Libro 20, § 2 — Nuovo Testamento

Ἀδελφοί μου, μὴ ἐν προσωπολημψίαις ἔχετε τὴν πίστιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς δόξης; ἐὰν γὰρ εἰσέλθῃ εἰς συναγωγὴν ὑμῶν ἀνὴρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ, εἰσέλθῃ δὲ καὶ πτωχὸς ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι, ἐπιβλέψητε δὲ ἐπὶ τὸν φοροῦντα τὴν ἐσθῆτα τὴν λαμπρὰν καὶ εἴπητε· Σὺ κάθου ὧδε καλῶς, καὶ τῷ πτωχῷ εἴπητε· Σὺ στῆθι ἢ κάθου ἐκεῖ ὑπὸ τὸ ὑποπόδιόν μου, οὐ διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐγένεσθε κριταὶ διαλογισμῶν πονηρῶν; ἀκούσατε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί. οὐχ ὁ θεὸς ἐξελέξατο τοὺς πτωχοὺς τῷ κόσμῳ πλουσίους ἐν πίστει καὶ κληρονόμους τῆς βασιλείας ἧς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν; ὑμεῖς δὲ ἠτιμάσατε τὸν πτωχόν. οὐχ οἱ πλούσιοι καταδυναστεύουσιν ὑμῶν, καὶ αὐτοὶ ἕλκουσιν ὑμᾶς εἰς κριτήρια; οὐκ αὐτοὶ βλασφημοῦσιν τὸ καλὸν ὄνομα τὸ ἐπικληθὲν ἐφ’ ὑμᾶς;

Adelphoi mou, me en prosopolempsiais echete ten pistin tou kyriou hemon Iesou Christou tes doxes? ean gar eiselthe eis synagogen hymon aner chrysodaktylios en estheti lampra, eiselthe de kai ptochos en rhypara estheti, epiblepsete de epi ton phorounta ten estheta ten lampran kai eipete; Sy kathou hode kalos, kai to ptocho eipete; Sy stethi e kathou ekei hypo to hypopodion mou, ou diekrithete en heautois kai egenesthe kritai dialogismon poneron? akousate, adelphoi mou agapetoi. ouch ho theos exelexato tous ptochous to kosmo plousious en pistei kai kleronomous tes basileias hes epengeilato tois agaposin auton? hymeis de etimasate ton ptochon. ouch ohi plousioi katadynasteuousin hymon, kai autoi helkousin hymas eis kriteria? ouk autoi blasphemousin to kalon onoma to epiklethen eph’ hymas?

Εἰ μέντοι νόμον τελεῖτε βασιλικὸν κατὰ τὴν γραφήν Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν, καλῶς ποιεῖτε· εἰ δὲ προσωπολημπτεῖτε, ἁμαρτίαν ἐργάζεσθε, ἐλεγχόμενοι ὑπὸ τοῦ νόμου ὡς παραβάται. ὅστις γὰρ ὅλον τὸν νόμον τηρήσῃ, πταίσῃ δὲ ἐν ἑνί, γέγονεν πάντων ἔνοχος. ὁ γὰρ εἰπών Μὴ μοιχεύσῃς εἶπεν καί Μὴ φονεύσῃς· εἰ δὲ οὐ μοιχεύεις φονεύεις δέ, γέγονας παραβάτης νόμου. οὕτως λαλεῖτε καὶ οὕτως ποιεῖτε ὡς διὰ νόμου ἐλευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι. ἡ γὰρ κρίσις ἀνέλεος τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος· κατακαυχᾶται ἔλεος κρίσεως.

Ei mentoi nomon teleite basilikon kata ten graphen Agapeseis ton plesion sou hos seauton, kalos poieite; ei de prosopolempteite, hamartian ergazesthe, elenchomenoi hypo tou nomou hos parabatai. hostis gar holon ton nomon terese, ptaise de en heni, gegonen panton enochos. ho gar eipon Me moicheuses eipen kai Me phoneuses; ei de ou moicheueis phoneueis de, gegonas parabates nomou. houtos laleite kai houtos poieite hos dia nomou eleutherias mellontes krinesthai. he gar krisis aneleos to me poiesanti eleos; katakauchatai eleos kriseos.

