Buch 7, § 10 — Neues Testament

Οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον, καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσαντο ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν βρῶμα ἔφαγον καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πνευματικὸν ἔπιον πόμα, ἔπινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας, ἡ πέτρα δὲ ἦν ὁ Χριστός· ἀλλ’ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν ηὐδόκησεν ὁ θεός, κατεστρώθησαν γὰρ ἐν τῇ ἐρήμῳ.

Ou thelo gar hymas agnoein, adelphoi, hoti ohi pateres hemon pantes hypo ten nephelen esan kai pantes dia tes thalasses dielthon, kai pantes eis ton Moysen ebaptisanto en te nephele kai en te thalasse, kai pantes to auto pneumatikon broma ephagon kai pantes to auto pneumatikon epion poma, epinon gar ek pneumatikes akolouthouses petras, he petra de en ho Christos; all’ ouk en tois pleiosin auton eudokesen ho theos, katestrothesan gar en te eremo.

Ταῦτα δὲ τύποι ἡμῶν ἐγενήθησαν, εἰς τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητὰς κακῶν, καθὼς κἀκεῖνοι ἐπεθύμησαν. μηδὲ εἰδωλολάτραι γίνεσθε, καθώς τινες αὐτῶν· ὥσπερ γέγραπται· Ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πεῖν, καὶ ἀνέστησαν παίζειν. μηδὲ πορνεύωμεν, καθώς τινες αὐτῶν ἐπόρνευσαν, καὶ ἔπεσαν μιᾷ ἡμέρᾳ εἴκοσι τρεῖς χιλιάδες. μηδὲ ἐκπειράζωμεν τὸν Χριστόν, καθώς τινες αὐτῶν ἐπείρασαν, καὶ ὑπὸ τῶν ὄφεων ἀπώλλυντο. μηδὲ γογγύζετε, καθάπερ τινὲς αὐτῶν ἐγόγγυσαν, καὶ ἀπώλοντο ὑπὸ τοῦ ὀλοθρευτοῦ. ταῦτα δὲ τυπικῶς συνέβαινεν ἐκείνοις, ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντηκεν. ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μὴ πέσῃ, πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μὴ ἀνθρώπινος· πιστὸς δὲ ὁ θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενεγκεῖν.

Tauta de typoi hemon egenethesan, eis to me einai hemas epithymetas kakon, kathos kakeinoi epethymesan. mede eidololatrai ginesthe, kathos tines auton; hosper gegraptai; Ekathisen ho laos phagein kai pein, kai anestesan paizein. mede porneuomen, kathos tines auton eporneusan, kai epesan mia hemera eikosi treis chiliades. mede ekpeirazomen ton Christon, kathos tines auton epeirasan, kai hypo ton opheon apollynto. mede gongyzete, kathaper tines auton egongysan, kai apolonto hypo tou olothreutou. tauta de typikos synebainen ekeinois, egraphe de pros nouthesian hemon, eis hous ta tele ton aionon katenteken. hoste ho dokon hestanai blepeto me pese, peirasmos hymas ouk eilephen ei me anthropinos; pistos de ho theos, hos ouk easei hymas peirasthenai hyper ho dynasthe, alla poiesei syn to peirasmo kai ten ekbasin tou dynasthai hypenenkein.

Διόπερ, ἀγαπητοί μου, φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρίας. ὡς φρονίμοις λέγω· κρίνατε ὑμεῖς ὅ φημι. τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας ὃ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία ἐστὶν τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ; τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν; ὅτι εἷς ἄρτος, ἓν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν, οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν. βλέπετε τὸν Ἰσραὴλ κατὰ σάρκα· οὐχ οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσίν; τί οὖν φημι; ὅτι εἰδωλόθυτόν τί ἐστιν, ἢ ὅτι εἴδωλόν τί ἐστιν; ἀλλ’ ὅτι ἃ θύουσιν, δαιμονίοις καὶ οὐ θεῷ θύουσιν, οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι. οὐ δύνασθε ποτήριον κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων· οὐ δύνασθε τραπέζης κυρίου μετέχειν καὶ τραπέζης δαιμονίων. ἢ παραζηλοῦμεν τὸν κύριον; μὴ ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμεν;

Dioper, agapetoi mou, pheugete apo tes eidololatrias. hos phronimois lego; krinate hymeis ho phemi. to poterion tes eulogias ho eulogoumen, ouchi koinonia estin tou ahimatos tou Christou? ton arton hon klomen, ouchi koinonia tou somatos tou Christou estin? hoti ehis artos, hen soma ohi polloi esmen, ohi gar pantes ek tou henos artou metechomen. blepete ton Israel kata sarka; ouch ohi esthiontes tas thysias koinonoi tou thysiasteriou eisin? ti oun phemi? hoti eidolothyton ti estin, e hoti eidolon ti estin? all’ hoti ha thyousin, daimoniois kai ou theo thyousin, ou thelo de hymas koinonous ton daimonion ginesthai. ou dynasthe poterion kyriou pinein kai poterion daimonion; ou dynasthe trapezes kyriou metechein kai trapezes daimonion. e parazeloumen ton kyrion? me ischyroteroi autou esmen?

Πάντα ἔξεστιν· ἀλλ’ οὐ πάντα συμφέρει. πάντα ἔξεστιν· ἀλλ’ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ. μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου. πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν, τοῦ κυρίου γὰρ ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. εἴ τις καλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπίστων καὶ θέλετε πορεύεσθαι, πᾶν τὸ παρατιθέμενον ὑμῖν ἐσθίετε μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν· ἐὰν δέ τις ὑμῖν εἴπῃ· Τοῦτο ἱερόθυτόν ἐστιν, μὴ ἐσθίετε δι’ ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα καὶ τὴν συνείδησιν· συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἑαυτοῦ ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου· ἱνατί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως; εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω, τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ;

Panta exestin; all’ ou panta sympherei. panta exestin; all’ ou panta oikodomei. medeis to heautou zeteito alla to tou heterou. pan to en makello poloumenon esthiete meden anakrinontes dia ten syneidesin, tou kyriou gar he ge kai to pleroma autes. ei tis kalei hymas ton apiston kai thelete poreuesthai, pan to paratithemenon hymin esthiete meden anakrinontes dia ten syneidesin; ean de tis hymin eipe; Touto hierothyton estin, me esthiete di’ ekeinon ton menysanta kai ten syneidesin; syneidesin de lego ouchi ten heautou alla ten tou heterou; hinati gar he eleutheria mou krinetai hypo alles syneideseos? ei ego chariti metecho, ti blasphemoumai hyper hou ego eucharisto?

Εἴτε οὖν ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τι ποιεῖτε, πάντα εἰς δόξαν θεοῦ ποιεῖτε. ἀπρόσκοποι καὶ Ἰουδαίοις γίνεσθε καὶ Ἕλλησιν καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ θεοῦ, καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ σύμφορον ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσιν.

Eite oun esthiete eite pinete eite ti poieite, panta eis doxan theou poieite. aproskopoi kai Ioudaiois ginesthe kai Hellesin kai te ekklesia tou theou, kathos kago panta pasin aresko, me zeton to emautou symphoron alla to ton pollon, hina sothosin.