Libro 2, § 13 — Nuovo Testamento

Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἱεροῦ λέγει αὐτῷ εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ· Διδάσκαλε, ἴδε ποταποὶ λίθοι καὶ ποταπαὶ οἰκοδομαί. καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Βλέπεις ταύτας τὰς μεγάλας οἰκοδομάς; οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθον ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ. Καὶ καθημένου αὐτοῦ εἰς τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν κατέναντι τοῦ ἱεροῦ ἐπηρώτα αὐτὸν κατ’ ἰδίαν Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας· Εἰπὸν ἡμῖν πότε ταῦτα ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον ὅταν μέλλῃ ταῦτα συντελεῖσθαι πάντα. ὁ δὲ Ἰησοῦς ἤρξατο λέγειν αὐτοῖς· Βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ· πολλοὶ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες ὅτι Ἐγώ εἰμι, καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν. ὅταν δὲ ἀκούσητε πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων, μὴ θροεῖσθε· δεῖ γενέσθαι, ἀλλ’ οὔπω τὸ τέλος. ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπ’ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, ἔσονται σεισμοὶ κατὰ τόπους, ἔσονται λιμοί· ἀρχὴ ὠδίνων ταῦτα. βλέπετε δὲ ὑμεῖς ἑαυτούς· παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ εἰς συναγωγὰς δαρήσεσθε καὶ ἐπὶ ἡγεμόνων καὶ βασιλέων σταθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς. καὶ εἰς πάντα τὰ ἔθνη πρῶτον δεῖ κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον. καὶ ὅταν ἄγωσιν ὑμᾶς παραδιδόντες, μὴ προμεριμνᾶτε τί λαλήσητε, ἀλλ’ ὃ ἐὰν δοθῇ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τοῦτο λαλεῖτε, οὐ γάρ ἐστε ὑμεῖς οἱ λαλοῦντες ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον. καὶ παραδώσει ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς· καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου. ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται. Ὅταν δὲ ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως ἑστηκότα ὅπου οὐ δεῖ, ὁ ἀναγινώσκων νοείτω, τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὄρη, ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβάτω μηδὲ εἰσελθάτω τι ἆραι ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, καὶ ὁ εἰς τὸν ἀγρὸν μὴ ἐπιστρεψάτω εἰς τὰ ὀπίσω ἆραι τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ. οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις. προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται χειμῶνος· ἔσονται γὰρ αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θλῖψις οἵα οὐ γέγονεν τοιαύτη ἀπ’ ἀρχῆς κτίσεως ἣν ἔκτισεν ὁ θεὸς ἕως τοῦ νῦν καὶ οὐ μὴ γένηται. καὶ εἰ μὴ ἐκολόβωσεν κύριος τὰς ἡμέρας, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ. ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς οὓς ἐξελέξατο ἐκολόβωσεν τὰς ἡμέρας. καὶ τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ· Ἴδε ὧδε ὁ χριστός, Ἴδε ἐκεῖ, μὴ πιστεύετε· ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσιν σημεῖα καὶ τέρατα πρὸς τὸ ἀποπλανᾶν εἰ δυνατὸν τοὺς ἐκλεκτούς· ὑμεῖς δὲ βλέπετε· προείρηκα ὑμῖν πάντα. Ἀλλὰ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις μετὰ τὴν θλῖψιν ἐκείνην ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες ἔσονται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πίπτοντες, καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται. καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλαις μετὰ δυνάμεως πολλῆς καὶ δόξης· καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ’ ἄκρου γῆς ἕως ἄκρου οὐρανοῦ. Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν· ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς ἁπαλὸς γένηται καὶ ἐκφύῃ τὰ φύλλα, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος ἐστίν· οὕτως καὶ ὑμεῖς, ὅταν ἴδητε ταῦτα γινόμενα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις. ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη μέχρις οὗ ταῦτα πάντα γένηται. ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρελεύσονται. Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἢ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ οὐδὲ ὁ υἱός, εἰ μὴ ὁ πατήρ. βλέπετε ἀγρυπνεῖτε, οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ καιρός ἐστιν· ὡς ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀφεὶς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ καὶ δοὺς τοῖς δούλοις αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν, ἑκάστῳ τὸ ἔργον αὐτοῦ, καὶ τῷ θυρωρῷ ἐνετείλατο ἵνα γρηγορῇ. γρηγορεῖτε οὖν, οὐκ οἴδατε γὰρ πότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἔρχεται, ἢ ὀψὲ ἢ μεσονύκτιον ἢ ἀλεκτοροφωνίας ἢ πρωΐ, μὴ ἐλθὼν ἐξαίφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας· ὃ δὲ ὑμῖν λέγω πᾶσιν λέγω· γρηγορεῖτε.

