§ 17 — Epigrams

θᾶσαι τὸν ἀνδριάντα τοῦτον ὦ ξένε

thasai ton andrianta touton o xene

σπουδᾷ, καὶ λέγ’ ἐπὴν ἐς οἶκον ἔνθῃς·"

spouda, kai leg’ epen es oikon enthes;"

Ἀνακρέοντος εἰκόν’ εἶδον ἐν Τέῳ

Anakreontos eikon’ eidon en Teo

τῶν πρόσθ’ εἴ τι περισσὸν ᾠδοποιοῦ".

ton prosth’ ei ti perisson odopoiou".

προσθεὶς δὲ χὥτι τοῖς νέοισιν ἅδετο,

prostheis de chhoti tois neoisin hadeto,

ἐρεῖς ἀτρεκέως ὅλον τὸν ἄνδρα.

ereis atrekeos holon ton andra.