Libro 3, § 20 — Schizzi pirroniani

Ἐπεὶ δὲ ὁ χρόνος δοκεῖ μὴ ἄνευ ἀριθμοῦ θεωρεῖσθαι, οὐκ ἂν εἴη ἄτοπον καὶ περὶ ἀριθμοῦ βραχέα διεξελθεῖν. ὅσον μὲν γὰρ ἐπὶ τῇ συνηθείᾳ καὶ ἀδοξάστως ἀριθμεῖν τι φαμὲν καὶ ἀριθμὸν εἶναί τι ἀκούομεν· ἡ δὲ τῶν δογματικῶν περιεργία καὶ τὸν κατὰ τούτου κεκίνηκε λόγον.

Epei de ho chronos dokei me aneu arithmou theoreisthai, ouk an eie atopon kai peri arithmou brachea diexelthein. hoson men gar epi te synetheia kai adoxastos arithmein ti phamen kai arithmon einai ti akouomen; he de ton dogmatikon periergia kai ton kata toutou kekineke logon.

αὐτίκα γοῦν οἱ ἀπὸ τοῦ Πυθαγόρου καὶ στοιχεῖα τοῦ κόσμου τοὺς ἀριθμοὺς εἶναι λέγουσιν. φασὶ γοῦν, ὅτι τὰ φαινόμενα ἔκ τινος συνέστηκεν, ἁπλᾶ δὲ εἶναι δεῖ τὰ στοιχεῖα· ἄδηλα ἄρα ἐστὶ τὰ στοιχεῖα. τῶν δὲ ἀδήλων τὰ μέν ἐστι σώματα, ὡς οἱ ἀτμοὶ καὶ οἱ ὄγκοι, τὰ δὲ ἀσώματα, ὡς σχήματα καὶ ἰδέαι καὶ ἀριθμοί. ὧν τὰ μὲν σώματά ἐστι σύνθετα, συνεστῶτα ἔκ τε μήκους καὶ πλάτους καὶ βάθους καὶ ἀντιτυπίας ἢ καὶ βάρους. οὐ μόνον ἄρα ἄδηλα, ἀλλὰ καὶ ἀσώματά ἐστι τὰ στοιχεῖα.

autika goun ohi apo tou Pythagorou kai stoicheia tou kosmou tous arithmous einai legousin. phasi goun, hoti ta phainomena ek tinos synesteken, hapla de einai dei ta stoicheia; adela ara esti ta stoicheia. ton de adelon ta men esti somata, hos ohi atmoi kai ohi onkoi, ta de asomata, hos schemata kai ideai kai arithmoi. hon ta men somata esti syntheta, synestota ek te mekous kai platous kai bathous kai antitypias e kai barous. ou monon ara adela, alla kai asomata esti ta stoicheia.

ἀλλὰ καὶ τῶν ἀσωμάτων ἕκαστον ἐπιθεωρούμενον ἔχει τὸν ἀριθμόν· ἢ γὰρ ἕν ἐστιν ἢ δύο ἢ πλείω. δι’ ὧν συνάγεται, ὅτι τὰ στοιχεῖα τῶν ὄντων εἰσὶν οἱ ἄδηλοι καὶ ἀσώματοι καὶ πᾶσιν ἐπιθεωρούμενοι ἀριθμοί. καὶ οὐχ ἁπλῶς, ἀλλ’ ἥ τε μονὰς καὶ ἡ κατὰ ἐπισύνθεσιν τῆς μονάδος γινομένη ἀόριστος δυάς, ἧς κατὰ μετουσίαν αἱ κατὰ μέρος γίγνονται δυάδες δυάδες.

alla kai ton asomaton hekaston epitheoroumenon echei ton arithmon; e gar hen estin e dyo e pleio. di’ hon synagetai, hoti ta stoicheia ton onton eisin ohi adeloi kai asomatoi kai pasin epitheoroumenoi arithmoi. kai ouch haplos, all’ he te monas kai he kata episynthesin tes monados ginomene aoristos dyas, hes kata metousian ahi kata meros gignontai dyades dyades.

