Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν πάντες ὁμοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι, καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, καὶ ἐκάθισεν ἐφ’ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν πάντες πνεύματος ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ πνεῦμα ἐδίδου ἀποφθέγγεσθαι αὐτοῖς.
Kai en to symplerousthai ten hemeran tes pentekostes esan pantes homou epi to auto, kai egeneto aphno ek tou ouranou echos hosper pheromenes pnoes biaias kai eplerosen holon ton oikon hou esan kathemenoi, kai ophthesan autois diamerizomenai glossai hosei pyros, kai ekathisen eph’ hena hekaston auton, kai eplesthesan pantes pneumatos hagiou, kai erxanto lalein heterais glossais kathos to pneuma edidou apophthengesthai autois.
Ἦσαν δὲ ἐν Ἰερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν· ἐξίσταντο δὲ καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες· Οὐχ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν; Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ Ἄραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ θεοῦ. ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ διηπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες· Τί θέλει τοῦτο εἶναι; ἕτεροι δὲ διαχλευάζοντες ἔλεγον ὅτι Γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσίν.
Esan de en Ierousalem katoikountes Ioudaioi, andres eulabeis apo pantos ethnous ton hypo ton ouranon; genomenes de tes phones tautes synelthe to plethos kai synechythe, hoti ekouon ehis hekastos te idia dialekto lalounton auton; existanto de kai ethaumazon legontes; Ouch idou pantes houtoi eisin ohi lalountes Galilaioi? kai pos hemeis akouomen hekastos te idia dialekto hemon en he egennethemen? Parthoi kai Medoi kai Elamitai, kai ohi katoikountes ten Mesopotamian, Ioudaian te kai Kappadokian, Ponton kai ten Asian, Phrygian te kai Pamphylian, Aigypton kai ta mere tes Libyes tes kata Kyrenen, kai ohi epidemountes Rhomaioi, Ioudaioi te kai proselytoi, Kretes kai Arabes, akouomen lalounton auton tais hemeterais glossais ta megaleia tou theou. existanto de pantes kai dieporoun, allos pros allon legontes; Ti thelei touto einai? heteroi de diachleuazontes elegon hoti Gleukous memestomenoi eisin.
Σταθεὶς δὲ ὁ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα ἐπῆρεν τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἀπεφθέγξατο αὐτοῖς· Ἄνδρες Ἰουδαῖοι καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἰερουσαλὴμ πάντες, τοῦτο ὑμῖν γνωστὸν ἔστω καὶ ἐνωτίσασθε τὰ ῥήματά μου. οὐ γὰρ ὡς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε οὗτοι μεθύουσιν, ἔστιν γὰρ ὥρα τρίτη τῆς ἡμέρας, ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ προφήτου Ἰωήλ· Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει ὁ θεός, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνυπνίοις ἐνυπνιασθήσονται· καί γε ἐπὶ τοὺς δούλους μου καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου, καὶ προφητεύσουσιν. καὶ δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ σημεῖα ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, αἷμα καὶ πῦρ καὶ ἀτμίδα καπνοῦ· ὁ ἥλιος μεταστραφήσεται εἰς σκότος καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα πρὶν ἢ ἐλθεῖν ἡμέραν κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ. καὶ ἔσται πᾶς ὃς ἐὰν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα κυρίου σωθήσεται.
Statheis de ho Petros syn tois hendeka eperen ten phonen autou kai apephthenxato autois; Andres Ioudaioi kai ohi katoikountes Ierousalem pantes, touto hymin gnoston esto kai enotisasthe ta rhemata mou. ou gar hos hymeis hypolambanete houtoi methyousin, estin gar hora trite tes hemeras, alla touto estin to eiremenon dia tou prophetou Ioel; Kai estai en tais eschatais hemerais, legei ho theos, ekcheo apo tou pneumatos mou epi pasan sarka, kai propheteusousin ohi yhioi hymon kai ahi thygateres hymon, kai ohi neaniskoi hymon horaseis opsontai, kai ohi presbyteroi hymon enypniois enypniasthesontai; kai ge epi tous doulous mou kai epi tas doulas mou en tais hemerais ekeinais ekcheo apo tou pneumatos mou, kai propheteusousin. kai doso terata en to ourano ano kai semeia epi tes ges kato, ahima kai pyr kai atmida kapnou; ho helios metastraphesetai eis skotos kai he selene eis ahima prin e elthein hemeran kyriou ten megalen kai epiphane. kai estai pas hos ean epikalesetai to onoma kyriou sothesetai.
Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, ἀκούσατε τοὺς λόγους τούτους. Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον, ἄνδρα ἀποδεδειγμένον ἀπὸ τοῦ θεοῦ εἰς ὑμᾶς δυνάμεσι καὶ τέρασι καὶ σημείοις οἷς ἐποίησεν δι’ αὐτοῦ ὁ θεὸς ἐν μέσῳ ὑμῶν, καθὼς αὐτοὶ οἴδατε, τοῦτον τῇ ὡρισμένῃ βουλῇ καὶ προγνώσει τοῦ θεοῦ ἔκδοτον διὰ χειρὸς ἀνόμων προσπήξαντες ἀνείλατε, ὃν ὁ θεὸς ἀνέστησεν λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ· Δαυὶδ γὰρ λέγει εἰς αὐτόν· Προορώμην τὸν κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντός, ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν ἵνα μὴ σαλευθῶ. διὰ τοῦτο ηὐφράνθη ἡ καρδία μου καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου, ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι· ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν. ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς, πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου.
Andres Israelitai, akousate tous logous toutous. Iesoun ton Nazoraion, andra apodedeigmenon apo tou theou eis hymas dynamesi kai terasi kai semeiois ohis epoiesen di’ autou ho theos en meso hymon, kathos autoi oidate, touton te horismene boule kai prognosei tou theou ekdoton dia cheiros anomon prospexantes aneilate, hon ho theos anestesen lysas tas odinas tou thanatou, kathoti ouk en dynaton krateisthai auton hyp’ autou; Dauid gar legei eis auton; Prooromen ton kyrion enopion mou dia pantos, hoti ek dexion mou estin hina me saleutho. dia touto euphranthe he kardia mou kai egalliasato he glossa mou, eti de kai he sarx mou kataskenosei ep’ elpidi; hoti ouk enkataleipseis ten psychen mou eis haden, oude doseis ton hosion sou idein diaphthoran. egnorisas moi hodous zoes, pleroseis me euphrosynes meta tou prosopou sou.
Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παρρησίας πρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Δαυὶδ, ὅτι καὶ ἐτελεύτησεν καὶ ἐτάφη, καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἔστιν ἐν ἡμῖν ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης· προφήτης οὖν ὑπάρχων, καὶ εἰδὼς ὅτι ὅρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ θεὸς ἐκ καρποῦ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καθίσαι ἐπὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ, προϊδὼν ἐλάλησεν περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ χριστοῦ ὅτι οὔτε ἐγκατελείφθη εἰς ᾅδην οὔτε ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδεν διαφθοράν. τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ θεός, οὗ πάντες ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες. τῇ δεξιᾷ οὖν τοῦ θεοῦ ὑψωθεὶς τήν τε ἐπαγγελίαν τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου λαβὼν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐξέχεεν τοῦτο ὃ ὑμεῖς βλέπετε καὶ ἀκούετε. οὐ γὰρ Δαυὶδ ἀνέβη εἰς τοὺς οὐρανούς, λέγει δὲ αὐτός· Εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου· Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. ἀσφαλῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραὴλ ὅτι καὶ κύριον αὐτὸν καὶ χριστὸν ἐποίησεν ὁ θεός, τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε.
