§ 23 — Idylles

ἀνήρ τις πολύφιλτρος ἀπηνέος ἤρατ’ ἐφάβω,

aner tis polyphiltros apeneos erat’ ephabo,

τὰν μορφὰν ἀγαθῶ, τὸν δὲ τρόπον οὐκέθ’ ὁμοίω.

tan morphan agatho, ton de tropon ouketh’ homoio.

μίσει τὸν φιλέοντα καὶ οὐδὲ ἓν ἅμερον εἶχε,

misei ton phileonta kai oude hen hameron eiche,

κοὐκ ᾔδει τὸν Ἔρωτα, τίς ἦν θεός, ἡλίκα τόξα

kouk edei ton Erota, tis en theos, helika toxa

χερσὶ κρατεῖ, πῶς πικρὰ βέλη ποτικάρδια βάλλει·

chersi kratei, pos pikra bele potikardia ballei;

πάντα δὲ κἠν μύθοισι καὶ ἐν προσόδοισιν ἀτειρής.

panta de ken mythoisi kai en prosodoisin ateires.

οὐδέ τι τῶν πυρσῶν παραμύθιον, οὐκ ἀμάρυγμα

oude ti ton pyrson paramythion, ouk amarygma

χείλεος, οὐκ ὄσσων λιπαρὸν σέλας, οὐ ῥοδόμαλον,

cheileos, ouk osson liparon selas, ou rhodomalon,

οὐ λόγος, οὐχὶ φίλαμα, τὸ κουφίζει τὸν ἔρωτα.

ou logos, ouchi philama, to kouphizei ton erota.

οἷα δὲ θὴρ ὑλαῖος ὑποπτεύῃσι κυναγώς,

ohia de ther hylaios hypopteuesi kynagos,

οὕτως πάντ’ ἐποίει ποτὶ τὸν φίλον· ἄγρια δ’ αὐτῷ

houtos pant’ epoiei poti ton philon; agria d’ auto

χείλεα καὶ κῶραι δεινὸν βλέπος· εἶχε γὰρ ὄγκον·

cheilea kai korai deinon blepos; eiche gar onkon;

τᾷ δὲ χολᾷ τὸ πρόσωπον ἀμείβετο, φεῦγε δ’ ἀπὸ χρὼς

ta de chola to prosopon ameibeto, pheuge d’ apo chros

ὕβριν τᾶς ὀργᾶς περικείμενος. ἀλλὰ καὶ οὕτως

hybrin tas orgas perikeimenos. alla kai houtos

ἦν καλός· ἐξ ὀργᾶς ἐρεθίζετο μᾶλλον ἐραστάς.

en kalos; ex orgas erethizeto mallon erastas.

λοίσθιον οὐκ ἤνεικε τόσαν φλόγα τᾶς Κυθερείας,

loisthion ouk eneike tosan phloga tas Kythereias,

ἀλλ’ ἐλθὼν ἔκλαιε ποτὶ στυγνοῖσι μελάθροις,

all’ elthon eklaie poti stygnoisi melathrois,

καὶ κύσε τὰν φλιάν, οὕτω δ’ ἀνενείκατο φωνάν·"

kai kyse tan phlian, houto d’ aneneikato phonan;"

ἄγριε παῖ καὶ στυγνέ, κακᾶς ἀνάθρεμμα λεαίνας,

agrie pai kai stygne, kakas anathremma leainas,

λάινε παῖ καὶ ἔρωτος ἀνάξιε, δῶρά τοι ἦλθον

laine pai kai erotos anaxie, dora toi elthon

λοίσθια ταῦτα φέρων, τὸν ἐμὸν βρόχον· οὐκέτι πὰρ σὲ

loisthia tauta pheron, ton emon brochon; ouketi par se

κῶρ’ ἐθέλω λύπης κεχολωμένος, ἀλλὰ βαδίζω,

kor’ ethelo lypes kecholomenos, alla badizo,

ἔνθα τύ μευ κατέκρινας, ὅπῃ λόγος ἦμεν ἀταρπὸν

entha ty meu katekrinas, hope logos emen atarpon

ξυνάν, τοῖσιν ἐρῶσι τὸ φάρμακον ἔνθα τὸ λᾶθος.

xynan, toisin erosi to pharmakon entha to lathos.

ἀλλὰ καὶ ἢν ὅλον αὐτὸ λαβὼν ποτὶ χεῖλος ἀμέλξω,

alla kai en holon auto labon poti cheilos amelxo,

οὐδ’ οὕτως σβέσσω τὸν ἐμὸν χόλον. ἄρτι δὲ χαίρειν

oud’ houtos sbesso ton emon cholon. arti de chairein

τοῖσι τεοῖς προθύροις ἐπιτέλλομαι. οἶδα τὸ μέλλον.

toisi teois prothyrois epitellomai. oida to mellon.

καὶ τὸ ῥόδον καλόν ἐστι, καὶ ὁ χρόνος αὐτὸ μαραίνει·

kai to rhodon kalon esti, kai ho chronos auto marainei;

καὶ τὸ ἴον καλόν ἐστιν ἐν εἴαρι, καὶ ταχὺ γηρᾷ·

kai to ion kalon estin en eiari, kai tachy gera;

λευκὸν τὸ κρίνον ἐστί, μαραίνεται ἁνίκα πίπτῃ·

leukon to krinon esti, marainetai hanika pipte;

ἁ δὲ χιὼν λευκά, καὶ τάκεται ἁνίκα πασθῇ.

ha de chion leuka, kai taketai hanika pasthe.

καὶ κάλλος καλόν ἐστι τὸ παιδικόν, ἀλλ’ ὀλίγον ζῇ.

kai kallos kalon esti to paidikon, all’ oligon ze.