ἐκ τούτων γὰρ καὶ τοὺς ἄλλους γίνεσθαι ἀριθμούς, τοὺς ἐπιθεωρουμένους τοῖς ἀριθμητοῖς, καὶ τὸν κόσμον κατασκευάζεσθαι λέγουσιν. τὸ μὲν γὰρ σημεῖον τὸν τῆς μονάδος ἐπέχειν λόγον, τὴν δὲ γραμμὴν τὸν τῆς δυάδος δύο γὰρ σημείων μεταξὺ θεωρεῖσθαι ταύτην), τὴν δὲ ἐπιφάνειαν τὸν τῆς τριάδος ῥύσιν γὰρ εἶναί φασι τῆς γραμμῆς εἰς πλάτος ἐπ’ ἄλλο σημεῖον ἐκ πλαγίου κείμενον), τὸ δὲ σῶμα τὸν τῆς τετράδος· ἐπανάστασιν γὰρ γίγνεσθαι τῆς ἐπιφανείας ἐπί τι σημεῖον ὑπερκείμενον.

ek touton gar kai tous allous ginesthai arithmous, tous epitheoroumenous tois arithmetois, kai ton kosmon kataskeuazesthai legousin. to men gar semeion ton tes monados epechein logon, ten de grammen ton tes dyados dyo gar semeion metaxy theoreisthai tauten), ten de epiphaneian ton tes triados rhysin gar einai phasi tes grammes eis platos ep’ allo semeion ek plagiou keimenon), to de soma ton tes tetrados; epanastasin gar gignesthai tes epiphaneias epi ti semeion hyperkeimenon.

καὶ οὕτω τά τε σώματα καὶ ὅλον τὸν κόσμον ἀνειδωλοποιοῦσιν, ὅντινα καὶ διοικεῖσθαί φασι κατὰ ἁρμονικοὺς λόγους, τόν τε διὰ τεσσάρων, ὅς ἐστιν ἐπίτριτος, ὡς ἔχει πρὸς τὰ ἓξ τὰ ὀκτώ, καὶ τὸν διὰ πέντε, ὅς ἐστιν ἡμιόλιος, ὡς ἔχει πρὸς τὰ ἓξ τὰ ἐννέα, καὶ τὸν διὰ πασῶν, ὅς ἐστι διπλάσιος, ὡς ἔχει πρὸς τὰ ἓξ τὰ δώδεκα.

kai houto ta te somata kai holon ton kosmon aneidolopoiousin, hontina kai dioikeisthai phasi kata harmonikous logous, ton te dia tessaron, hos estin epitritos, hos echei pros ta hex ta okto, kai ton dia pente, hos estin hemiolios, hos echei pros ta hex ta ennea, kai ton dia pason, hos esti diplasios, hos echei pros ta hex ta dodeka.

ταῦτά τε οὖν ὀνειροπολοῦσιν, καὶ ὅτι ἕτερόν τι ἐστὶν ὁ ἀριθμὸς παρὰ τὰ ἀριθμητὰ κατασκευάζουσι, λέγοντες ὅτι εἰ τὸ ζῷον κατὰ τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐστίν, εἰ τύχοι, ἕν, τὸ φυτόν, ἐπεὶ μή ἐστι ζῷον, οὐκ ἔσται ἕν· ἔστι δὲ καὶ <τὸ> φυτὸν ἕν· οὐκ ἄρα ζῷον, <ὡς ζῷον>, ἕν ἐστιν, ἀλλὰ κατά τι ἕτερον ἐπιθεωρούμενον ἔξωθεν αὐτῷ, οὗ μετέχει ἕκαστον καὶ γίνεται δι’ αὐτὸ ἕν. καὶ εἰ τὰ ἀριθμητά ἐστιν ὁ ἀριθμός, ἐπειδὴ ἄνθρωποί εἰσιν οἱ ἀριθμητοὶ καὶ βόες, εἰ τύχοι, καὶ ἵπποι, ἄνθρωποι καὶ βόες καὶ ἵπποι ἔσται ὁ ἀριθμός, καὶ λευκὸς ἀριθμὸς καὶ μέλας καὶ γενειήτης, εἰ τύχοιεν τοιοῦτοι ὄντες οἱ μετρούμενοι.