Τί ὄφελος, ἀδελφοί μου, ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ; μὴ δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν; ἐὰν ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ γυμνοὶ ὑπάρχωσιν καὶ λειπόμενοι τῆς ἐφημέρου τροφῆς, εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν· Ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ, θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε, μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος, τί ὄφελος; οὕτως καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔχῃ ἔργα, νεκρά ἐστιν καθ’ ἑαυτήν.

Ti ophelos, adelphoi mou, ean pistin lege tis echein erga de me eche? me dynatai he pistis sosai auton? ean adelphos e adelphe gymnoi hyparchosin kai leipomenoi tes ephemerou trophes, eipe de tis autois ex hymon; Hypagete en eirene, thermainesthe kai chortazesthe, me dote de autois ta epitedeia tou somatos, ti ophelos? houtos kai he pistis, ean me eche erga, nekra estin kath’ heauten.

Ἀλλ’ ἐρεῖ τις· Σὺ πίστιν ἔχεις κἀγὼ ἔργα ἔχω. δεῖξόν μοι τὴν πίστιν σου χωρὶς τῶν ἔργων, κἀγώ σοι δείξω ἐκ τῶν ἔργων μου τὴν πίστιν. σὺ πιστεύεις ὅτι εἷς ἐστιν ὁ θεός; καλῶς ποιεῖς· καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσιν καὶ φρίσσουσιν. θέλεις δὲ γνῶναι, ὦ ἄνθρωπε κενέ, ὅτι ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων ἀργή ἐστιν; Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ἡμῶν οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ἀνενέγκας Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον; βλέπεις ὅτι ἡ πίστις συνήργει τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν ἔργων ἡ πίστις ἐτελειώθη, καὶ ἐπληρώθη ἡ γραφὴ ἡ λέγουσα· Ἐπίστευσεν δὲ Ἀβραὰμ τῷ θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην, καὶ φίλος θεοῦ ἐκλήθη. ὁρᾶτε ὅτι ἐξ ἔργων δικαιοῦται ἄνθρωπος καὶ οὐκ ἐκ πίστεως μόνον. ὁμοίως δὲ καὶ Ῥαὰβ ἡ πόρνη οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη, ὑποδεξαμένη τοὺς ἀγγέλους καὶ ἑτέρᾳ ὁδῷ ἐκβαλοῦσα; ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα χωρὶς πνεύματος νεκρόν ἐστιν, οὕτως καὶ ἡ πίστις χωρὶς ἔργων νεκρά ἐστιν.

All’ erei tis; Sy pistin echeis kago erga echo. deixon moi ten pistin sou choris ton ergon, kago soi deixo ek ton ergon mou ten pistin. sy pisteueis hoti ehis estin ho theos? kalos poieis; kai ta daimonia pisteuousin kai phrissousin. theleis de gnonai, o anthrope kene, hoti he pistis choris ton ergon arge estin? Abraam ho pater hemon ouk ex ergon edikaiothe, anenenkas Isaak ton yhion autou epi to thysiasterion? blepeis hoti he pistis synergei tois ergois autou kai ek ton ergon he pistis eteleiothe, kai eplerothe he graphe he legousa; Episteusen de Abraam to theo, kai elogisthe auto eis dikaiosynen, kai philos theou eklethe. horate hoti ex ergon dikaioutai anthropos kai ouk ek pisteos monon. homoios de kai Rhaab he porne ouk ex ergon edikaiothe, hypodexamene tous angelous kai hetera hodo ekbalousa? hosper gar to soma choris pneumatos nekron estin, houtos kai he pistis choris ergon nekra estin.