Livro 2, § 21 — Esboços pirrônicos

Παραπλήσια δὲ λέγεται καὶ περὶ τῶν κοινῶν συμβεβηκότων. εἰ γὰρ ‘ἓν καὶ τὸ αὐτὸ συμβέβηκε Δίωνί τε καὶ Θέωνι τὸ ὁρᾶν, ἐὰν καθ’ ὑπόθεσιν φθαρῇ μὲν Δίων, Θέων δὲ περιῇ καὶ ὁρᾷ, ἤτοι τὴν ὅρασιν τοῦ ἐφθαρμένου Δίωνος ἄφθαρτον μένειν ἐροῦσιν, ὅπερ ἀπεμφαίνει, <ἢ> αὐτὴν ὅρασιν ἐφθάρθαι τε καὶ μὴ ἐφθάρθαι λέξουσιν, ὅπερ ἄτοπον· οὐκ ἄρα ἡ Θέωνος ὅρασις ἡ αὐτή ἐστι τῇ Δίωνος, ἀλλ’ εἰ ἄρα, ἰδία ἑκατέρου. καὶ γὰρ εἰ ταὐτὸν συμβέβηκε Δίωνί τε καὶ Θέωνι τὸ ἀναπνεῖν, οὐκ ἐνδέχεται τὴν ἐν Θέωνι ἀναπνοὴν εἶναι, τὴν ἐν Δίωνι δὲ μὴ εἶναι· ἐνδέχεται δὲ τοῦ μὲν φθαρέντος τοῦ δὲ περιόντος· οὐκ ἄρα ἡ αὐτή ἐστιν.

Paraplesia de legetai kai peri ton koinon symbebekoton. ei gar ‘hen kai to auto symbebeke Dioni te kai Theoni to horan, ean kath’ hypothesin phthare men Dion, Theon de perie kai hora, etoi ten horasin tou ephtharmenou Dionos aphtharton menein erousin, hoper apemphainei, <e> auten horasin ephtharthai te kai me ephtharthai lexousin, hoper atopon; ouk ara he Theonos horasis he aute esti te Dionos, all’ ei ara, idia hekaterou. kai gar ei tauton symbebeke Dioni te kai Theoni to anapnein, ouk endechetai ten en Theoni anapnoen einai, ten en Dioni de me einai; endechetai de tou men phtharentos tou de periontos; ouk ara he aute estin.

Περὶ μὲν οὖν τούτων ἐπὶ τοσοῦτον νῦν ἀρκέσει συντόμως λελέχθαι.

Peri men oun touton epi tosouton nyn arkesei syntomos lelechthai.