tauta te oun oneiropolousin, kai hoti heteron ti estin ho arithmos para ta arithmeta kataskeuazousi, legontes hoti ei to zoon kata ton heautou logon estin, ei tychoi, hen, to phyton, epei me esti zoon, ouk estai hen; esti de kai <to> phyton hen; ouk ara zoon, <hos zoon>, hen estin, alla kata ti heteron epitheoroumenon exothen auto, hou metechei hekaston kai ginetai di’ auto hen. kai ei ta arithmeta estin ho arithmos, epeide anthropoi eisin ohi arithmetoi kai boes, ei tychoi, kai hippoi, anthropoi kai boes kai hippoi estai ho arithmos, kai leukos arithmos kai melas kai geneietes, ei tychoien toioutoi ontes ohi metroumenoi.

ταῦτα δέ ἐστιν ἄτοπα· οὐκ ἄρα τὰ ἀριθμητά ἐστιν ὁ ἀριθμός, ἀλλ’ ἰδίαν ὑπόστασιν ἔχει παρὰ ταῦτα, καθ’ ἣν καὶ ἐπιθεωρεῖται τοῖς ἀριθμητοῖς καὶ ἔστι στοιχεῖον.

tauta de estin atopa; ouk ara ta arithmeta estin ho arithmos, all’ idian hypostasin echei para tauta, kath’ hen kai epitheoreitai tois arithmetois kai esti stoicheion.

Οὕτως οὖν ἐκείνων συναγαγόντων, ὅτι ἀριθμὸς οὔκ ἐστι τὰ ἀριθμητά, παρεισῆλθεν ἡ κατὰ τοῦ ἀριθμοῦ ἀπορία. λέγεται γάρ, ὅτι εἰ ἔστιν ἀριθμός, ἤτοι αὐτὰ τὰ ἀριθμητά ἐστιν ὁ ἀριθμὸς ἢ ἕτερόν τι παρὰ ταῦτα ἔξωθεν· οὔτε δὲ αὐτὰ τὰ ἀριθμητά ἐστιν ὁ ἀριθμός, ὡς ἀπέδειξαν οἱ Πυθαγορικοί, οὔτε ἕτερόν τι παρὰ ταῦτα, ὡς ὑπομνήσομεν· οὐδὲν ἄρα ἐστὶν ὁ ἀριθμός.

Houtos oun ekeinon synagagonton, hoti arithmos ouk esti ta arithmeta, pareiselthen he kata tou arithmou aporia. legetai gar, hoti ei estin arithmos, etoi auta ta arithmeta estin ho arithmos e heteron ti para tauta exothen; oute de auta ta arithmeta estin ho arithmos, hos apedeixan ohi Pythagorikoi, oute heteron ti para tauta, hos hypomnesomen; ouden ara estin ho arithmos.

