Livro 1, § 32 — Esboços pirrônicos

Καὶ ὁ Πρωταγόρας δὲ βούλεται πάντων χρημάτων εἶναι μέτρον τὸν ἄνθρωπον, τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστιν, τῶν δὲ οὐκ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν, ‘μέτρον’ μὲν λέγων τὸ κριτήριον, ‘χρημάτων’ δὲ τῶν πραγμάτων, ὡς δυνάμει φάσκειν πάντων πραγμάτων κριτήριον εἶναι τὸν ἄνθρωπον, τῶν μὲν ὄντων ὡς ἔστιν, τῶν δὲ οὐκ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν. καὶ διὰ τοῦτο τίθησι τὰ φαινόμενα ἑκάστῳ μόνα, καὶ οὕτως εἰσάγει τὸ πρός τι.

Kai ho Protagoras de bouletai panton chrematon einai metron ton anthropon, ton men onton hos estin, ton de ouk onton hos ouk estin, ‘metron’ men legon to kriterion, ‘chrematon’ de ton pragmaton, hos dynamei phaskein panton pragmaton kriterion einai ton anthropon, ton men onton hos estin, ton de ouk onton hos ouk estin. kai dia touto tithesi ta phainomena hekasto mona, kai houtos eisagei to pros ti.

διὸ καὶ δοκεῖ κοινωνίαν ἔχειν πρὸς τοὺς Πυρρωνείους. διαφέρει δὲ αὐτῶν, καὶ εἰσόμεθα τὴν διαφοράν, ἐξαπλώσαντες συμμέτρως τὸ δοκοῦν τῷ Πρωταγόρᾳ. φησὶν οὖν ὁ ἀνὴρ τὴν ὕλην ῥευστὴν εἶναι, ῥεούσης δὲ αὐτῆς συνεχῶς προσθέσεις ἀντὶ τῶν ἀποφορήσεων γίγνεσθαι καὶ τὰς αἰσθήσεις μετακοσμεῖσθαί τε καὶ ἀλλοιοῦσθαι παρά τε <τὰς> ἡλικίας καὶ παρὰ τὰς ἄλλας κατασκευὰς τῶν σωμάτων.

dio kai dokei koinonian echein pros tous Pyrroneious. diapherei de auton, kai eisometha ten diaphoran, exaplosantes symmetros to dokoun to Protagora. phesin oun ho aner ten hylen rheusten einai, rheouses de autes synechos prostheseis anti ton apophoreseon gignesthai kai tas aistheseis metakosmeisthai te kai alloiousthai para te <tas> helikias kai para tas allas kataskeuas ton somaton.

λέγει δὲ καὶ τοὺς λόγους πάντων τῶν φαινομένων ὑποκεῖσθαι ἐν τῇ ὕλῃ, ὡς δύνασθαι τὴν ὕλην ὅσον ἐφ’ ἑαυτῇ πάντα εἶναι ὅσα πᾶσι φαίνεται. τοὺς δὲ ἀνθρώπους ἄλλοτε ἄλλων ἀντιλαμβάνεσθαι παρὰ τὰς διαφόρους αὐτῶν διαθέσεις· τὸν μὲν γὰρ κατὰ φύσιν ἔχοντα ἐκεῖνα τῶν ἐν τῇ ὕλῃ καταλαμβάνειν ἃ τοῖς κατὰ φύσιν ἔχουσι φαίνεσθαι δύναται, τὸν δὲ παρὰ φύσιν ἃ τοῖς παρὰ φύσιν.

legei de kai tous logous panton ton phainomenon hypokeisthai en te hyle, hos dynasthai ten hylen hoson eph’ heaute panta einai hosa pasi phainetai. tous de anthropous allote allon antilambanesthai para tas diaphorous auton diatheseis; ton men gar kata physin echonta ekeina ton en te hyle katalambanein ha tois kata physin echousi phainesthai dynatai, ton de para physin ha tois para physin.

καὶ ἤδη παρὰ τὰς ἡλικίας καὶ κατὰ τὸ ὑπνοῦν ἢ ἐγρηγορέναι καὶ καθ’ ἕκαστον εἶδος τῶν διαθέσεων ὁ αὐτὸς λόγος. γίνεται τοίνυν κατ’ αὐτὸν τῶν ὄντων κριτήριον ὁ ἄνθρωπος· πάντα γὰρ τὰ φαινόμενα τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἔστιν, τὰ δὲ μηδενὶ τῶν ἀνθρώπων φαινόμενα οὐδὲ ἔστιν. ὁρῶμεν οὖν ὅτι καὶ περὶ τοῦ τὴν ὕλην ῥευστὴν εἶναι καὶ περὶ τοῦ τοὺς λόγους τῶν φαινομένων πάντων ἐν αὐτῇ ὑποκεῖσθαι δογματίζει, ἀδήλων ὄντων καὶ ἡμῖν ἐφεκτῶν.

kai ede para tas helikias kai kata to hypnoun e egregorenai kai kath’ hekaston eidos ton diatheseon ho autos logos. ginetai toinyn kat’ auton ton onton kriterion ho anthropos; panta gar ta phainomena tois anthropois kai estin, ta de medeni ton anthropon phainomena oude estin. horomen oun hoti kai peri tou ten hylen rheusten einai kai peri tou tous logous ton phainomenon panton en aute hypokeisthai dogmatizei, adelon onton kai hemin ephekton.