§ 3 — Idilli

κωμάσδω ποτὶ τὰν Ἀμαρυλλίδα, ταὶ δέ μοι αἶγες

komasdo poti tan Amaryllida, tai de moi aiges

βόσκονται κατ’ ὄρος, καὶ ὁ Τίτυρος αὐτὰς ἐλαύνει.

boskontai kat’ oros, kai ho Tityros autas elaunei.

Τίτυρ’ ἐμὶν τὸ καλὸν πεφιλαμένε, βόσκε τὰς αἶγας,

Tityr’ emin to kalon pephilamene, boske tas aigas,

καὶ ποτὶ τὰν κράναν ἄγε Τίτυρε, καὶ τὸν ἐνόρχαν

kai poti tan kranan age Tityre, kai ton enorchan

τὸν Λιβυκὸν κνάκωνα φυλάσσεο, μή τι κορύψῃ.

ton Libykon knakona phylasseo, me ti korypse.

ὦ χαρίεσσ’ Ἀμαρυλλί, τί μ’ οὐκέτι τοῦτο κατ’ ἄντρον

o chariess’ Amarylli, ti m’ ouketi touto kat’ antron

παρκύπτοισα καλεῖς τὸν ἐρωτύλον; ἦ ῥά με μισεῖς;

parkyptoisa kaleis ton erotylon? e rha me miseis?

ἦ ῥά γέ τοι σιμὸς καταφαίνομαι ἐγγύθεν ἦμεν,

e rha ge toi simos kataphainomai engythen emen,

νύμφα, καὶ προγένειος; ἀπάγξασθαί με ποησεῖς.

nympha, kai progeneios? apanxasthai me poeseis.

ἠνίδε τοι δέκα μᾶλα φέρω· τηνῶθε καθεῖλον,

enide toi deka mala phero; tenothe katheilon,

ὧ μ’ ἐκέλευ καθελεῖν τύ· καὶ αὔριον ἄλλά τοι οἰσῶ.

ho m’ ekeleu kathelein ty; kai aurion alla toi oiso.

θᾶσαι μὰν θυμαλγὲς ἐμὸν ἄχος· αἴθε γενοίμαν

thasai man thymalges emon achos; aithe genoiman

ἁ βομβεῦσα μέλισσα καὶ ἐς τεὸν ἄντρον ἱκοίμαν

ha bombeusa melissa kai es teon antron hikoiman

τὸν κισσὸν διαδὺς καὶ τὰν πτέριν, ᾇ τὺ πυκάσδῃ.

ton kisson diadys kai tan pterin, ha ty pykasde.

νῦν ἔγνων τὸν Ἔρωτα· βαρὺς θεός· ἦ ῥα λεαίνας

nyn egnon ton Erota; barys theos; e rha leainas

μαζὸν ἐθήλαζε, δρυμῷ τέ νιν ἔτρεφε μάτηρ,

mazon ethelaze, drymo te nin etrephe mater,

ὅς με κατασμύχων καὶ ἐς ὀστίον ἄχρις ἰάπτει.

hos me katasmychon kai es ostion achris iaptei.

ὦ τὸ καλὸν ποθορεῦσα, τὸ πᾶν λίθος· ὦ κυάνοφρυ

o to kalon pothoreusa, to pan lithos; o kyanophry

νύμφα, πρόσπτυξαί με τὸν αἰπόλον, ὥς τυ φιλάσω.

nympha, prosptyxai me ton aipolon, hos ty philaso.

ἔστι καὶ ἐν κενεοῖσι φιλάμασιν ἁδέα τέρψις.

esti kai en keneoisi philamasin hadea terpsis.

τὸν στέφανον τῖλαί με κατ’ αὐτίκα λεπτὰ ποησεῖς,

ton stephanon tilai me kat’ autika lepta poeseis,

τόν τοι ἐγὼν Ἀμαρυλλὶ φίλα κισσοῖο φυλάσσω

ton toi egon Amarylli phila kissoio phylasso

ἀμπλέξας καλύκεσσι καὶ εὐόδμοισι σελίνοις.—

amplexas kalykessi kai euodmoisi selinois.—

ὤμοι ἐγώ, τί πάθω; τί ὁ δύσσοος; οὐχ ὑπακούεις;—

omoi ego, ti patho? ti ho dyssoos? ouch hypakoueis?—

τὰν βαίταν ἀποδὺς ἐς κύματα τηνῶ ἁλεῦμαι,

tan baitan apodys es kymata teno haleumai,

ὧπερ τὼς θύννως σκοπιάζεται Ὄλπις ὁ γριπεύς·

hoper tos thynnos skopiazetai Olpis ho gripeus;

καἴκα δἠποθάνω, τό γε μὰν τεὸν ἁδὺ τέτυκται.

kaika depothano, to ge man teon hady tetyktai.