ὅτι δὲ οὐδὲν ἔξωθέν ἐστι παρὰ τὰ ἀριθμητὰ ὁ ἀριθμός, παραστήσομεν ἐπὶ τῆς μονάδος τὸν λόγον στήσαντες εὐσήμου διδασκαλίας ἕνεκεν. εἰ γὰρ ἔστι τι καθ’ ἑαυτὴν ἡ μονάς, ἧς μετέχον ἕκαστον τῶν μετεχόντων αὐτῆς γίνεται ἕν, ἤτοι μία ἔσται αὐτὴ ἡ μονὰς ἢ τοσαῦται ὅσα τὰ μετέχοντα αὐτῆς ἐστιν. ἀλλ’ εἰ μὲν μία ἐστίν, πότερον ὅλης αὐτῆς μετέχει ἕκαστον τῶν μετέχειν αὐτῆς λεγομένων ἢ μέρους αὐτῆς; εἰ μὲν γὰρ πᾶσαν ἔχει τὴν μονάδα, εἰ τύχοι, ὁ εἷς ἄνθρωπος, οὐκέτι ἔσται μονὰς ἧς μεθέξει ὁ εἷς ἵππος ἢ ὁ εἷς κύων ἢ τῶν ἄλλων ἕκαστον ὃ λέγομεν εἶναι ἕν, ὥσπερ καὶ πολλῶν ὑποτεθέντων γυμνῶν ἀνθρώπων,

hoti de ouden exothen esti para ta arithmeta ho arithmos, parastesomen epi tes monados ton logon stesantes eusemou didaskalias heneken. ei gar esti ti kath’ heauten he monas, hes metechon hekaston ton metechonton autes ginetai hen, etoi mia estai aute he monas e tosautai hosa ta metechonta autes estin. all’ ei men mia estin, poteron holes autes metechei hekaston ton metechein autes legomenon e merous autes? ei men gar pasan echei ten monada, ei tychoi, ho ehis anthropos, ouketi estai monas hes methexei ho ehis hippos e ho ehis kyon e ton allon hekaston ho legomen einai hen, hosper kai pollon hypotethenton gymnon anthropon,

ἑνὸς δὲ ὄντος ἱματίου καὶ τοῦτο ἑνὸς ἀμφιασαμένου, γυμνοὶ μενοῦσιν οἱ λοιποὶ καὶ χωρὶς ἱματίου. εἰ δὲ μέρους αὐτῆς μετέχει ἕκαστον, πρῶτον μὲν ἕξει μέρος τι ἡ μονάς, καὶ ἄπειρά γε ἕξει μέρη, εἰς ἃ διαιρεῖται· ὅπερ ἄτοπον εἶτα ὡς τὸ μέρος τῆς δεκάδος, οἷον ἡ δυάς, οὔκ ἐστι δεκάς, οὕτως οὐδὲ τὸ μέρος τῆς μονάδος ἔσται μονάς, διὰ δὲ τοῦτο οὐδὲ μεθέξει τι τῆς μονάδος. ὥστε οὔκ ἐστι μία ἡ μονὰς ἧς μετέχειν λέγεται τὰ κατὰ μέρος.

henos de ontos himatiou kai touto henos amphiasamenou, gymnoi menousin ohi loipoi kai choris himatiou. ei de merous autes metechei hekaston, proton men hexei meros ti he monas, kai apeira ge hexei mere, eis ha diaireitai; hoper atopon eita hos to meros tes dekados, ohion he dyas, ouk esti dekas, houtos oude to meros tes monados estai monas, dia de touto oude methexei ti tes monados. hoste ouk esti mia he monas hes metechein legetai ta kata meros.

εἰ δὲ ἰσάριθμοι τοῖς ἀριθμητοῖς, ἐφ’ ὧν λέγεται τὸ ἕν, αἱ μονάδες εἰσίν, ὧν κατὰ μετοχὴν ἕκαστον τῶν κατὰ μέρος λέγεται ἕν, ἄπειροι ἔσονται αἱ μετεχόμεναι μονάδες. καὶ αὗται ἤτοι μετέχουσιν ἐπαναβεβηκυίας μονάδος ἢ μονάδων ἰσαρίθμων αὐταῖς καὶ διὰ τοῦτό εἰσι μονάδες) ἢ οὐ μετέχουσιν, ἀλλὰ χωρίς τινος μετοχῆς μονάδες εἰσίν.

ei de isarithmoi tois arithmetois, eph’ hon legetai to hen, ahi monades eisin, hon kata metochen hekaston ton kata meros legetai hen, apeiroi esontai ahi metechomenai monades. kai hautai etoi metechousin epanabebekyias monados e monadon isarithmon autais kai dia touto eisi monades) e ou metechousin, alla choris tinos metoches monades eisin.

