Livro 10, § 6 — Novo Testamento

Τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν ἐν κυρίῳ, τοῦτο γάρ ἐστιν δίκαιον· τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα, ἥτις ἐστὶν ἐντολὴ πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ, ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ ἔσῃ μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς.

Ta tekna, hypakouete tois goneusin hymon en kyrio, touto gar estin dikaion; tima ton patera sou kai ten metera, hetis estin entole prote en epangelia, hina eu soi genetai kai ese makrochronios epi tes ges.

Καὶ οἱ πατέρες, μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλὰ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ κυρίου.

Kai ohi pateres, me parorgizete ta tekna hymon, alla ektrephete auta en paideia kai nouthesia kyriou.

Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐν ἁπλότητι τῆς καρδίας ὑμῶν ὡς τῷ Χριστῷ, μὴ κατ’ ὀφθαλμοδουλίαν ὡς ἀνθρωπάρεσκοι ἀλλ’ ὡς δοῦλοι Χριστοῦ ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, ἐκ ψυχῆς μετ’ εὐνοίας δουλεύοντες, ὡς τῷ κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις, εἰδότες ὅτι ἕκαστος, ὃ ἂν ποιήσῃ ἀγαθόν, τοῦτο κομίσεται παρὰ κυρίου, εἴτε δοῦλος εἴτε ἐλεύθερος.

Ohi douloi, hypakouete tois kata sarka kyriois meta phobou kai tromou en haploteti tes kardias hymon hos to Christo, me kat’ ophthalmodoulian hos anthropareskoi all’ hos douloi Christou poiountes to thelema tou theou, ek psyches met’ eunoias douleuontes, hos to kyrio kai ouk anthropois, eidotes hoti hekastos, ho an poiese agathon, touto komisetai para kyriou, eite doulos eite eleutheros.

Καὶ οἱ κύριοι, τὰ αὐτὰ ποιεῖτε πρὸς αὐτούς, ἀνιέντες τὴν ἀπειλήν, εἰδότες ὅτι καὶ αὐτῶν καὶ ὑμῶν ὁ κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς, καὶ προσωπολημψία οὐκ ἔστιν παρ’ αὐτῷ.

Kai ohi kyrioi, ta auta poieite pros autous, anientes ten apeilen, eidotes hoti kai auton kai hymon ho kyrios estin en ouranois, kai prosopolempsia ouk estin par’ auto.

Τοῦ λοιποῦ ἐνδυναμοῦσθε ἐν κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου· ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις. διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ, ἵνα δυνηθῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καὶ ἅπαντα κατεργασάμενοι στῆναι. στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, ἐν πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ πεπυρωμένα σβέσαι· καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος, ὅ ἐστιν ῥῆμα θεοῦ, διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως, προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν πνεύματι, καὶ εἰς αὐτὸ ἀγρυπνοῦντες ἐν πάσῃ προσκαρτερήσει καὶ δεήσει περὶ πάντων τῶν ἁγίων, καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ, ἵνα μοι δοθῇ λόγος ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου, ἐν παρρησίᾳ γνωρίσαι τὸ μυστήριον τοῦ εὐαγγελίου ὑπὲρ οὗ πρεσβεύω ἐν ἁλύσει, ἵνα ἐν αὐτῷ παρρησιάσωμαι ὡς δεῖ με λαλῆσαι.

Tou loipou endynamousthe en kyrio kai en to kratei tes ischyos autou. endysasthe ten panoplian tou theou pros to dynasthai hymas stenai pros tas methodeias tou diabolou; hoti ouk estin hemin he pale pros ahima kai sarka, alla pros tas archas, pros tas exousias, pros tous kosmokratoras tou skotous toutou, pros ta pneumatika tes ponerias en tois epouraniois. dia touto analabete ten panoplian tou theou, hina dynethete antistenai en te hemera te ponera kai hapanta katergasamenoi stenai. stete oun perizosamenoi ten osphyn hymon en aletheia, kai endysamenoi ton thoraka tes dikaiosynes, kai hypodesamenoi tous podas en hetoimasia tou euangeliou tes eirenes, en pasin analabontes ton thyreon tes pisteos, en ho dynesesthe panta ta bele tou ponerou pepyromena sbesai; kai ten perikephalaian tou soteriou dexasthe, kai ten machairan tou pneumatos, ho estin rhema theou, dia pases proseuches kai deeseos, proseuchomenoi en panti kairo en pneumati, kai eis auto agrypnountes en pase proskarteresei kai deesei peri panton ton hagion, kai hyper emou, hina moi dothe logos en anoixei tou stomatos mou, en parresia gnorisai to mysterion tou euangeliou hyper hou presbeuo en halysei, hina en auto parresiasomai hos dei me lalesai.

Ἵνα δὲ εἰδῆτε καὶ ὑμεῖς τὰ κατ’ ἐμέ, τί πράσσω, πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν κυρίῳ, ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν.

Hina de eidete kai hymeis ta kat’ eme, ti prasso, panta gnorisei hymin Tychikos ho agapetos adelphos kai pistos diakonos en kyrio, hon epempsa pros hymas eis auto touto hina gnote ta peri hemon kai parakalese tas kardias hymon.

Εἰρήνη τοῖς ἀδελφοῖς καὶ ἀγάπη μετὰ πίστεως ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. ἡ χάρις μετὰ πάντων τῶν ἀγαπώντων τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν ἀφθαρσίᾳ.

Eirene tois adelphois kai agape meta pisteos apo theou patros kai kyriou Iesou Christou. he charis meta panton ton agaponton ton kyrion hemon Iesoun Christon en aphtharsia.