Libro 22, § 2 — Nuovo Testamento

Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι, ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν· καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι’ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται· καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται· οἷς τὸ κρίμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργεῖ, καὶ ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὐ νυστάζει.

Egenonto de kai pseudoprophetai en to lao, hos kai en hymin esontai pseudodidaskaloi, ohitines pareisaxousin ahireseis apoleias, kai ton agorasanta autous despoten arnoumenoi, epagontes heautois tachinen apoleian; kai polloi exakolouthesousin auton tais aselgeiais, di’ hous he hodos tes aletheias blasphemethesetai; kai en pleonexia plastois logois hymas emporeusontai; ohis to krima ekpalai ouk argei, kai he apoleia auton ou nystazei.

Εἰ γὰρ ὁ θεὸς ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ σειραῖς ζόφου ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τηρουμένους, καὶ ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο, ἀλλὰ ὄγδοον Νῶε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξεν, κατακλυσμὸν κόσμῳ ἀσεβῶν ἐπάξας, καὶ πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβέσιν τεθεικώς, καὶ δίκαιον Λὼτ καταπονούμενον ὑπὸ τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς ἐρρύσατο βλέμματι γὰρ καὶ ἀκοῇ ὁ δίκαιος ἐγκατοικῶν ἐν αὐτοῖς ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχὴν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν οἶδεν κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ ῥύεσθαι, ἀδίκους δὲ εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν, μάλιστα δὲ τοὺς ὀπίσω σαρκὸς ἐν ἐπιθυμίᾳ μιασμοῦ πορευομένους καὶ κυριότητος καταφρονοῦντας.

Ei gar ho theos angelon hamartesanton ouk epheisato, alla seirais zophou tartarosas paredoken eis krisin teroumenous, kai archaiou kosmou ouk epheisato, alla ogdoon Noe dikaiosynes keryka ephylaxen, kataklysmon kosmo asebon epaxas, kai poleis Sodomon kai Gomorras tephrosas katastrophe katekrinen, hypodeigma mellonton asebesin tetheikos, kai dikaion Lot kataponoumenon hypo tes ton athesmon en aselgeia anastrophes errysato blemmati gar kai akoe ho dikaios enkatoikon en autois hemeran ex hemeras psychen dikaian anomois ergois ebasanizen oiden kyrios eusebeis ek peirasmou rhyesthai, adikous de eis hemeran kriseos kolazomenous terein, malista de tous opiso sarkos en epithymia miasmou poreuomenous kai kyriotetos kataphronountas.

Τολμηταὶ, αὐθάδεις, δόξας οὐ τρέμουσιν, βλασφημοῦντες, ὅπου ἄγγελοι ἰσχύϊ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες οὐ φέρουσιν κατ’ αὐτῶν βλάσφημον κρίσιν. οὗτοι δέ, ὡς ἄλογα ζῷα γεγεννημένα φυσικὰ εἰς ἅλωσιν καὶ φθοράν, ἐν οἷς ἀγνοοῦσιν βλασφημοῦντες, ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καὶ φθαρήσονται, ἀδικούμενοι μισθὸν ἀδικίας· ἡδονὴν ἡγούμενοι τὴν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν, σπίλοι καὶ μῶμοι ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀπάταις αὐτῶν συνευωχούμενοι ὑμῖν, ὀφθαλμοὺς ἔχοντες μεστοὺς μοιχαλίδος καὶ ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας, δελεάζοντες ψυχὰς ἀστηρίκτους, καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίας ἔχοντες, κατάρας τέκνα, καταλιπόντες εὐθεῖαν ὁδὸν ἐπλανήθησαν, ἐξακολουθήσαντες τῇ ὁδῷ τοῦ Βαλαὰμ τοῦ Βοσὸρ ὃς μισθὸν ἀδικίας ἠγάπησεν ἔλεγξιν δὲ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας· ὑποζύγιον ἄφωνον ἐν ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον ἐκώλυσεν τὴν τοῦ προφήτου παραφρονίαν.

Tolmetai, authadeis, doxas ou tremousin, blasphemountes, hopou angeloi ischyi kai dynamei meizones ontes ou pherousin kat’ auton blasphemon krisin. houtoi de, hos aloga zoa gegennemena physika eis halosin kai phthoran, en ohis agnoousin blasphemountes, en te phthora auton kai phtharesontai, adikoumenoi misthon adikias; hedonen hegoumenoi ten en hemera tryphen, spiloi kai momoi entryphontes en tais apatais auton syneuochoumenoi hymin, ophthalmous echontes mestous moichalidos kai akatapaustous hamartias, deleazontes psychas asteriktous, kardian gegymnasmenen pleonexias echontes, kataras tekna, katalipontes eutheian hodon eplanethesan, exakolouthesantes te hodo tou Balaam tou Bosor hos misthon adikias egapesen elenxin de eschen idias paranomias; hypozygion aphonon en anthropou phone phthenxamenon ekolysen ten tou prophetou paraphronian.

Οὗτοί εἰσιν πηγαὶ ἄνυδροι καὶ ὁμίχλαι ὑπὸ λαίλαπος ἐλαυνόμεναι, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους τετήρηται. ὑπέρογκα γὰρ ματαιότητος φθεγγόμενοι δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκὸς ἀσελγείαις τοὺς ὀλίγως ἀποφεύγοντας τοὺς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους, ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι, αὐτοὶ δοῦλοι ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς· ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται. εἰ γὰρ ἀποφυγόντες τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ τούτοις δὲ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττῶνται, γέγονεν αὐτοῖς τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων. κρεῖττον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης ἢ ἐπιγνοῦσιν ὑποστρέψαι ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς· συμβέβηκεν αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας· Κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί· Ὗς λουσαμένη εἰς κυλισμὸν βορβόρου.

Houtoi eisin pegai anydroi kai homichlai hypo lailapos elaunomenai, ohis ho zophos tou skotous teteretai. hyperonka gar mataiotetos phthengomenoi deleazousin en epithymiais sarkos aselgeiais tous oligos apopheugontas tous en plane anastrephomenous, eleutherian autois epangellomenoi, autoi douloi hyparchontes tes phthoras; ho gar tis hettetai, touto kai dedoulotai. ei gar apophygontes ta miasmata tou kosmou en epignosei tou kyriou kai soteros Iesou Christou toutois de palin emplakentes hettontai, gegonen autois ta eschata cheirona ton proton. kreitton gar en autois me epegnokenai ten hodon tes dikaiosynes e epignousin hypostrepsai ek tes paradotheises autois hagias entoles; symbebeken autois to tes alethous paroimias; Kyon epistrepsas epi to idion exerama, kai; Hys lousamene eis kylismon borborou.