εἰ μὲν γὰρ χωρὶς μετοχῆς μονάδες εἶναι δύνανται αὗται, δυνήσεται καὶ τῶν αἰσθητῶν ἕκαστον χωρὶς μονάδος μετοχῆς ‘ἓν εἶναι, καὶ αὐτόθεν περιτρέπεται ἡ καθ’ ἑαυτὴν θεωρεῖσθαι λεγομένη μονάς. εἰ δὲ ἀπὸ μετοχῆς κἀκεῖναι μονάδες εἰσίν, ἤτοι μιᾶς μετέχουσι πᾶσαι ἢ μία ἑκάστη ἰδίας. καὶ εἰ μὲν πᾶσαι μιᾶς, ἤτοι κατὰ μέρος ἑκάστη ἢ ὅλης λεχθήσεται μετέχειν, καὶ μένουσιν αἱ ἀρχῆθεν ἀτοπίαι·

ei men gar choris metoches monades einai dynantai hautai, dynesetai kai ton aistheton hekaston choris monados metoches ‘hen einai, kai autothen peritrepetai he kath’ heauten theoreisthai legomene monas. ei de apo metoches kakeinai monades eisin, etoi mias metechousi pasai e mia hekaste idias. kai ei men pasai mias, etoi kata meros hekaste e holes lechthesetai metechein, kai menousin ahi archethen atopiai;

εἰ δὲ ἑκάστη ἰδίας, καὶ ἐκείνων τῶν μονάδων ἑκάστῃ μονάδα ἐπιθεωρεῖσθαι δεῖ, καὶ ταῖς ἐπιθεωρουμέναις ἐκείναις ἄλλας, καὶ μέχρις ἀπείρου. εἰ οὖν ἵνα καταλάβωμεν, ὅτι εἰσί τινες καθ’ ἑαυτὰς μονάδες, ὧν κατὰ μετοχὴν ἕκαστον τῶν ὄντων ἐστὶν ἕν, δεῖ κατειληφέναι ἀπειράκις ἀπείρους νοητὰς μονάδας, ἀδύνατον δὲ καταλαβεῖν ἀπειράκις ἀπείρους μονάδας νοητάς, ἀδύνατον ἄρα ἐστὶν ἀποφήνασθαι, ὅτι εἰσί τινες νοηταὶ μονάδες καὶ ἕκαστον τῶν ὄντων ἐστὶν ‘ἓν κατὰ μετοχὴν ἰδίας μονάδος γινόμενον ἕν.

ei de hekaste idias, kai ekeinon ton monadon hekaste monada epitheoreisthai dei, kai tais epitheoroumenais ekeinais allas, kai mechris apeirou. ei oun hina katalabomen, hoti eisi tines kath’ heautas monades, hon kata metochen hekaston ton onton estin hen, dei kateilephenai apeirakis apeirous noetas monadas, adynaton de katalabein apeirakis apeirous monadas noetas, adynaton ara estin apophenasthai, hoti eisi tines noetai monades kai hekaston ton onton estin ‘hen kata metochen idias monados ginomenon hen.

