Livro 3, § 14 — Esboços pirrônicos

Καὶ τὸ ὅλον δὲ καὶ τὸ μέρος. κατὰ μὲν γὰρ συνέλευσιν καὶ πρόσθεσιν τῶν μερῶν τὸ ὅλον γίγνεσθαι δοκεῖ, κατ’ ἀφαίρεσιν δέ τινος ἤ τινων παύεσθαι τοῦ ὅλον εἶναι. καὶ ἄλλως δέ, εἰ ἔστι τι ὅλον, ἤτοι ἕτερόν ἐστι παρὰ τὰ μέρη αὐτοῦ ἢ αὐτὰ τὰ μέρη αὐτοῦ <τὸ> ὅλον ἐστίν.

Kai to holon de kai to meros. kata men gar syneleusin kai prosthesin ton meron to holon gignesthai dokei, kat’ aphairesin de tinos e tinon pauesthai tou holon einai. kai allos de, ei esti ti holon, etoi heteron esti para ta mere autou e auta ta mere autou <to> holon estin.

ἕτερον μὲν οὖν τῶν μερῶν οὐδὲν φαίνεται τὸ ὅλον εἶναι· ἀμέλει γοῦν ἀναιρουμένων τῶν μερῶν οὐδὲν ὑπολείπεται, ἵνα ἕτερόν τι παρὰ ταῦτα λογισώμεθα τὸ ὅλον. εἰ δὲ αὐτὰ τὰ μέρη τὸ ὅλον ἐστίν, ὄνομα ἔσται μόνον τὸ ὅλον καὶ προσηγορία κενή, ὑπόστασιν δὲ ἰδίαν οὐχ ἕξει, καθάπερ οὐδὲ διάστασίς ἐστί τι παρὰ τὰ διεστῶτα οὐδὲ δόκωσις παρὰ τὰ δεδοκωμένα. οὐκ ἄρα ἔστι τι ὅλον.

heteron men oun ton meron ouden phainetai to holon einai; amelei goun anairoumenon ton meron ouden hypoleipetai, hina heteron ti para tauta logisometha to holon. ei de auta ta mere to holon estin, onoma estai monon to holon kai prosegoria kene, hypostasin de idian ouch hexei, kathaper oude diastasis esti ti para ta diestota oude dokosis para ta dedokomena. ouk ara esti ti holon.

ἀλλ’ οὐδὲ μέρη. εἰ γὰρ ἔστι μέρη, ἤτοι τοῦ ὅλου ταῦτά ἐστι μέρη ἢ ἀλλήλων ἢ ἑαυτοῦ ἕκαστον. οὔτε δὲ τοῦ ὅλου, ἐπεὶ μηδὲ ἔστι τι παρὰ τὰ μέρη (καὶ ἄλλως τὰ μέρη οὕτως ἔσται μέρη ἑαυτῶν, ἐπεὶ ἕκαστον τῶν μερῶν συμπληρωτικὸν εἶναι λέγεται τοῦ ὅλου), οὔτε ἀλλήλων, ἐπεὶ τὸ μέρος ἐμπεριέχεσθαι δοκεῖ ἐν ἐκείνῳ οὗ ἐστι μέρος, καὶ ἄτοπόν ἐστι λέγειν τὴν χεῖρα, εἰ τύχοι, ἐν τῷ ποδὶ περιέχεσθαι.

all’ oude mere. ei gar esti mere, etoi tou holou tauta esti mere e allelon e heautou hekaston. oute de tou holou, epei mede esti ti para ta mere (kai allos ta mere houtos estai mere heauton, epei hekaston ton meron symplerotikon einai legetai tou holou), oute allelon, epei to meros emperiechesthai dokei en ekeino hou esti meros, kai atopon esti legein ten cheira, ei tychoi, en to podi periechesthai.

ἀλλ’ οὐδὲ ἕκαστον ἑαυτοῦ μέρος ἔσται· διὰ γὰρ τὴν περιοχὴν ἔσται τι ἑαυτοῦ μεῖζον καὶ ἔλαττον. εἰ οὖν μήτε τοῦ ὅλου μήτε ἑαυτῶν μήτε ἀλλήλων μέρη ἐστὶ τὰ λεγόμενα εἶναι μέρη, οὐδενός ἐστι μέρη. εἰ δὲ μηδενός ἐστι μέρη, οὐδὲ ἔστι μέρη· τὰ γὰρ πρός τι ἀλλήλοις συναναιρεῖται. Ταῦτα μὲν οὖν ἄλλως εἰρήσθω κατὰ παρέκβασιν, ἐπειδὴ ἅπαξ ὅλου καὶ μέρους ἐπεμνήσθημεν.

all’ oude hekaston heautou meros estai; dia gar ten periochen estai ti heautou meizon kai elatton. ei oun mete tou holou mete heauton mete allelon mere esti ta legomena einai mere, oudenos esti mere. ei de medenos esti mere, oude esti mere; ta gar pros ti allelois synanaireitai. Tauta men oun allos eirestho kata parekbasin, epeide hapax holou kai merous epemnesthemen.