Libro 17, § 2 — Nuovo Testamento

Σὺ δὲ λάλει ἃ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ. πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι, σεμνούς, σώφρονας, ὑγιαίνοντας τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ.

Sy de lalei ha prepei te hygiainouse didaskalia. presbytas nephalious einai, semnous, sophronas, hygiainontas te pistei, te agape, te hypomone.

Πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς, μὴ διαβόλους μηδὲ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας, καλοδιδασκάλους, ἵνα σωφρονίζωσι τὰς νέας φιλάνδρους εἶναι, φιλοτέκνους, σώφρονας, ἁγνάς, οἰκουργούς, ἀγαθάς, ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ βλασφημῆται.

Presbytidas hosautos en katastemati hieroprepeis, me diabolous mede oino pollo dedoulomenas, kalodidaskalous, hina sophronizosi tas neas philandrous einai, philoteknous, sophronas, hagnas, oikourgous, agathas, hypotassomenas tois idiois andrasin, hina me ho logos tou theou blasphemetai.

Τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν· περὶ πάντα σεαυτὸν παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀφθορίαν, σεμνότητα, λόγον ὑγιῆ ἀκατάγνωστον, ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ μηδὲν ἔχων λέγειν περὶ ἡμῶν φαῦλον.

Tous neoterous hosautos parakalei sophronein; peri panta seauton parechomenos typon kalon ergon, en te didaskalia aphthorian, semnoteta, logon hygie akatagnoston, hina ho ex enantias entrape meden echon legein peri hemon phaulon.

Δούλους ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι ἐν πᾶσιν, εὐαρέστους εἶναι, μὴ ἀντιλέγοντας, μὴ νοσφιζομένους, ἀλλὰ πᾶσαν πίστιν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν, ἵνα τὴν διδασκαλίαν τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσιν.

Doulous idiois despotais hypotassesthai en pasin, euarestous einai, me antilegontas, me nosphizomenous, alla pasan pistin endeiknymenous agathen, hina ten didaskalian ten tou soteros hemon theou kosmosin en pasin.

Ἐπεφάνη γὰρ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον, ζηλωτὴν καλῶν ἔργων.

Epephane gar he charis tou theou soterios pasin anthropois paideuousa hemas, hina arnesamenoi ten asebeian kai tas kosmikas epithymias sophronos kai dikaios kai eusebos zesomen en to nyn aioni, prosdechomenoi ten makarian elpida kai epiphaneian tes doxes tou megalou theou kai soteros hemon Iesou Christou, hos edoken heauton hyper hemon hina lytrosetai hemas apo pases anomias kai katharise heauto laon periousion, zeloten kalon ergon.

Ταῦτα λάλει καὶ παρακάλει καὶ ἔλεγχε μετὰ πάσης ἐπιταγῆς· μηδείς σου περιφρονείτω.

Tauta lalei kai parakalei kai elenche meta pases epitages; medeis sou periphroneito.