ἄτοπον ἄρα τὸ λέγειν, ὅτι τοσαῦταί εἰσιν αἱ μονάδες ὅσα τὰ μετέχοντα αὐτῶν. εἰ δὲ μήτε μία ἐστὶν ἡ καθ’ ἑαυτὴν λεγομένη μονὰς μήτε τοσαῦται ὅσα τὰ μετέχοντα αὐτῆς ἐστιν, οὐδὲ ἔστιν ὅλως μονὰς καθ’ ἑαυτήν. ὁμοίως δὲ οὐδὲ τῶν ἄλλων ἀριθμῶν ἕκαστος καθ’ ἑαυτὸν ἔσται· χρῆσθαι γὰρ ἔνεστιν ἐπὶ πάντων τῶν ἀριθμῶν τῷ λόγῳ παραδειγματικῶς νῦν ἐπὶ τῆς μονάδος ἠρωτημένῳ. ἀλλ’ εἰ μήτε καθ’ ἑαυτόν ἐστιν ὁ ἀριθμός, ὡς ὑπεμνήσαμεν, μήτε αὐτὰ τὰ ἀριθμητὰ ὁ ἀριθμός ἐστιν, ὡς οἱ ἀπὸ Πυθαγόρου παρέστησαν, παρὰ δὲ ταῦτα οὐδὲν ἔστι, λεκτέον μηδὲ εἶναι ἀριθμόν.

atopon ara to legein, hoti tosautai eisin ahi monades hosa ta metechonta auton. ei de mete mia estin he kath’ heauten legomene monas mete tosautai hosa ta metechonta autes estin, oude estin holos monas kath’ heauten. homoios de oude ton allon arithmon hekastos kath’ heauton estai; chresthai gar enestin epi panton ton arithmon to logo paradeigmatikos nyn epi tes monados erotemeno. all’ ei mete kath’ heauton estin ho arithmos, hos hypemnesamen, mete auta ta arithmeta ho arithmos estin, hos ohi apo Pythagorou parestesan, para de tauta ouden esti, lekteon mede einai arithmon.

Πῶς δὲ καὶ γίνεσθαί φασιν ἐκ τῆς μονάδος τὴν δυάδα οἱ ἔξωθέν τι δοκοῦντες εἶναι τὸν ἀριθμὸν παρὰ τὰ ἀριθμητά ὅτε γὰρ συντίθεμεν μονάδα ἑτέρᾳ μονάδι, ἤτοι προστίθεταί τι ταῖς μονάσιν ἔξωθεν, ἢ ἀφαιρεῖταί τι ἀπ’ αὐτῶν, ἢ οὔτε προστίθεταί τι οὔτε ἀφαιρεῖται. ἀλλ’ εἰ μὲν οὔτε προστίθεταί <τι> οὔτε ἀφαιρεῖται, οὐκ δυάς. οὔτε γὰρ χωρὶς ἀλλήλων οὖσαι αἱ μονάδες εἶχον τὴν δυάδα ἐπιθεωρουμένην αὐταῖς κατὰ τὸν ἴδιον αὐτῶν λόγον, οὔτε νῦν τι αὐταῖς ἔξωθεν προσγέγονεν,

Pos de kai ginesthai phasin ek tes monados ten dyada ohi exothen ti dokountes einai ton arithmon para ta arithmeta hote gar syntithemen monada hetera monadi, etoi prostithetai ti tais monasin exothen, e aphaireitai ti ap’ auton, e oute prostithetai ti oute aphaireitai. all’ ei men oute prostithetai <ti> oute aphaireitai, ouk dyas. oute gar choris allelon ousai ahi monades eichon ten dyada epitheoroumenen autais kata ton idion auton logon, oute nyn ti autais exothen prosgegonen,

ὥσπερ οὐδὲ ἀφῄρηται κατὰ τὴν ὑπόθεσιν. ὥστε οὐκ ἔσται δυὰς ἡ σύνθεσις τῆς μονάδος πρὸς τὴν μονάδα, μήτε ἀφαιρέσεως μήτε προσθέσεως ἔξωθέν τινος γινομένης. εἰ δὲ ἀφαίρεσις γίνεται, οὐ μόνον οὐκ ἔσται δυάς, ἀλλὰ καὶ μειωθήσονται αἱ μονάδες. εἰ δὲ προστίθεται αὐταῖς ἔξωθεν ἡ δυάς, ἵνα ἐκ τῶν μονάδων γένηται δυάς, τὰ δύο δοκοῦντα εἶναι τέσσαρα ἔσται· ὑπόκειται γὰρ μονὰς καὶ ἑτέρα μονάς, αἷς προστιθεμένης ἔξωθεν δυάδος ὁ τέσσαρα ἀριθμὸς ἀποτελοῖτο ἄν.

