Τὸ πῦρ φύσει ἀλεαῖνον πᾶσι φαίνεται ἀλεαντικόν, καὶ ἡ χιὼν φύσει ψύχουσα πᾶσι φαίνεται ψυκτική, καὶ πάντα τὰ φύσει κινοῦντα ὁμοίως πάντας κινεῖ τοὺς κατὰ φύσιν, ὡς φασίν, ἔχοντας. οὐδὲν δὲ τῶν λεγομένων ἀγαθῶν πάντας κινεῖ ὡς ἀγαθόν, ὡς ὑπομνήσομεν· οὐκ ἄρα ἔστι φύσει ἀγαθόν. ὅτι δὲ οὐδὲν τῶν λεγομένων ἀγαθῶν πάντας ὁμοίως κινεῖ, δῆλον, φασίν.
To pyr physei aleainon pasi phainetai aleantikon, kai he chion physei psychousa pasi phainetai psyktike, kai panta ta physei kinounta homoios pantas kinei tous kata physin, hos phasin, echontas. ouden de ton legomenon agathon pantas kinei hos agathon, hos hypomnesomen; ouk ara esti physei agathon. hoti de ouden ton legomenon agathon pantas homoios kinei, delon, phasin.
ἵνα γὰρ τοὺς ἰδιώτας παρῶμεν, ὧν οἱ μὲν εὐεξίαν σώματος ἀγαθὸν εἶναι νομίζουσιν, οἱ δὲ τὸ λαγνεύειν, οἱ δὲ τὸ ἀδηφαγεῖν, οἱ δὲ οἰνοφλυγίαν, οἱ δὲ τὸ χρῆσθαι κύβοις, οἱ δὲ πλεονεξίαν, οἱ δὲ καὶ χείρω τινὰ τούτων, αὐτῶν τῶν φιλοσόφων τινὲς μὲν τρία γένη φασὶν εἶναι ἀγαθῶν, ὡς οἱ Περιπατητικοί· τούτων γὰρ τὰ μὲν εἶναι ψυχὴν ὡς τὰς ἀρετάς, τὰ δὲ περὶ σῶμα ὡς ὑγίειαν καὶ τὰ ἐοικότα, τὰ δὲ ἐκτὸς ὡς φίλους, πλοῦτον,
hina gar tous idiotas paromen, hon ohi men euexian somatos agathon einai nomizousin, ohi de to lagneuein, ohi de to adephagein, ohi de oinophlygian, ohi de to chresthai kybois, ohi de pleonexian, ohi de kai cheiro tina touton, auton ton philosophon tines men tria gene phasin einai agathon, hos ohi Peripatetikoi; touton gar ta men einai psychen hos tas aretas, ta de peri soma hos hygieian kai ta eoikota, ta de ektos hos philous, plouton,
τὰ παραπλήσια. οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Στοᾶς τριγένειαν μὲν καὶ αὐτοί φασιν εἶναι ἀγαθῶν· τούτων γὰρ τὰ μὲν εἶναι περὶ ψυχὴν ὡς τὰς ἀρετάς, τὰ δὲ ἐκτὸς ὡς τὸν σπουδαῖον καὶ <τὸν> φίλον, τὰ δὲ οὔτε περὶ ψυχὴν οὔτε ἐκτός, οἷον τὸν σπουδαῖον ὡς πρὸς ἑαυτόν· τὰ μέντοι περὶ σῶμα [ἢ ἐκτός], ἅ φασιν οἱ ἐκ τοῦ Περιπάτου ἀγαθὰ εἶναι, οὔ φασιν ἀγαθά. ἔνιοι δὲ τὴν ἡδονὴν ἠσπάσαντο ὡς ἀγαθόν, τινὲς δὲ κακὸν αὐτὴν ἄντικρυς εἶναί φασιν, ὥστε καί τινα τῶν ἐκ φιλοσοφίας ἀναφθέγξασθαι' μανείην μᾶλλον ἢ ἡσθείην.
ta paraplesia. ohi de apo tes Stoas trigeneian men kai autoi phasin einai agathon; touton gar ta men einai peri psychen hos tas aretas, ta de ektos hos ton spoudaion kai <ton> philon, ta de oute peri psychen oute ektos, ohion ton spoudaion hos pros heauton; ta mentoi peri soma [e ektos], ha phasin ohi ek tou Peripatou agatha einai, ou phasin agatha. enioi de ten hedonen espasanto hos agathon, tines de kakon auten antikrys einai phasin, hoste kai tina ton ek philosophias anaphthenxasthai' maneien mallon e hestheien.