ἔγνων πρᾶν, ὅκα μευ μεμναμένω, εἰ φιλέεις με,

egnon pran, hoka meu memnameno, ei phileeis me,

οὐδὲ τὸ τηλέφιλον ποτεμάξατο, τὸ πλατάγημα,

oude to telephilon potemaxato, to platagema,

ἀλλ’ αὔτως ἁπαλῷ ποτὶ πάχεος ἐξεμαράνθη.

all’ autos hapalo poti pacheos exemaranthe.

εἶπε καὶ ἀγροιῶτις ἀλαθέα κοσκινόμαντις,

eipe kai agroiotis alathea koskinomantis,

ἁ πρᾶν ποιολογεῦσα Παραιβάτις, οὕνεκ’ ἐγὼ μὲν

ha pran poiologeusa Paraibatis, hounek’ ego men

τὶν ὅλος ἔγκειμαι, τὺ δέ μευ λόγον οὐδένα ποιῇ.

tin holos enkeimai, ty de meu logon oudena poie.

ἦ μάν τοι λευκὰν διδυματόκον αἶγα φυλάσσω,

e man toi leukan didymatokon aiga phylasso,

τάν με καὶ ἁ Μέρμνωνος ἐριθακὶς ἁ μελανόχρως

tan me kai ha Mermnonos erithakis ha melanochros

αἰτεῖ, καὶ δωσῶ οἱ, ἐπεὶ τύ μοι ἐνδιαθρύπτῃ.

aitei, kai doso ohi, epei ty moi endiathrypte.

ἅλλεται ὀφθαλμός μευ ὁ δεξιός· ἦ ῥά γ’ ἰδησῶ

halletai ophthalmos meu ho dexios; e rha g’ ideso

αὐτάν; ᾀσεῦμαι ποτὶ τὰν πίτυν ὧδ’ ἀποκλινθείς,

autan? aseumai poti tan pityn hod’ apoklintheis,

καί κέ μ’ ἴσως ποτίδοι, ἐπεὶ οὐκ ἀδαμαντίνα ἐστίν.

kai ke m’ isos potidoi, epei ouk adamantina estin.

Ἱππομένης ὅκα δὴ τὰν παρθένον ἤθελε γᾶμαι,

Hippomenes hoka de tan parthenon ethele gamai,

μᾶλ’ ἐν χερσὶν ἑλὼν δρόμον ἄνυεν· ἁ δ’ Ἀταλάντα

mal’ en chersin helon dromon anyen; ha d’ Atalanta

ὡς ἴδεν, ὡς ἐμάνη, ὡς ἐς βαθὺν ἅλατ’ ἔρωτα.

hos iden, hos emane, hos es bathyn halat’ erota.

τὰν ἀγέλαν χὡ μάντις ἀπ’ Ὄθρυος ἆγε Μελάμπους

tan agelan chho mantis ap’ Othryos age Melampous

ἐς Πύλον· ἁ δὲ Βίαντος ἐν ἀγκοίναισιν ἐκλίνθη,

es Pylon; ha de Biantos en ankoinaisin eklinthe,

μάτηρ ἁ χαρίεσσα περίφρονος Ἀλφεσιβοίης.

mater ha chariessa periphronos Alphesiboies.

τὰν δὲ καλὰν Κυθέρειαν ἐν ὤρεσι μᾶλα νομεύων

tan de kalan Kythereian en oresi mala nomeuon

οὐχ οὑτῶς ὥδωνις ἐπὶ πλέον ἄγαγε λύσσας,

ouch houtos hodonis epi pleon agage lyssas,

ὥστ’ οὐδὲ φθίμενόν νιν ἄτερ μαζοῖο τίθητι;

host’ oude phthimenon nin ater mazoio titheti?

ζαλωτὸς μὲν ἐμὶν ὁ τὸν ἄτροπον ὕπνον ἰαύων

zalotos men emin ho ton atropon hypnon iauon

Ἐνδυμίων, ζαλῶ δὲ φίλα γύναι Ἰασίωνα,

Endymion, zalo de phila gynai Iasiona,

ὃς τοσσῆν’ ἐκύρησεν, ὅσ’ οὐ πευσεῖσθε βέβαλοι.

hos tossen’ ekyresen, hos’ ou peuseisthe bebaloi.

ἀλγέω τὰν κεφαλάν, τὶν δ’ οὐ μέλει. οὐκέτ’ ἀείδω,

algeo tan kephalan, tin d’ ou melei. ouket’ aeido,

κεισεῦμαι δὲ πεσών, καὶ τοὶ λύκοι ὧδέ μ’ ἔδονται.

keiseumai de peson, kai toi lykoi hode m’ edontai.

ὡς μέλι τοι γλυκὺ τοῦτο κατὰ βρόχθοιο γένοιτο.

hos meli toi glyky touto kata brochthoio genoito.