Kai ekporeuomenou autou ek tou hierou legei auto ehis ton matheton autou; Didaskale, ide potapoi lithoi kai potapai oikodomai. kai ho Iesous eipen auto; Blepeis tautas tas megalas oikodomas? ou me aphethe hode lithos epi lithon hos ou me katalythe. Kai kathemenou autou eis to Oros ton Elaion katenanti tou hierou eperota auton kat’ idian Petros kai Iakobos kai Ioannes kai Andreas; Eipon hemin pote tauta estai, kai ti to semeion hotan melle tauta synteleisthai panta. ho de Iesous erxato legein autois; Blepete me tis hymas planese; polloi eleusontai epi to onomati mou legontes hoti Ego eimi, kai pollous planesousin. hotan de akousete polemous kai akoas polemon, me throeisthe; dei genesthai, all’ oupo to telos. egerthesetai gar ethnos ep’ ethnos kai basileia epi basileian, esontai seismoi kata topous, esontai limoi; arche odinon tauta. blepete de hymeis heautous; paradosousin hymas eis synedria kai eis synagogas daresesthe kai epi hegemonon kai basileon stathesesthe heneken emou eis martyrion autois. kai eis panta ta ethne proton dei kerychthenai to euangelion. kai hotan agosin hymas paradidontes, me promerimnate ti lalesete, all’ ho ean dothe hymin en ekeine te hora touto laleite, ou gar este hymeis ohi lalountes alla to pneuma to hagion. kai paradosei adelphos adelphon eis thanaton kai pater teknon, kai epanastesontai tekna epi goneis kai thanatosousin autous; kai esesthe misoumenoi hypo panton dia to onoma mou. ho de hypomeinas eis telos houtos sothesetai. Hotan de idete to bdelygma tes eremoseos hestekota hopou ou dei, ho anaginoskon noeito, tote ohi en te Ioudaia pheugetosan eis ta ore, ho epi tou domatos me katabato mede eiselthato ti arai ek tes oikias autou, kai ho eis ton agron me epistrepsato eis ta opiso arai to himation autou. ouai de tais en gastri echousais kai tais thelazousais en ekeinais tais hemerais. proseuchesthe de hina me genetai cheimonos; esontai gar ahi hemerai ekeinai thlipsis ohia ou gegonen toiaute ap’ arches ktiseos hen ektisen ho theos heos tou nyn kai ou me genetai. kai ei me ekolobosen kyrios tas hemeras, ouk an esothe pasa sarx. alla dia tous eklektous hous exelexato ekolobosen tas hemeras. kai tote ean tis hymin eipe; Ide hode ho christos, Ide ekei, me pisteuete; egerthesontai gar pseudochristoi kai pseudoprophetai kai dosousin semeia kai terata pros to apoplanan ei dynaton tous eklektous; hymeis de blepete; proeireka hymin panta. Alla en ekeinais tais hemerais meta ten thlipsin ekeinen ho helios skotisthesetai, kai he selene ou dosei to phengos autes, kai ohi asteres esontai ek tou ouranou piptontes, kai ahi dynameis ahi en tois ouranois saleuthesontai. kai tote opsontai ton yhion tou anthropou erchomenon en nephelais meta dynameos polles kai doxes; kai tote apostelei tous angelous kai episynaxei tous eklektous ek ton tessaron anemon ap’ akrou ges heos akrou ouranou. Apo de tes sykes mathete ten parabolen; hotan ede ho klados autes hapalos genetai kai ekphye ta phylla, ginoskete hoti engys to theros estin; houtos kai hymeis, hotan idete tauta ginomena, ginoskete hoti engys estin epi thyrais. amen lego hymin hoti ou me parelthe he genea haute mechris hou tauta panta genetai. ho ouranos kai he ge pareleusontai, ohi de logoi mou ou me pareleusontai. Peri de tes hemeras ekeines e tes horas oudeis oiden, oude ohi angeloi en ourano oude ho yhios, ei me ho pater. blepete agrypneite, ouk oidate gar pote ho kairos estin; hos anthropos apodemos apheis ten oikian autou kai dous tois doulois autou ten exousian, hekasto to ergon autou, kai to thyroro eneteilato hina gregore. gregoreite oun, ouk oidate gar pote ho kyrios tes oikias erchetai, e opse e mesonyktion e alektorophonias e proi, me elthon exaiphnes heure hymas katheudontas; ho de hymin lego pasin lego; gregoreite.