Livro 27, § 21 — Novo Testamento

Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθαν, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς. καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ θρόνου λεγούσης· Ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ’ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαοὶ αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς μετ’ αὐτῶν ἔσται, καὶ ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι· οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι. τὰ πρῶτα ἀπῆλθαν.

Kai eidon ouranon kainon kai gen kainen; ho gar protos ouranos kai he prote ge apelthan, kai he thalassa ouk estin eti. kai ten polin ten hagian Ierousalem kainen eidon katabainousan ek tou ouranou apo tou theou, hetoimasmenen hos nymphen kekosmemenen to andri autes. kai ekousa phones megales ek tou thronou legouses; Idou he skene tou theou meta ton anthropon, kai skenosei met’ auton, kai autoi laoi autou esontai, kai autos ho theos met’ auton estai, kai exaleipsei pan dakryon ek ton ophthalmon auton, kai ho thanatos ouk estai eti; oute penthos oute krauge oute ponos ouk estai eti. ta prota apelthan.

Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ· Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα. καὶ λέγει· Γράψον, ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί εἰσιν. καὶ εἶπέν μοι· Γέγοναν. ἐγὼ τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν. ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ θεὸς καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός. τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμάκοις καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσιν τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος.

Kai eipen ho kathemenos epi to throno; Idou kaina poio panta. kai legei; Grapson, hoti houtoi ohi logoi pistoi kai alethinoi eisin. kai eipen moi; Gegonan. ego to Alpha kai to O, he arche kai to telos. ego to dipsonti doso ek tes peges tou hydatos tes zoes dorean. ho nikon kleronomesei tauta, kai esomai auto theos kai autos estai moi yhios. tois de deilois kai apistois kai ebdelygmenois kai phoneusi kai pornois kai pharmakois kai eidololatrais kai pasi tois pseudesin to meros auton en te limne te kaiomene pyri kai theio, ho estin ho thanatos ho deuteros.

Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, τῶν γεμόντων τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων, καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ λέγων· Δεῦρο, δείξω σοι τὴν νύμφην τὴν γυναῖκα τοῦ ἀρνίου. καὶ ἀπήνεγκέν με ἐν πνεύματι ἐπὶ ὄρος μέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέν μοι τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἰερουσαλὴμ καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ· ὁ φωστὴρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ, ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι· ἔχουσα τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσα πυλῶνας δώδεκα, καὶ ἐπὶ τοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα, καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα ἅ ἐστιν τῶν δώδεκα φυλῶν υἱῶν Ἰσραήλ· ἀπὸ ἀνατολῆς πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ βορρᾶ πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ νότου πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ δυσμῶν πυλῶνες τρεῖς· καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχων θεμελίους δώδεκα, καὶ ἐπ’ αὐτῶν δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου.

Kai elthen ehis ek ton hepta angelon ton echonton tas hepta phialas, ton gemonton ton hepta plegon ton eschaton, kai elalesen met’ emou legon; Deuro, deixo soi ten nymphen ten gynaika tou arniou. kai apenenken me en pneumati epi oros mega kai hypselon, kai edeixen moi ten polin ten hagian Ierousalem katabainousan ek tou ouranou apo tou theou, echousan ten doxan tou theou; ho phoster autes homoios litho timiotato, hos litho iaspidi krystallizonti; echousa teichos mega kai hypselon, echousa pylonas dodeka, kai epi tois pylosin angelous dodeka, kai onomata epigegrammena ha estin ton dodeka phylon yhion Israel; apo anatoles pylones treis, kai apo borra pylones treis, kai apo notou pylones treis, kai apo dysmon pylones treis; kai to teichos tes poleos echon themelious dodeka, kai ep’ auton dodeka onomata ton dodeka apostolon tou arniou.