εἰ τοίνυν τὰ μὲν φύσει κινοῦντα πάντας ὁμοίως κινεῖ, ἐπὶ δὲ τοῖς λεγομένοις ἀγαθοῖς οὐ πάντες ὁμοίως κινούμεθα, οὐδέν ἐστι φύσει ἀγαθόν. καὶ γὰρ οὔτε πάσαις ταῖς προεκκειμέναις στάσεσι πιστεύειν ἐνδέχεται διὰ τὴν μάχην οὔτε τινί. ὁ γὰρ λέγων, ὅτι τῇδε μὲν πιστευτέον τῇ στάσει, τῇδε δὲ οὐδαμῶς, ἐναντιουμένους τοὺς παρὰ τῶν ἀντιδοξούντων λόγους αὐτῷ ἔχων, μέρος γίνεται <τῆς> διαφωνίας, καὶ τοῦ κρινοῦντος αὐτὸς δεήσεται διὰ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων, ἀλλ’ οὐχ ἑτέρους κρινεῖ. μήτε οὖν κριτηρίου ὄντος ὁμολογουμένου μήτε ἀποδείξεως διὰ τὴν ἀνεπίκριτον καὶ περὶ τούτων διαφωνίαν, εἰς τὴν ἐποχὴν καταντήσει, καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ἕξει διαβεβαιοῦσθαι, τί ἐστι τὸ φύσει ἀγαθόν.
ei toinyn ta men physei kinounta pantas homoios kinei, epi de tois legomenois agathois ou pantes homoios kinoumetha, ouden esti physei agathon. kai gar oute pasais tais proekkeimenais stasesi pisteuein endechetai dia ten machen oute tini. ho gar legon, hoti tede men pisteuteon te stasei, tede de oudamos, enantioumenous tous para ton antidoxounton logous auto echon, meros ginetai <tes> diaphonias, kai tou krinountos autos deesetai dia touto meta ton allon, all’ ouch heterous krinei. mete oun kriteriou ontos homologoumenou mete apodeixeos dia ten anepikriton kai peri touton diaphonian, eis ten epochen katantesei, kai dia touto ouch hexei diabebaiousthai, ti esti to physei agathon.
Ἔτι κἀκεῖνο λέγουσί τινες, ὅτι ἀγαθόν ἐστιν ἤτοι τὸ αἱρεῖσθαι αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο ὃ αἱρούμεθα. τὸ μὲν οὖν αἱρεῖσθαι οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν κατὰ τὸν ἴδιον λόγον· οὐ γὰρ ἂν ἐσπεύδομεν τυχεῖν ἐκείνου ὃ αἱρούμεθα, ἵνα μὴ ἐκπέσωμεν τοῦ ἔτι αὐτὸ αἱρεῖσθαι, οἷον εἰ ἀγαθὸν ἦν τὸ ἀντιποιεῖσθαι ποτοῦ, οὐκ ἂν ἐσπεύδομεν ποτοῦ τυχεῖν· ἀπολαύσαντες γὰρ τούτου τῆς ἀντιποιήσεως αὐτοῦ ἀπαλλαττόμεθα. καὶ ἐπὶ τοῦ πεινῆν ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ἐρᾶν καὶ τῶν ἄλλων. οὐκ ἄρα τὸ αἱρεῖσθαι δι’ αὑτὸ αἱρετόν ἐστιν, εἰ μή γε καὶ ὀχληρόν· καὶ γὰρ ὁ πεινῶν σπεύδει μετασχεῖν τροφῆς, ὅπως ἀπαλλαγῇ τῆς ἐκ τοῦ πεινῆν ὀχλήσεως, καὶ ὁ ἐρῶν ὁμοίως καὶ ὁ διψῶν.
Eti kakeino legousi tines, hoti agathon estin etoi to ahireisthai auto e ekeino ho ahiroumetha. to men oun ahireisthai ouk estin agathon kata ton idion logon; ou gar an espeudomen tychein ekeinou ho ahiroumetha, hina me ekpesomen tou eti auto ahireisthai, ohion ei agathon en to antipoieisthai potou, ouk an espeudomen potou tychein; apolausantes gar toutou tes antipoieseos autou apallattometha. kai epi tou peinen homoios kai epi tou eran kai ton allon. ouk ara to ahireisthai di’ hauto ahireton estin, ei me ge kai ochleron; kai gar ho peinon speudei metaschein trophes, hopos apallage tes ek tou peinen ochleseos, kai ho eron homoios kai ho dipson.
