Livro 19, § 13 — Novo Testamento

Ἡ φιλαδελφία μενέτω. τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε, διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους. μιμνῄσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι, τῶν κακουχουμένων ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι. τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσιν καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος, πόρνους γὰρ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ θεός. ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος· ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω· ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν· Κύριος ἐμοὶ βοηθός, οὐ φοβηθήσομαι· τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος; Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν. Ἰησοῦς Χριστὸς ἐχθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατοῦντες. ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες. ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς· διὸ καὶ Ἰησοῦς, ἵνα ἁγιάσῃ διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος τὸν λαόν, ἔξω τῆς πύλης ἔπαθεν. τοίνυν ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες. οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν· δι’ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ θεῷ, τοῦτ’ ἔστιν καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. τῆς δὲ εὐποιΐας καὶ κοινωνίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε, τοιαύταις γὰρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ θεός. Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε, αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες, ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσιν καὶ μὴ στενάζοντες, ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο. Προσεύχεσθε περὶ ἡμῶν, πειθόμεθα γὰρ ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσιν καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι. περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν. Ὁ δὲ θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου, τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν, καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ἡμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν. Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως, καὶ γὰρ διὰ βραχέων ἐπέστειλα ὑμῖν. γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Τιμόθεον ἀπολελυμένον, μεθ’ οὗ ἐὰν τάχιον ἔρχηται ὄψομαι ὑμᾶς. ἀσπάσασθε πάντας τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ἁγίους. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀπὸ τῆς Ἰταλίας. ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν.

He philadelphia meneto. tes philoxenias me epilanthanesthe, dia tautes gar elathon tines xenisantes angelous. mimneskesthe ton desmion hos syndedemenoi, ton kakouchoumenon hos kai autoi ontes en somati. timios ho gamos en pasin kai he koite amiantos, pornous gar kai moichous krinei ho theos. aphilargyros ho tropos; arkoumenoi tois parousin; autos gar eireken; Ou me se ano oud’ ou me se enkatalipo; hoste tharrountas hemas legein; Kyrios emoi boethos, ou phobethesomai; ti poiesei moi anthropos? Mnemoneuete ton hegoumenon hymon, ohitines elalesan hymin ton logon tou theou, hon anatheorountes ten ekbasin tes anastrophes mimeisthe ten pistin. Iesous Christos echthes kai semeron ho autos, kai eis tous aionas. didachais poikilais kai xenais me parapheresthe; kalon gar chariti bebaiousthai ten kardian, ou bromasin, en ohis ouk ophelethesan ohi peripatountes. echomen thysiasterion ex hou phagein ouk echousin exousian ohi te skene latreuontes. hon gar eispheretai zoon to ahima peri hamartias eis ta hagia dia tou archiereos, touton ta somata katakaietai exo tes paremboles; dio kai Iesous, hina hagiase dia tou idiou ahimatos ton laon, exo tes pyles epathen. toinyn exerchometha pros auton exo tes paremboles, ton oneidismon autou pherontes. ou gar echomen hode menousan polin, alla ten mellousan epizetoumen; di’ autou oun anapheromen thysian aineseos dia pantos to theo, tout’ estin karpon cheileon homologounton to onomati autou. tes de eupoiias kai koinonias me epilanthanesthe, toiautais gar thysiais euaresteitai ho theos. Peithesthe tois hegoumenois hymon kai hypeikete, autoi gar agrypnousin hyper ton psychon hymon hos logon apodosontes, hina meta charas touto poiosin kai me stenazontes, alysiteles gar hymin touto. Proseuchesthe peri hemon, peithometha gar hoti kalen syneidesin echomen, en pasin kalos thelontes anastrephesthai. perissoteros de parakalo touto poiesai hina tachion apokatastatho hymin. Ho de theos tes eirenes, ho anagagon ek nekron ton poimena ton probaton ton megan en ahimati diathekes aioniou, ton kyrion hemon Iesoun, katartisai hymas en panti agatho eis to poiesai to thelema autou, poion en hemin to euareston enopion autou dia Iesou Christou, ho he doxa eis tous aionas; amen. Parakalo de hymas, adelphoi, anechesthe tou logou tes parakleseos, kai gar dia bracheon epesteila hymin. ginoskete ton adelphon hemon Timotheon apolelymenon, meth’ hou ean tachion erchetai opsomai hymas. aspasasthe pantas tous hegoumenous hymon kai pantas tous hagious. aspazontai hymas ohi apo tes Italias. he charis meta panton hymon.