Buch 7, § 11 — Neues Testament

μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.

mimetai mou ginesthe, kathos kago Christou.

Ἐπαινῶ δὲ ὑμᾶς ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε. θέλω δὲ ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστιν, κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ, κεφαλὴ δὲ τοῦ Χριστοῦ ὁ θεός. πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος ἢ προφητεύων κατὰ κεφαλῆς ἔχων καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ· πᾶσα δὲ γυνὴ προσευχομένη ἢ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτῆς, ἓν γάρ ἐστιν καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξυρημένῃ. εἰ γὰρ οὐ κατακαλύπτεται γυνή, καὶ κειράσθω· εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ τὸ κείρασθαι ἢ ξυρᾶσθαι, κατακαλυπτέσθω. ἀνὴρ μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν, εἰκὼν καὶ δόξα θεοῦ ὑπάρχων· ἡ γυνὴ δὲ δόξα ἀνδρός ἐστιν. οὐ γάρ ἐστιν ἀνὴρ ἐκ γυναικός, ἀλλὰ γυνὴ ἐξ ἀνδρός· καὶ γὰρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνὴρ διὰ τὴν γυναῖκα, ἀλλὰ γυνὴ διὰ τὸν ἄνδρα. διὰ τοῦτο ὀφείλει ἡ γυνὴ ἐξουσίαν ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους. πλὴν οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικὸς ἐν κυρίῳ· ὥσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός, οὕτως καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός· τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ θεοῦ. ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε· πρέπον ἐστὶν γυναῖκα ἀκατακάλυπτον τῷ θεῷ προσεύχεσθαι; οὐδὲ ἡ φύσις αὐτὴ διδάσκει ὑμᾶς ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ, ἀτιμία αὐτῷ ἐστιν, γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ, δόξα αὐτῇ ἐστιν; ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται. εἰ δέ τις δοκεῖ φιλόνεικος εἶναι, ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν, οὐδὲ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ θεοῦ.

Epaino de hymas hoti panta mou memnesthe kai kathos paredoka hymin tas paradoseis katechete. thelo de hymas eidenai hoti pantos andros he kephale ho Christos estin, kephale de gynaikos ho aner, kephale de tou Christou ho theos. pas aner proseuchomenos e propheteuon kata kephales echon kataischynei ten kephalen autou; pasa de gyne proseuchomene e propheteuousa akatakalypto te kephale kataischynei ten kephalen autes, hen gar estin kai to auto te exyremene. ei gar ou katakalyptetai gyne, kai keirastho; ei de aischron gynaiki to keirasthai e xyrasthai, katakalyptestho. aner men gar ouk opheilei katakalyptesthai ten kephalen, eikon kai doxa theou hyparchon; he gyne de doxa andros estin. ou gar estin aner ek gynaikos, alla gyne ex andros; kai gar ouk ektisthe aner dia ten gynaika, alla gyne dia ton andra. dia touto opheilei he gyne exousian echein epi tes kephales dia tous angelous. plen oute gyne choris andros oute aner choris gynaikos en kyrio; hosper gar he gyne ek tou andros, houtos kai ho aner dia tes gynaikos; ta de panta ek tou theou. en hymin autois krinate; prepon estin gynaika akatakalypton to theo proseuchesthai? oude he physis aute didaskei hymas hoti aner men ean koma, atimia auto estin, gyne de ean koma, doxa aute estin? hoti he kome anti peribolaiou dedotai. ei de tis dokei philoneikos einai, hemeis toiauten synetheian ouk echomen, oude ahi ekklesiai tou theou.

Τοῦτο δὲ παραγγέλλων οὐκ ἐπαινῶ ὅτι οὐκ εἰς τὸ κρεῖσσον ἀλλὰ εἰς τὸ ἧσσον συνέρχεσθε. πρῶτον μὲν γὰρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν ἐκκλησίᾳ ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν, καὶ μέρος τι πιστεύω. δεῖ γὰρ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα καὶ οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν. συνερχομένων οὖν ὑμῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ οὐκ ἔστιν κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν, ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν, καὶ ὃς μὲν πεινᾷ, ὃς δὲ μεθύει. μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν; ἢ τῆς ἐκκλησίας τοῦ θεοῦ καταφρονεῖτε, καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας; τί εἴπω ὑμῖν; ἐπαινέσω ὑμᾶς; ἐν τούτῳ οὐκ ἐπαινῶ.

Touto de parangellon ouk epaino hoti ouk eis to kreisson alla eis to hesson synerchesthe. proton men gar synerchomenon hymon en ekklesia akouo schismata en hymin hyparchein, kai meros ti pisteuo. dei gar kai ahireseis en hymin einai, hina kai ohi dokimoi phaneroi genontai en hymin. synerchomenon oun hymon epi to auto ouk estin kyriakon deipnon phagein, hekastos gar to idion deipnon prolambanei en to phagein, kai hos men peina, hos de methyei. me gar oikias ouk echete eis to esthiein kai pinein? e tes ekklesias tou theou kataphroneite, kai kataischynete tous me echontas? ti eipo hymin? epaineso hymas? en touto ouk epaino.

Ἐγὼ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ κυρίου, ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗ παρεδίδετο ἔλαβεν ἄρτον καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασεν καὶ εἶπεν· Τοῦτό μού ἐστιν τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων· Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι· τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἐὰν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν. ὁσάκις γὰρ ἐὰν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον καὶ τὸ ποτήριον πίνητε, τὸν θάνατον τοῦ κυρίου καταγγέλλετε, ἄχρι οὗ ἔλθῃ.

Ego gar parelabon apo tou kyriou, ho kai paredoka hymin, hoti ho kyrios Iesous en te nykti he paredideto elaben arton kai eucharistesas eklasen kai eipen; Touto mou estin to soma to hyper hymon; touto poieite eis ten emen anamnesin. hosautos kai to poterion meta to deipnesai, legon; Touto to poterion he kaine diatheke estin en to emo ahimati; touto poieite, hosakis ean pinete, eis ten emen anamnesin. hosakis gar ean esthiete ton arton touton kai to poterion pinete, ton thanaton tou kyriou katangellete, achri hou elthe.

Ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ κυρίου. δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω· ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει μὴ διακρίνων τὸ σῶμα. διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί. εἰ δὲ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα· κρινόμενοι δὲ ὑπὸ κυρίου παιδευόμεθα, ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν.

Hoste hos an esthie ton arton e pine to poterion tou kyriou anaxios, enochos estai tou somatos kai tou ahimatos tou kyriou. dokimazeto de anthropos heauton, kai houtos ek tou artou esthieto kai ek tou poteriou pineto; ho gar esthion kai pinon krima heauto esthiei kai pinei me diakrinon to soma. dia touto en hymin polloi astheneis kai arrostoi kai koimontai hikanoi. ei de heautous diekrinomen, ouk an ekrinometha; krinomenoi de hypo kyriou paideuometha, hina me syn to kosmo katakrithomen.

Ὥστε, ἀδελφοί μου, συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν ἀλλήλους ἐκδέχεσθε. εἴ τις πεινᾷ, ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω, ἵνα μὴ εἰς κρίμα συνέρχησθε. Τὰ δὲ λοιπὰ ὡς ἂν ἔλθω διατάξομαι.

Hoste, adelphoi mou, synerchomenoi eis to phagein allelous ekdechesthe. ei tis peina, en oiko esthieto, hina me eis krima synerchesthe. Ta de loipa hos an eltho diataxomai.