Libro 19, § 7 — Nuovo Testamento

Οὗτος γὰρ ὁ Μελχισέδεκ, βασιλεὺς Σαλήμ, ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου, ὁ συναντήσας Ἀβραὰμ ὑποστρέφοντι ἀπὸ τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων καὶ εὐλογήσας αὐτόν, ᾧ καὶ δεκάτην ἀπὸ πάντων ἐμέρισεν Ἀβραάμ, πρῶτον μὲν ἑρμηνευόμενος βασιλεὺς δικαιοσύνης ἔπειτα δὲ καὶ βασιλεὺς Σαλήμ, ὅ ἐστιν βασιλεὺς εἰρήνης, ἀπάτωρ, ἀμήτωρ, ἀγενεαλόγητος, μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν μήτε ζωῆς τέλος ἔχων, ἀφωμοιωμένος δὲ τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ, μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές.

Houtos gar ho Melchisedek, basileus Salem, hiereus tou theou tou hypsistou, ho synantesas Abraam hypostrephonti apo tes kopes ton basileon kai eulogesas auton, ho kai dekaten apo panton emerisen Abraam, proton men hermeneuomenos basileus dikaiosynes epeita de kai basileus Salem, ho estin basileus eirenes, apator, ametor, agenealogetos, mete archen hemeron mete zoes telos echon, aphomoiomenos de to yhio tou theou, menei hiereus eis to dienekes.

Θεωρεῖτε δὲ πηλίκος οὗτος ᾧ δεκάτην Ἀβραὰμ ἔδωκεν ἐκ τῶν ἀκροθινίων ὁ πατριάρχης. καὶ οἱ μὲν ἐκ τῶν υἱῶν Λευὶ τὴν ἱερατείαν λαμβάνοντες ἐντολὴν ἔχουσιν ἀποδεκατοῦν τὸν λαὸν κατὰ τὸν νόμον, τοῦτ’ ἔστιν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν, καίπερ ἐξεληλυθότας ἐκ τῆς ὀσφύος Ἀβραάμ· ὁ δὲ μὴ γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν δεδεκάτωκεν Ἀβραάμ, καὶ τὸν ἔχοντα τὰς ἐπαγγελίας εὐλόγηκεν. χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται. καὶ ὧδε μὲν δεκάτας ἀποθνῄσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν, ἐκεῖ δὲ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ. καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν, δι’ Ἀβραὰμ καὶ Λευὶ ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται, ἔτι γὰρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρὸς ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ Μελχισέδεκ.

Theoreite de pelikos houtos ho dekaten Abraam edoken ek ton akrothinion ho patriarches. kai ohi men ek ton yhion Leui ten hierateian lambanontes entolen echousin apodekatoun ton laon kata ton nomon, tout’ estin tous adelphous auton, kaiper exelelythotas ek tes osphyos Abraam; ho de me genealogoumenos ex auton dedekatoken Abraam, kai ton echonta tas epangelias eulogeken. choris de pases antilogias to elatton hypo tou kreittonos eulogeitai. kai hode men dekatas apothneskontes anthropoi lambanousin, ekei de martyroumenos hoti ze. kai hos epos eipein, di’ Abraam kai Leui ho dekatas lambanon dedekatotai, eti gar en te osphyi tou patros en hote synentesen auto Melchisedek.

Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευιτικῆς ἱερωσύνης ἦν, ὁ λαὸς γὰρ ἐπ’ αὐτῆς νενομοθέτηται, τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν λέγεσθαι; μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. ἐφ’ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ’ ἧς οὐδεὶς προσέσχηκεν τῷ θυσιαστηρίῳ· πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν περὶ ἱερέων οὐδὲν Μωϋσῆς ἐλάλησεν.

Ei men oun teleiosis dia tes Leuitikes hierosynes en, ho laos gar ep’ autes nenomothetetai, tis eti chreia kata ten taxin Melchisedek heteron anistasthai hierea kai ou kata ten taxin Aaron legesthai? metatithemenes gar tes hierosynes ex anankes kai nomou metathesis ginetai. eph’ hon gar legetai tauta phyles heteras metescheken, aph’ hes oudeis prosescheken to thysiasterio; prodelon gar hoti ex Iouda anatetalken ho kyrios hemon, eis hen phylen peri hiereon ouden Moyses elalesen.

Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισέδεκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος, ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκίνης γέγονεν ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου, μαρτυρεῖται γὰρ ὅτι Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ. ἀθέτησις μὲν γὰρ γίνεται προαγούσης ἐντολῆς διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές, οὐδὲν γὰρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος, ἐπεισαγωγὴ δὲ κρείττονος ἐλπίδος, δι’ ἧς ἐγγίζομεν τῷ θεῷ.

Kai perissoteron eti katadelon estin, ei kata ten homoioteta Melchisedek anistatai hiereus heteros, hos ou kata nomon entoles sarkines gegonen alla kata dynamin zoes akatalytou, martyreitai gar hoti Sy hiereus eis ton aiona kata ten taxin Melchisedek. athetesis men gar ginetai proagouses entoles dia to autes asthenes kai anopheles, ouden gar eteleiosen ho nomos, epeisagoge de kreittonos elpidos, di’ hes engizomen to theo.

Καὶ καθ’ ὅσον οὐ χωρὶς ὁρκωμοσίας οἱ μὲν γὰρ χωρὶς ὁρκωμοσίας εἰσὶν ἱερεῖς γεγονότες, ὁ δὲ μετὰ ὁρκωμοσίας διὰ τοῦ λέγοντος πρὸς αὐτόν· Ὤμοσεν κύριος, καὶ οὐ μεταμεληθήσεται, Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα, κατὰ τοσοῦτο κρείττονος διαθήκης γέγονεν ἔγγυος Ἰησοῦς.

Kai kath’ hoson ou choris horkomosias ohi men gar choris horkomosias eisin hiereis gegonotes, ho de meta horkomosias dia tou legontos pros auton; Omosen kyrios, kai ou metamelethesetai, Sy hiereus eis ton aiona, kata tosouto kreittonos diathekes gegonen engyos Iesous.

Καὶ οἱ μὲν πλείονές εἰσιν γεγονότες ἱερεῖς διὰ τὸ θανάτῳ κωλύεσθαι παραμένειν· ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἀπαράβατον ἔχει τὴν ἱερωσύνην· ὅθεν καὶ σῴζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσερχομένους δι’ αὐτοῦ τῷ θεῷ, πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν.

Kai ohi men pleiones eisin gegonotes hiereis dia to thanato kolyesthai paramenein; ho de dia to menein auton eis ton aiona aparabaton echei ten hierosynen; hothen kai sozein eis to panteles dynatai tous proserchomenous di’ autou to theo, pantote zon eis to entynchanein hyper auton.

Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν καὶ ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν, καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος· ὃς οὐκ ἔχει καθ’ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας· ὁ νόμος γὰρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν, ὁ λόγος δὲ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετὰ τὸν νόμον υἱόν, εἰς τὸν αἰῶνα τετελειωμένον.

Toioutos gar hemin kai eprepen archiereus, hosios, akakos, amiantos, kechorismenos apo ton hamartolon, kai hypseloteros ton ouranon genomenos; hos ouk echei kath’ hemeran ananken, hosper ohi archiereis, proteron hyper ton idion hamartion thysias anapherein, epeita ton tou laou touto gar epoiesen ephapax heauton anenenkas; ho nomos gar anthropous kathistesin archiereis echontas astheneian, ho logos de tes horkomosias tes meta ton nomon yhion, eis ton aiona teteleiomenon.