hosper oude apheretai kata ten hypothesin. hoste ouk estai dyas he synthesis tes monados pros ten monada, mete aphaireseos mete prostheseos exothen tinos ginomenes. ei de aphairesis ginetai, ou monon ouk estai dyas, alla kai meiothesontai ahi monades. ei de prostithetai autais exothen he dyas, hina ek ton monadon genetai dyas, ta dyo dokounta einai tessara estai; hypokeitai gar monas kai hetera monas, ahis prostithemenes exothen dyados ho tessara arithmos apoteloito an.

ὁ δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀριθμῶν τῶν κατὰ σύνθεσιν ἀποτελεῖσθαι λεγομένων. εἰ οὖν μήτε κατὰ ἀφαίρεσιν μήτε κατὰ πρόσθεσιν μήτε ἄνευ ἀφαιρέσεως καὶ προσθέσεως γίγνονται οἱ σύνθετοι λεγόμενοι εἶναι ἀριθμοὶ ἐκ τῶν ἐπαναβεβηκότων, ἀσύστατός ἐστιν ἡ γένεσις τοῦ κατ’ ἰδίαν καὶ παρὰ τὰ ἀριθμητὰ εἶναι λεγομένου ἀριθμοῦ. ὅτι δὲ οὐδὲ ἀγένητοι τυγχάνουσιν ὄντες οἱ κατὰ σύνθεσιν ἀριθμοί, δηλοῦσιν αὐτοὶ συντίθεσθαί τε αὐτοὺς καὶ γίγνεσθαι φάσκοντες ἐκ τῶν ἐπαναβεβηκότων,, οἷον τῆς τε μονάδος καὶ δυάδος τῆς ἀορίστου.

ho de autos logos kai epi ton allon arithmon ton kata synthesin apoteleisthai legomenon. ei oun mete kata aphairesin mete kata prosthesin mete aneu aphaireseos kai prostheseos gignontai ohi synthetoi legomenoi einai arithmoi ek ton epanabebekoton, asystatos estin he genesis tou kat’ idian kai para ta arithmeta einai legomenou arithmou. hoti de oude agenetoi tynchanousin ontes ohi kata synthesin arithmoi, delousin autoi syntithesthai te autous kai gignesthai phaskontes ek ton epanabebekoton,, ohion tes te monados kai dyados tes aoristou.

οὐκοῦν οὐχ ὑφέστηκε κατ’ ἰδίαν ὁ ἀριθμός. εἰ δὲ μήτε κατ’ ἰδίαν ὁ ἀριθμὸς θεωρεῖται μήτε ἐν τοῖς ἀριθμητοῖς ἔχει τὴν ὑπόστασιν, οὐδὲ ἔστι τι ὁ ἀριθμὸς ὅσον ἐπὶ ταῖς περιεργίαις ταῖς ὑπὸ τῶν δογματικῶν εἰσενηνεγμέναις. τοσαῦτα μὲν καὶ περὶ τοῦ φυσικοῦ καλουμένου τῆς φιλοσοφίας μέρους ἀρκούντως ὡς ἐν ὑποτυπώσει λελέχθω.

oukoun ouch hyphesteke kat’ idian ho arithmos. ei de mete kat’ idian ho arithmos theoreitai mete en tois arithmetois echei ten hypostasin, oude esti ti ho arithmos hoson epi tais periergiais tais hypo ton dogmatikon eisenenegmenais. tosauta men kai peri tou physikou kaloumenou tes philosophias merous arkountos hos en hypotyposei lelechtho.