ἥξει καιρὸς ἐκεῖνος, ὁπανίκα καὶ τὺ φιλάσεις,

hexei kairos ekeinos, hopanika kai ty philaseis,

ἁνίκα τὰν κραδίαν ὀπτεύμενος ἁλμυρὰ κλαύσῃ.

hanika tan kradian opteumenos halmyra klause.

ἀλλὰ τὺ παῖ καὶ τοῦτο πανύστατον ἁδύ τι ῥέξον·

alla ty pai kai touto panystaton hady ti rhexon;

ὁππόταν ἐξενθὼν ἠρτημένον ἐν προθύροισι

hoppotan exenthon ertemenon en prothyroisi

τοῖσι τεοῖσιν ἴδῃς τὸν τλάμονα, μή με παρένθῃς,

toisi teoisin ides ton tlamona, me me parenthes,

στᾶθι δὲ καὶ βραχὺ κλαῦσον, ἐπισπείσας δὲ τὸ δάκρυ

stathi de kai brachy klauson, epispeisas de to dakry

λῦσον τῶ σχοίνω με καὶ ἀμφίθες ἐκ ῥεθέων σῶν

lyson to schoino me kai amphithes ek rhetheon son

εἵματα καὶ κρύψόν με, τὸ δ’ αὖ πύματόν με φίλασον,

ehimata kai krypson me, to d’ au pymaton me philason,

κἂν νεκρῷ χάρισαι τὰ σὰ χείλεα. μή με φοβαθῇς·

kan nekro charisai ta sa cheilea. me me phobathes;

οὐ δύναμαι λυπεῖν σε, διαλλάξεις με φιλάσας.

ou dynamai lypein se, diallaxeis me philasas.

χῶμα δέ μοι χῶσόν τι ὅ μευ κρύψει τὸν ἔρωτα.

choma de moi choson ti ho meu krypsei ton erota.

κἂν ἀπίῃς, τόδε μοι τρὶς ἐπαίασον· ὦ φίλε κεῖσαι.

kan apies, tode moi tris epaiason; o phile keisai.

ἢν δὲ θέλῃς, καὶ τοῦτο· καλὸς δέ μοι ὤλεθ’ ἑταῖρος.

en de theles, kai touto; kalos de moi oleth’ hetairos.

γράψον καὶ τόδε γράμμα, τὸ σοῖς τοίχοισι χαράξω·"

grapson kai tode gramma, to sois toichoisi charaxo;"

τοῦτον ἔρως ἔκτεινεν. ὁδοιπόρε, μὴ παροδεύσῃς,

touton eros ekteinen. hodoipore, me parodeuses,

ἀλλὰ στὰς τόδε λέξον· ἀπηνέα εἶχεν ἑταῖρον"".

alla stas tode lexon; apenea eichen hetairon"".

ὧδ’ εἰπὼν λίθον εἷλκεν, ἐρεισάμενος δ’ ἐπὶ τοίχω

hod’ eipon lithon ehilken, ereisamenos d’ epi toicho

ἄχρι μέσων οὐδῶν φοβερὸν λίθον ἅπτετ’ ἀπ’ αὐτῶν,

achri meson oudon phoberon lithon haptet’ ap’ auton,

τὰν λεπτὰν σχοινῖδα, βρόχον δ’ ἐνέβαλλε τραχήλῳ,

tan leptan schoinida, brochon d’ eneballe trachelo,

τὰν ἕδραν δ’ ἐκύλισεν ὑπὲκ ποδός, ἠδ’ ἐκρεμάσθη

tan hedran d’ ekylisen hypek podos, ed’ ekremasthe

νεκρός. ὁ δ’ αὖτ’ ὤιξε θύρας καὶ τὸν νεκρὸν εἶδεν

nekros. ho d’ aut’ oixe thyras kai ton nekron eiden

αὐλᾶς ἐξ ἰδίας ἠρτημένον, οὐδ’ ἐλυγίχθη

aulas ex idias ertemenon, oud’ elygichthe

τὰν ψυχάν, οὐ κλαῦσε νέον φόνον, ἀλλ’ ἐπὶ νεκρῷ

tan psychan, ou klause neon phonon, all’ epi nekro

εἵματα πάντ’ ἐμίανεν, ἐφαβικὰ βαῖνε δ’ ἐς ἆθλα

ehimata pant’ emianen, ephabika baine d’ es athla

γυμναστῶν, καὶ τῆλε φίλων ἐπεμαίετο λουτρῶν,

gymnaston, kai tele philon epemaieto loutron,

καὶ ποτὶ τὸν θεὸν ἦλθε, τὸν ὕβρισε· λαϊνέας δὲ

kai poti ton theon elthe, ton hybrise; laineas de

ἵστατ’ ἀπὸ κρηπῖδος ἐς ὕδατα· τῷ δ’ ἐφύπερθεν

histat’ apo krepidos es hydata; to d’ ephyperthen

ἅλατο καὶ τὤγαλμα, κακὸν δ’ ἔκτεινεν ἔφαβον·

halato kai togalma, kakon d’ ekteinen ephabon;

νᾶμα δ’ ἐφοινίχθη· παιδὸς δ’ ἐπενάχετο σῶμα.

nama d’ ephoinichthe; paidos d’ epenacheto soma.

χαίρετε τοὶ φιλέοντες· ὁ γὰρ μισῶν ἐφονεύθη.

chairete toi phileontes; ho gar mison ephoneuthe.

στέργετε δ’ οἱ μισεῦντες· ὁ γὰρ θεὸς οἶδε δικάζειν.

stergete d’ ohi miseuntes; ho gar theos oide dikazein.