Andres adelphoi, exon eipein meta parresias pros hymas peri tou patriarchou Dauid, hoti kai eteleutesen kai etaphe, kai to mnema autou estin en hemin achri tes hemeras tautes; prophetes oun hyparchon, kai eidos hoti horko omosen auto ho theos ek karpou tes osphyos autou kathisai epi ton thronon autou, proidon elalesen peri tes anastaseos tou christou hoti oute enkateleiphthe eis haden oute he sarx autou eiden diaphthoran. touton ton Iesoun anestesen ho theos, hou pantes hemeis esmen martyres. te dexia oun tou theou hypsotheis ten te epangelian tou pneumatos tou hagiou labon para tou patros execheen touto ho hymeis blepete kai akouete. ou gar Dauid anebe eis tous ouranous, legei de autos; Eipen ho kyrios to kyrio mou; Kathou ek dexion mou, heos an tho tous echthrous sou hypopodion ton podon sou. asphalos oun ginosketo pas oikos Israel hoti kai kyrion auton kai christon epoiesen ho theos, touton ton Iesoun hon hymeis estaurosate.
Ἀκούσαντες δὲ κατενύγησαν τὴν καρδίαν, εἶπόν τε πρὸς τὸν Πέτρον καὶ τοὺς λοιποὺς ἀποστόλους· Τί ποιήσωμεν, ἄνδρες ἀδελφοί; Πέτρος δὲ πρὸς αὐτούς· Μετανοήσατε, καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν, καὶ λήμψεσθε τὴν δωρεὰν τοῦ ἁγίου πνεύματος· ὑμῖν γάρ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία καὶ τοῖς τέκνοις ὑμῶν καὶ πᾶσι τοῖς εἰς μακρὰν ὅσους ἂν προσκαλέσηται κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν. ἑτέροις τε λόγοις πλείοσιν διεμαρτύρατο, καὶ παρεκάλει αὐτοὺς λέγων· Σώθητε ἀπὸ τῆς γενεᾶς τῆς σκολιᾶς ταύτης. οἱ μὲν οὖν ἀποδεξάμενοι τὸν λόγον αὐτοῦ ἐβαπτίσθησαν, καὶ προσετέθησαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ψυχαὶ ὡσεὶ τρισχίλιαι. ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ, τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς.
Akousantes de katenygesan ten kardian, eipon te pros ton Petron kai tous loipous apostolous; Ti poiesomen, andres adelphoi? Petros de pros autous; Metanoesate, kai baptistheto hekastos hymon epi to onomati Iesou Christou eis aphesin ton hamartion hymon, kai lempsesthe ten dorean tou hagiou pneumatos; hymin gar estin he epangelia kai tois teknois hymon kai pasi tois eis makran hosous an proskalesetai kyrios ho theos hemon. heterois te logois pleiosin diemartyrato, kai parekalei autous legon; Sothete apo tes geneas tes skolias tautes. ohi men oun apodexamenoi ton logon autou ebaptisthesan, kai prosetethesan en te hemera ekeine psychai hosei trischiliai. esan de proskarterountes te didache ton apostolon kai te koinonia, te klasei tou artou kai tais proseuchais.
Ἐγίνετο δὲ πάσῃ ψυχῇ φόβος, πολλά τε τέρατα καὶ σημεῖα διὰ τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο. πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ εἶχον ἅπαντα κοινά, καὶ τὰ κτήματα καὶ τὰς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον καὶ διεμέριζον αὐτὰ πᾶσιν καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν· καθ’ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ, κλῶντές τε κατ’ οἶκον ἄρτον, μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καὶ ἀφελότητι καρδίας, αἰνοῦντες τὸν θεὸν καὶ ἔχοντες χάριν πρὸς ὅλον τὸν λαόν. ὁ δὲ κύριος προσετίθει τοὺς σῳζομένους καθ’ ἡμέραν ἐπὶ τὸ αὐτό.
Egineto de pase psyche phobos, polla te terata kai semeia dia ton apostolon egineto. pantes de ohi pisteuontes esan epi to auto kai eichon hapanta koina, kai ta ktemata kai tas hyparxeis epipraskon kai diemerizon auta pasin kathoti an tis chreian eichen; kath’ hemeran te proskarterountes homothymadon en to hiero, klontes te kat’ oikon arton, metelambanon trophes en agalliasei kai apheloteti kardias, ainountes ton theon kai echontes charin pros holon ton laon. ho de kyrios prosetithei tous sozomenous kath’ hemeran epi to auto.