Buch 2, § 3 — Neues Testament

Καὶ εἰσῆλθεν πάλιν εἰς συναγωγήν, καὶ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐξηραμμένην ἔχων τὴν χεῖρα. καὶ παρετήρουν αὐτὸν εἰ τοῖς σάββασιν θεραπεύσει αὐτόν, ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ. καὶ λέγει τῷ ἀνθρώπῳ τῷ τὴν χεῖρα ἔχοντι ξηράν· Ἔγειρε εἰς τὸ μέσον. καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἔξεστιν τοῖς σάββασιν ἀγαθοποιῆσαι ἢ κακοποιῆσαι, ψυχὴν σῶσαι ἢ ἀποκτεῖναι; οἱ δὲ ἐσιώπων. καὶ περιβλεψάμενος αὐτοὺς μετ’ ὀργῆς, συλλυπούμενος ἐπὶ τῇ πωρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν, λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· Ἔκτεινον τὴν χεῖρα· καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀπεκατεστάθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ. καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι εὐθὺς μετὰ τῶν Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ἐδίδουν κατ’ αὐτοῦ ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν.

Kai eiselthen palin eis synagogen, kai en ekei anthropos exerammenen echon ten cheira. kai pareteroun auton ei tois sabbasin therapeusei auton, hina kategoresosin autou. kai legei to anthropo to ten cheira echonti xeran; Egeire eis to meson. kai legei autois; Exestin tois sabbasin agathopoiesai e kakopoiesai, psychen sosai e apokteinai? ohi de esiopon. kai periblepsamenos autous met’ orges, syllypoumenos epi te porosei tes kardias auton, legei to anthropo; Ekteinon ten cheira; kai exeteinen, kai apekatestathe he cheir autou. kai exelthontes ohi Pharisaioi euthys meta ton Herodianon symboulion edidoun kat’ autou hopos auton apolesosin.

Καὶ ὁ Ἰησοῦς μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀνεχώρησεν πρὸς τὴν θάλασσαν· καὶ πολὺ πλῆθος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἠκολούθησεν, καὶ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας καὶ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καὶ ἀπὸ τῆς Ἰδουμαίας καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου καὶ περὶ Τύρον καὶ Σιδῶνα, πλῆθος πολύ, ἀκούοντες ὅσα ἐποίει ἦλθον πρὸς αὐτόν. καὶ εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον προσκαρτερῇ αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον ἵνα μὴ θλίβωσιν αὐτόν· πολλοὺς γὰρ ἐθεράπευσεν, ὥστε ἐπιπίπτειν αὐτῷ ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται ὅσοι εἶχον μάστιγας. καὶ τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα, ὅταν αὐτὸν ἐθεώρουν, προσέπιπτον αὐτῷ καὶ ἔκραζον λέγοντα ὅτι Σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ. καὶ πολλὰ ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μὴ αὐτὸν φανερὸν ποιήσωσιν.

Kai ho Iesous meta ton matheton autou anechoresen pros ten thalassan; kai poly plethos apo tes Galilaias ekolouthesen, kai apo tes Ioudaias kai apo Hierosolymon kai apo tes Idoumaias kai peran tou Iordanou kai peri Tyron kai Sidona, plethos poly, akouontes hosa epoiei elthon pros auton. kai eipen tois mathetais autou hina ploiarion proskartere auto dia ton ochlon hina me thlibosin auton; pollous gar etherapeusen, hoste epipiptein auto hina autou hapsontai hosoi eichon mastigas. kai ta pneumata ta akatharta, hotan auton etheoroun, prosepipton auto kai ekrazon legonta hoti Sy ei ho yhios tou theou. kai polla epetima autois hina me auton phaneron poiesosin.

Καὶ ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος καὶ προσκαλεῖται οὓς ἤθελεν αὐτός, καὶ ἀπῆλθον πρὸς αὐτόν. καὶ ἐποίησεν δώδεκα, ἵνα ὦσιν μετ’ αὐτοῦ καὶ ἵνα ἀποστέλλῃ αὐτοὺς κηρύσσειν καὶ ἔχειν ἐξουσίαν ἐκβάλλειν τὰ δαιμόνια· καὶ ἐποίησεν τοὺς δώδεκα, καὶ ἐπέθηκεν ὄνομα τῷ Σίμωνι Πέτρον, καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν τοῦ Ἰακώβου καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὀνόματα Βοανηργές, ὅ ἐστιν Υἱοὶ Βροντῆς, καὶ Ἀνδρέαν καὶ Φίλιππον καὶ Βαρθολομαῖον καὶ Μαθθαῖον καὶ Θωμᾶν καὶ Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἁλφαίου καὶ Θαδδαῖον καὶ Σίμωνα τὸν Καναναῖον καὶ Ἰούδαν Ἰσκαριώθ, ὃς καὶ παρέδωκεν αὐτόν.

