote en chariti, halati ertymenos, eidenai pos dei hymas heni hekasto apokrinesthai.

Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν κυρίῳ, ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν, σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωρίσουσιν τὰ ὧδε.

Ta kat’ eme panta gnorisei hymin Tychikos ho agapetos adelphos kai pistos diakonos kai syndoulos en kyrio, hon epempsa pros hymas eis auto touto hina gnote ta peri hemon kai parakalese tas kardias hymon, syn Onesimo to pisto kai agapeto adelpho, hos estin ex hymon; panta hymin gnorisousin ta hode.

Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν, καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος, οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς, οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία. ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ, πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ. μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει πολὺν πόνον ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει. ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ Δημᾶς. ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς καὶ Νύμφαν καὶ τὴν κατ’ οἶκον αὐτῆς ἐκκλησίαν. καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ’ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε. καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ· Βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς.

Aspazetai hymas Aristarchos ho synaichmalotos mou, kai Markos ho anepsios Barnaba peri hou elabete entolas, ean elthe pros hymas dexasthe auton, kai Iesous ho legomenos Ioustos, ohi ontes ek peritomes, houtoi monoi synergoi eis ten basileian tou theou, ohitines egenethesan moi paregoria. aspazetai hymas Epaphras ho ex hymon, doulos Christou, pantote agonizomenos hyper hymon en tais proseuchais, hina stathete teleioi kai peplerophoremenoi en panti thelemati tou theou. martyro gar auto hoti echei polyn ponon hyper hymon kai ton en Laodikeia kai ton en Hierapolei. aspazetai hymas Loukas ho iatros ho agapetos kai Demas. aspasasthe tous en Laodikeia adelphous kai Nymphan kai ten kat’ oikon autes ekklesian. kai hotan anagnosthe par’ hymin he epistole, poiesate hina kai en te Laodikeon ekklesia anagnosthe, kai ten ek Laodikeias hina kai hymeis anagnote. kai eipate Archippo; Blepe ten diakonian hen parelabes en kyrio, hina auten plerois.

Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν.

Ho aspasmos te eme cheiri Paulou. mnemoneuete mou ton desmon. he charis meth’ hymon.