ἀλλ’ οὐδὲ τὸ αἱρετόν ἐστι τὸ ἀγαθόν. τοῦτο γὰρ ἤτοι ἔξωθέν ἐστιν ἡμῶν ἢ περὶ ἡμᾶς. ἀλλ’ εἰ μὲν ἔξωθεν ἡμῶν, ἤτοι ποιεῖ περὶ ἡμᾶς ἀστείαν κίνησιν καὶ ἀποδεκτὸν κατάστημα καὶ ἀγαστὸν πάθος, ἢ οὐδαμῶς ἡμᾶς διατίθησιν. καὶ εἰ μὲν οὔκ ἐστιν ἡμῖν ἀγαστόν, οὔτε ἀγαθὸν ἔσται οὔτε ἐπάξεται ἡμᾶς πρὸς τὸ αἱρεῖσθαι αὐτὸ οὔτε ὅλως αἱρετὸν ἔσται. εἰ δὲ γίνεταί τι περὶ ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ἐκτὸς προσηνὲς κατάστημα καὶ ἀσμενιστὸν πάθος, οὐχὶ δι’ ἑαυτὸ αἱρετὸν ἔσται τὸ ἐκτός, ἀλλὰ διὰ τὴν περὶ ἡμᾶς ἐπ’ αὐτῷ γινομένην διάθεσιν·
all’ oude to ahireton esti to agathon. touto gar etoi exothen estin hemon e peri hemas. all’ ei men exothen hemon, etoi poiei peri hemas asteian kinesin kai apodekton katastema kai agaston pathos, e oudamos hemas diatithesin. kai ei men ouk estin hemin agaston, oute agathon estai oute epaxetai hemas pros to ahireisthai auto oute holos ahireton estai. ei de ginetai ti peri hemas apo tou ektos prosenes katastema kai asmeniston pathos, ouchi di’ heauto ahireton estai to ektos, alla dia ten peri hemas ep’ auto ginomenen diathesin;
ὥστε οὐ δύναται τὸ δι’ αὑτὸ αἱρετὸν ἐκτὸς εἶναι. ἀλλ’ οὐδὲ περὶ ἡμᾶς. ἤτοι γὰρ περὶ σῶμα εἶναι λέγεται μόνον ἢ περὶ ψυχὴν μόνην ἢ περὶ ἀμφότερα. ἀλλ’ εἰ μὲν περὶ σῶμα μόνον, ἐκφεύξεται τὴν γνῶσιν ἡμῶν· ψυχῆς γὰρ αἱ γνώσεις εἶναι λέγονται, τὸ δὲ σῶμα ἄλογον εἶναί φασιν ὅσον ἐφ’ ἑαυτῷ. εἰ δὲ καὶ μέχρι τῆς ψυχῆς διατείνειν λέγοιτο, τῇ τῆς ψυχῆς ἀντιλήψει καὶ τῷ ταύτης ἀγαστῷ πάθει δοκοίη ἂν αἱρετὸν εἶναι· τὸ γὰρ κρινόμενον ὡς αἱρετὸν τῇ διανοίᾳ κρίνεται κατὰ αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀλόγῳ σώματι.
hoste ou dynatai to di’ hauto ahireton ektos einai. all’ oude peri hemas. etoi gar peri soma einai legetai monon e peri psychen monen e peri amphotera. all’ ei men peri soma monon, ekpheuxetai ten gnosin hemon; psyches gar ahi gnoseis einai legontai, to de soma alogon einai phasin hoson eph’ heauto. ei de kai mechri tes psyches diateinein legoito, te tes psyches antilepsei kai to tautes agasto pathei dokoie an ahireton einai; to gar krinomenon hos ahireton te dianoia krinetai kata autous kai ouk alogo somati.
λείπεται λέγειν, ὅτι περὶ ψυχὴν μόνην τὸ ἀγαθόν ἐστιν. καὶ τοῦτο δὲ ἐξ ὧν οἱ δογματικοὶ λέγουσιν ἀδύνατόν ἐστιν. ἡ γὰρ ψυχὴ τάχα μὲν καὶ ἀνύπαρκτός ἐστιν· εἰ ’δὲ καὶ ὑπάρχει, ὅσον ἐφ’ οἷς λέγουσιν οὐ καταλαμβάνεται, καθὼς ἐπελογισάμην ἐν τῷ περὶ κριτηρίου λόγῳ. πῶς δ’ ἂν θαρροίη τις ἐν ἐκείνῳ τι γίνεσθαι λέγειν, ὃ μὴ καταλαμβάνει;
leipetai legein, hoti peri psychen monen to agathon estin. kai touto de ex hon ohi dogmatikoi legousin adynaton estin. he gar psyche tacha men kai anyparktos estin; ei ’de kai hyparchei, hoson eph’ ohis legousin ou katalambanetai, kathos epelogisamen en to peri kriteriou logo. pos d’ an tharroie tis en ekeino ti ginesthai legein, ho me katalambanei?
ἵνα δὲ καὶ ταῦτα παραλείπωμεν, πῶς ἄρα καὶ λέγουσιν ἐν τῇ ψυχῇ τὸ ἀγαθὸν γίνεσθαι; εἰ γοῦν ὁ Ἐπίκουρος ἐν ἡδονῇ τίθεται τὸ τέλος καί φησι τὴν ψυχήν, ἐπεὶ καὶ πάντα, ἐξ ἀτόμων συνεστάναι, πῶς ἐν ἀτόμων σωρῷ δυνατὸν ἡδονὴν γίγνεσθαι καὶ συγκατάθεσιν ἢ κρίσιν τοῦ τόδε μὲν αἱρετὸν εἶναι καὶ ἀγαθόν, τόδε δὲ φευκτὸν καὶ κακόν, ἀμήχανον εἰπεῖν.
hina de kai tauta paraleipomen, pos ara kai legousin en te psyche to agathon ginesthai? ei goun ho Epikouros en hedone tithetai to telos kai phesi ten psychen, epei kai panta, ex atomon synestanai, pos en atomon soro dynaton hedonen gignesthai kai synkatathesin e krisin tou tode men ahireton einai kai agathon, tode de pheukton kai kakon, amechanon eipein.