Livro 1, § 7 — Esboços pirrônicos

Λέγομεν δὲ μὴ δογματίζειν τὸν σκεπτικὸν οὐ κατ’ ἐκεῖνο τὸ σημαινόμενον τοῦ δόγματος καθ’ ὃ δόγμα εἶναί φασί τινες κοινότερον τὸ εὐδοκεῖν τινι πράγματι (τοῖς γὰρ κατὰ φαντασίαν κατηναγκασμένοις πάθεσι συγκατατίθεται ὁ σκεπτικός, οἷον οὐκ ἂν εἴποι θερμαινόμενος ἢ ψυχόμενος ὅτι δοκῶ μὴ θερμαίνεσθαι ἢ ψύχεσθαι), ἀλλὰ μὴ δογματίζειν λέγομεν καθ’ ὃ δόγμα εἶναί φασί τινες τήν τινι πράγματι τῶν κατὰ τὰς ἐπιστήμας ζητουμένων ἀδήλων συγκατάθεσιν (οὐδενὶ γὰρ τῶν ἀδήλων συγκατατίθεται ὁ Πυρρώνειος).

Legomen de me dogmatizein ton skeptikon ou kat’ ekeino to semainomenon tou dogmatos kath’ ho dogma einai phasi tines koinoteron to eudokein tini pragmati (tois gar kata phantasian katenankasmenois pathesi synkatatithetai ho skeptikos, ohion ouk an eipoi thermainomenos e psychomenos hoti doko me thermainesthai e psychesthai), alla me dogmatizein legomen kath’ ho dogma einai phasi tines ten tini pragmati ton kata tas epistemas zetoumenon adelon synkatathesin (oudeni gar ton adelon synkatatithetai ho Pyrroneios).

ἀλλ’ οὐδὲ ἐν τῷ προφέρεσθαι περὶ τῶν ἀδήλων τὰς σκεπτικὰς φωνάς, οἷον τὴν ‘οὐδὲν μᾶλλον’ ἢ τὴν ‘οὐδὲν ὁρίζω’ ἤ τινα τῶν ἄλλων περὶ ὧν ὕστερον λέξομεν δογματίζει. ὁ μὲν γὰρ δογματίζων ὡς ὑπάρχον τίθεται τὸ πρᾶγμα ἐκεῖνο ὃ λέγεται δογματίζειν, ὁ δὲ σκεπτικὸς τὰς φωνὰς τίθησι ταύτας οὐχ ὡς πάντως ὑπαρχούσας· ὑπολαμβάνει γὰρ ὅτι, ὥσπερ ἡ ‘πάντα ἐστὶ ψευδῆ’ φωνὴ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ἑαυτὴν ψευδῆ εἶναι λέγει, καὶ ἡ ‘οὐδέν ἐστιν ἀληθές ὁμοίως, οὕτως καὶ ἡ ‘οὐδὲν μᾶλλον’ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ἑαυτήν φησι μὴ μᾶλλον εἶναι καὶ διὰ τοῦτο τοῖς ἄλλοις ἑαυτὴν συμπεριγράφει. τὸ δ’ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων σκεπτικῶν φωνῶν λέγομεν.

all’ oude en to propheresthai peri ton adelon tas skeptikas phonas, ohion ten ‘ouden mallon’ e ten ‘ouden horizo’ e tina ton allon peri hon hysteron lexomen dogmatizei. ho men gar dogmatizon hos hyparchon tithetai to pragma ekeino ho legetai dogmatizein, ho de skeptikos tas phonas tithesi tautas ouch hos pantos hyparchousas; hypolambanei gar hoti, hosper he ‘panta esti pseude’ phone meta ton allon kai heauten pseude einai legei, kai he ‘ouden estin alethes homoios, houtos kai he ‘ouden mallon’ meta ton allon kai heauten phesi me mallon einai kai dia touto tois allois heauten symperigraphei. to d’ auto kai epi ton allon skeptikon phonon legomen.

πλὴν ἀλλ’ εἰ ὁ δογματίζων τίθησιν ὡς ὑπάρχον τοῦτο ὃ δογματίζει, ὁ δὲ σκεπτικὸς τὰς φωνὰς αὑτοῦ προφέρεται ὡς δυνάμει ὑφ’ ἑαυτῶν περιγράφεσθαι, οὐκ ἂν ἐν τῇ προφορᾷ τούτων δογματίζειν λεχθείη. τὸ δὲ μέγιστον, ἐν τῇ προφορᾷ τῶν φωνῶν τούτων τὸ ἑαυτῷ φαινόμενον λέγει καὶ τὸ πάθος ἀπαγγέλλει τὸ ἑαυτοῦ ἀδοξάστως, μηδὲν περὶ τῶν ἔξωθεν ὑποκειμένων διαβεβαιούμενος.

plen all’ ei ho dogmatizon tithesin hos hyparchon touto ho dogmatizei, ho de skeptikos tas phonas hautou propheretai hos dynamei hyph’ heauton perigraphesthai, ouk an en te prophora touton dogmatizein lechtheie. to de megiston, en te prophora ton phonon touton to heauto phainomenon legei kai to pathos apangellei to heautou adoxastos, meden peri ton exothen hypokeimenon diabebaioumenos.