Livro 15, § 4 — Novo Testamento

Τὸ δὲ πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονταί τινες τῆς πίστεως, προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καὶ διδασκαλίαις δαιμονίων ἐν ὑποκρίσει ψευδολόγων, κεκαυστηριασμένων τὴν ἰδίαν συνείδησιν, κωλυόντων γαμεῖν, ἀπέχεσθαι βρωμάτων ἃ ὁ θεὸς ἔκτισεν εἰς μετάλημψιν μετὰ εὐχαριστίας τοῖς πιστοῖς καὶ ἐπεγνωκόσι τὴν ἀλήθειαν. ὅτι πᾶν κτίσμα θεοῦ καλόν, καὶ οὐδὲν ἀπόβλητον μετὰ εὐχαριστίας λαμβανόμενον, ἁγιάζεται γὰρ διὰ λόγου θεοῦ καὶ ἐντεύξεως.

To de pneuma rhetos legei hoti en hysterois kairois apostesontai tines tes pisteos, prosechontes pneumasi planois kai didaskaliais daimonion en hypokrisei pseudologon, kekausteriasmenon ten idian syneidesin, kolyonton gamein, apechesthai bromaton ha ho theos ektisen eis metalempsin meta eucharistias tois pistois kai epegnokosi ten aletheian. hoti pan ktisma theou kalon, kai ouden apobleton meta eucharistias lambanomenon, hagiazetai gar dia logou theou kai enteuxeos.

Ταῦτα ὑποτιθέμενος τοῖς ἀδελφοῖς καλὸς ἔσῃ διάκονος Χριστοῦ Ἰησοῦ, ἐντρεφόμενος τοῖς λόγοις τῆς πίστεως καὶ τῆς καλῆς διδασκαλίας ᾗ παρηκολούθηκας, τοὺς δὲ βεβήλους καὶ γραώδεις μύθους παραιτοῦ. γύμναζε δὲ σεαυτὸν πρὸς εὐσέβειαν· ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος, ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν, ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης. πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, εἰς τοῦτο γὰρ κοπιῶμεν καὶ ὀνειδιζόμεθα, ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστιν σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν.

Tauta hypotithemenos tois adelphois kalos ese diakonos Christou Iesou, entrephomenos tois logois tes pisteos kai tes kales didaskalias he parekolouthekas, tous de bebelous kai graodeis mythous paraitou. gymnaze de seauton pros eusebeian; he gar somatike gymnasia pros oligon estin ophelimos, he de eusebeia pros panta ophelimos estin, epangelian echousa zoes tes nyn kai tes mellouses. pistos ho logos kai pases apodoches axios, eis touto gar kopiomen kai oneidizometha, hoti elpikamen epi theo zonti, hos estin soter panton anthropon, malista piston.

Παράγγελλε ταῦτα καὶ δίδασκε. μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω, ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ. ἕως ἔρχομαι πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ. μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος, ὃ ἐδόθη σοι διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου. ταῦτα μελέτα, ἐν τούτοις ἴσθι, ἵνα σου ἡ προκοπὴ φανερὰ ᾖ πᾶσιν· ἔπεχε σεαυτῷ καὶ τῇ διδασκαλίᾳ· ἐπίμενε αὐτοῖς· τοῦτο γὰρ ποιῶν καὶ σεαυτὸν σώσεις καὶ τοὺς ἀκούοντάς σου.

Parangelle tauta kai didaske. medeis sou tes neotetos kataphroneito, alla typos ginou ton piston en logo, en anastrophe, en agape, en pistei, en hagneia. heos erchomai proseche te anagnosei, te paraklesei, te didaskalia. me amelei tou en soi charismatos, ho edothe soi dia propheteias meta epitheseos ton cheiron tou presbyteriou. tauta meleta, en toutois isthi, hina sou he prokope phanera e pasin; epeche seauto kai te didaskalia; epimene autois; touto gar poion kai seauton soseis kai tous akouontas sou.