Kai anabainei eis to oros kai proskaleitai hous ethelen autos, kai apelthon pros auton. kai epoiesen dodeka, hina osin met’ autou kai hina apostelle autous keryssein kai echein exousian ekballein ta daimonia; kai epoiesen tous dodeka, kai epetheken onoma to Simoni Petron, kai Iakobon ton tou Zebedaiou kai Ioannen ton adelphon tou Iakobou kai epetheken autois onomata Boanerges, ho estin Yhioi Brontes, kai Andrean kai Philippon kai Bartholomaion kai Maththaion kai Thoman kai Iakobon ton tou Halphaiou kai Thaddaion kai Simona ton Kananaion kai Ioudan Iskarioth, hos kai paredoken auton.

Καὶ ἔρχεται εἰς οἶκον· καὶ συνέρχεται πάλιν ὁ ὄχλος, ὥστε μὴ δύνασθαι αὐτοὺς μηδὲ ἄρτον φαγεῖν. καὶ ἀκούσαντες οἱ παρ’ αὐτοῦ ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν, ἔλεγον γὰρ ὅτι ἐξέστη. καὶ οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβάντες ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει καὶ ὅτι ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια. καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς· Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλειν; καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη· καὶ ἐὰν οἰκία ἐφ’ ἑαυτὴν μερισθῇ, οὐ δυνήσεται ἡ οἰκία ἐκείνη σταθῆναι· καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς ἀνέστη ἐφ’ ἑαυτὸν καὶ ἐμερίσθη, οὐ δύναται στῆναι ἀλλὰ τέλος ἔχει. ἀλλ’ οὐδεὶς δύναται εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθὼν τὰ σκεύη αὐτοῦ διαρπάσαι ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ, καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει.

Kai erchetai eis oikon; kai synerchetai palin ho ochlos, hoste me dynasthai autous mede arton phagein. kai akousantes ohi par’ autou exelthon kratesai auton, elegon gar hoti exeste. kai ohi grammateis ohi apo Hierosolymon katabantes elegon hoti Beelzeboul echei kai hoti en to archonti ton daimonion ekballei ta daimonia. kai proskalesamenos autous en parabolais elegen autois; Pos dynatai Satanas Satanan ekballein? kai ean basileia eph’ heauten meristhe, ou dynatai stathenai he basileia ekeine; kai ean oikia eph’ heauten meristhe, ou dynesetai he oikia ekeine stathenai; kai ei ho Satanas aneste eph’ heauton kai emeristhe, ou dynatai stenai alla telos echei. all’ oudeis dynatai eis ten oikian tou ischyrou eiselthon ta skeue autou diarpasai ean me proton ton ischyron dese, kai tote ten oikian autou diarpasei.

Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων, τὰ ἁμαρτήματα καὶ αἱ βλασφημίαι ὅσα ἐὰν βλασφημήσωσιν· ὃς δ’ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου ἁμαρτήματος. ὅτι ἔλεγον· Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει.

Amen lego hymin hoti panta aphethesetai tois yhiois ton anthropon, ta hamartemata kai ahi blasphemiai hosa ean blasphemesosin; hos d’ an blasphemese eis to pneuma to hagion, ouk echei aphesin eis ton aiona, alla enochos estin aioniou hamartematos. hoti elegon; Pneuma akatharton echei.

Καὶ ἔρχονται ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ἔξω στήκοντες ἀπέστειλαν πρὸς αὐτὸν καλοῦντες αὐτόν. καὶ ἐκάθητο περὶ αὐτὸν ὄχλος, καὶ λέγουσιν αὐτῷ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ζητοῦσίν σε. καὶ ἀποκριθεὶς αὐτοῖς λέγει· Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου ἢ οἱ ἀδελφοί μου; καὶ περιβλεψάμενος τοὺς περὶ αὐτὸν κύκλῳ καθημένους λέγει· Ἴδε ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου· ὃς γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, οὗτος ἀδελφός μου καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν.

Kai erchontai he meter autou kai ohi adelphoi autou kai exo stekontes apesteilan pros auton kalountes auton. kai ekatheto peri auton ochlos, kai legousin auto; Idou he meter sou kai ohi adelphoi sou exo zetousin se. kai apokritheis autois legei; Tis estin he meter mou e ohi adelphoi mou? kai periblepsamenos tous peri auton kyklo kathemenous legei; Ide he meter mou kai ohi adelphoi mou; hos gar an poiese to thelema tou theou, houtos adelphos mou kai adelphe kai meter estin.