Καὶ ὁ λαλῶν μετ’ ἐμοῦ εἶχεν μέτρον κάλαμον χρυσοῦν, ἵνα μετρήσῃ τὴν πόλιν καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς καὶ τὸ τεῖχος αὐτῆς. καὶ ἡ πόλις τετράγωνος κεῖται, καὶ τὸ μῆκος αὐτῆς ὅσον τὸ πλάτος. καὶ ἐμέτρησεν τὴν πόλιν τῷ καλάμῳ ἐπὶ σταδίους δώδεκα χιλιάδων· τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστίν. καὶ ἐμέτρησεν τὸ τεῖχος αὐτῆς ἑκατὸν τεσσεράκοντα τεσσάρων πηχῶν, μέτρον ἀνθρώπου, ὅ ἐστιν ἀγγέλου. καὶ ἡ ἐνδώμησις τοῦ τείχους αὐτῆς ἴασπις, καὶ ἡ πόλις χρυσίον καθαρὸν ὅμοιον ὑάλῳ καθαρῷ· οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως παντὶ λίθῳ τιμίῳ κεκοσμημένοι· ὁ θεμέλιος ὁ πρῶτος ἴασπις, ὁ δεύτερος σάπφιρος, ὁ τρίτος χαλκηδών, ὁ τέταρτος σμάραγδος, ὁ πέμπτος σαρδόνυξ, ὁ ἕκτος σάρδιον, ὁ ἕβδομος χρυσόλιθος, ὁ ὄγδοος βήρυλλος, ὁ ἔνατος τοπάζιον, ὁ δέκατος χρυσόπρασος, ὁ ἑνδέκατος ὑάκινθος, ὁ δωδέκατος ἀμέθυστος· καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες δώδεκα μαργαρῖται, ἀνὰ εἷς ἕκαστος τῶν πυλώνων ἦν ἐξ ἑνὸς μαργαρίτου· καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρὸν ὡς ὕαλος διαυγής.

Kai ho lalon met’ emou eichen metron kalamon chrysoun, hina metrese ten polin kai tous pylonas autes kai to teichos autes. kai he polis tetragonos keitai, kai to mekos autes hoson to platos. kai emetresen ten polin to kalamo epi stadious dodeka chiliadon; to mekos kai to platos kai to hypsos autes isa estin. kai emetresen to teichos autes hekaton tesserakonta tessaron pechon, metron anthropou, ho estin angelou. kai he endomesis tou teichous autes iaspis, kai he polis chrysion katharon homoion hyalo katharo; ohi themelioi tou teichous tes poleos panti litho timio kekosmemenoi; ho themelios ho protos iaspis, ho deuteros sapphiros, ho tritos chalkedon, ho tetartos smaragdos, ho pemptos sardonyx, ho hektos sardion, ho hebdomos chrysolithos, ho ogdoos beryllos, ho enatos topazion, ho dekatos chrysoprasos, ho hendekatos hyakinthos, ho dodekatos amethystos; kai ohi dodeka pylones dodeka margaritai, ana ehis hekastos ton pylonon en ex henos margaritou; kai he plateia tes poleos chrysion katharon hos hyalos diauges.

Καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ, ὁ γὰρ κύριος, ὁ θεός, ὁ παντοκράτωρ, ναὸς αὐτῆς ἐστιν, καὶ τὸ ἀρνίον. καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ, ἡ γὰρ δόξα τοῦ θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον. καὶ περιπατήσουσιν τὰ ἔθνη διὰ τοῦ φωτὸς αὐτῆς· καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσιν τὴν δόξαν αὐτῶν εἰς αὐτήν· καὶ οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὐ μὴ κλεισθῶσιν ἡμέρας, νὺξ γὰρ οὐκ ἔσται ἐκεῖ, καὶ οἴσουσιν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν. καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινὸν καὶ ποιῶν βδέλυγμα καὶ ψεῦδος, εἰ μὴ οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου.

Kai naon ouk eidon en aute, ho gar kyrios, ho theos, ho pantokrator, naos autes estin, kai to arnion. kai he polis ou chreian echei tou heliou oude tes selenes, hina phainosin aute, he gar doxa tou theou ephotisen auten, kai ho lychnos autes to arnion. kai peripatesousin ta ethne dia tou photos autes; kai ohi basileis tes ges pherousin ten doxan auton eis auten; kai ohi pylones autes ou me kleisthosin hemeras, nyx gar ouk estai ekei, kai oisousin ten doxan kai ten timen ton ethnon eis auten. kai ou me eiselthe eis auten pan koinon kai poion bdelygma kai pseudos, ei me ohi gegrammenoi en to biblio tes zoes tou arniou.