§ 4 — Idylles

εἰπέ μοι ὦ Κορύδων, τίνος αἱ βόες; ἦ ῥα Φιλώνδα;

eipe moi o Korydon, tinos ahi boes? e rha Philonda?

οὔκ, ἀλλ’ Αἴγωνος· βόσκειν δέ μοι αὐτὰς ἔδωκεν.

ouk, all’ Aigonos; boskein de moi autas edoken.

ἦ πᾴ ψε κρύβδαν τὰ ποθέσπερα πάσας ἀμέλγεις;

e pa pse krybdan ta pothespera pasas amelgeis?

ἀλλ’ ὁ γέρων ὑφίητι τὰ μοσχία κἠμὲ φυλάσσει.

all’ ho geron hyphieti ta moschia keme phylassei.

αὐτὸς δ’ ἐς τίν’ ἄφαντος ὁ βουκόλος ᾤχετο χώραν;

autos d’ es tin’ aphantos ho boukolos ocheto choran?

οὐκ ἄκουσας; ἄγων νιν ἐπ’ Ἀλφεὸν ᾤχετο Μίλων.

ouk akousas? agon nin ep’ Alpheon ocheto Milon.

καὶ πόκα τῆνος ἔλαιον ἐν ὀφθαλμοῖσιν ὀπώπει;

kai poka tenos elaion en ophthalmoisin opopei?

φαντί νιν Ἡρακλῆι βίην καὶ κάρτος ἐρίσδειν.

phanti nin Heraklei bien kai kartos erisdein.

κἤμ’ ἔφαθ’ ἁ μάτηρ Πολυδεύκεος εἶμεν ἀμείνω.

kem’ ephath’ ha mater Polydeukeos eimen ameino.

κᾤχετ’ ἔχων σκαπάναν τε καὶ εἴκατι τουτόθε μᾶλα.

kochet’ echon skapanan te kai eikati toutothe mala.

πείσαι τοι Μίλων καὶ τὼς λύκος αὐτίκα λυσσῆν.

peisai toi Milon kai tos lykos autika lyssen.

ταὶ δαμάλαι δ’ αὐτὸν μυκώμεναι αἵδε ποθεῦντι.

tai damalai d’ auton mykomenai ahide potheunti.

δειλαῖαί γ’ αὗται· τὸν βουκόλον ὡς κακὸν εὗρον.

deilaiai g’ hautai; ton boukolon hos kakon heuron.

ἦ μὰν δειλαῖαί γε, καὶ οὐκέτι λῶντι νέμεσθαι.

e man deilaiai ge, kai ouketi lonti nemesthai.

τήνας μὲν δή τοι τᾶς πόρτιος αὐτὰ λέλειπται

tenas men de toi tas portios auta leleiptai

τὠστία. μὴ πρῶκας σιτίζεται ὥσπερ ὁ τέττιξ;

tostia. me prokas sitizetai hosper ho tettix?

οὐ Δᾶν, ἀλλ’ ὁκὰ μέν νιν ἐπ’ Αἰσάροιο νομεύω

ou Dan, all’ hoka men nin ep’ Aisaroio nomeuo

καὶ μαλακῶ χόρτοιο καλὰν κώμυθα δίδωμι,

kai malako chortoio kalan komytha didomi,

ἄλλοκα δὲ σκαίρει τὸ βαθύσκιον ἀμφὶ Λάτυμνον.

alloka de skairei to bathyskion amphi Latymnon.

λεπτὸς μὰν χὡ ταῦρος ὁ πυρρίχος. εἴθε λάχοιεν

leptos man chho tauros ho pyrrichos. eithe lachoien

τοὶ τῶ Λαμπριάδα, τοὶ δαμόται, ὅκκα θύωντι

toi to Lampriada, toi damotai, hokka thyonti

τᾷ Ἥρᾳ, τοιόνδε· κακοχράσμων γὰρ ὁ δᾶμος.

ta Hera, toionde; kakochrasmon gar ho damos.

καὶ μὰν ἐς Στομάλιμνον ἐλαύνεται ἔς τε τὰ Φύσκω,

kai man es Stomalimnon elaunetai es te ta Physko,

καὶ ποτὶ τὸν Νήαιθον, ὅπᾳ καλὰ πάντα φύοντι,

kai poti ton Neaithon, hopa kala panta phyonti,

αἰγίπυρος καὶ κνύζα καὶ εὐώδης μελίτεια.

aigipyros kai knyza kai euodes meliteia.

φεῦ φεῦ βασεῦνται καὶ ταὶ βόες ὦ τάλαν Αἴγων

pheu pheu baseuntai kai tai boes o talan Aigon

εἰς Ἀίδαν, ὅκα καὶ τὺ κακᾶς ἠράσσαο νίκας,

eis Aidan, hoka kai ty kakas erassao nikas,

χἁ σῦριγξ εὐρῶτι παλύνεται, ἅν ποκ’ ἐπάξα.

chha syrinx euroti palynetai, han pok’ epaxa.

οὐ τήνα γ’, οὐ Νύμφας, ἐπεὶ ποτὶ Πῖσαν ἀφέρπων

ou tena g’, ou Nymphas, epei poti Pisan apherpon

δῶρον ἐμοί νιν ἔλειπεν· ἐγὼ δέ τις εἰμὶ μελικτάς,

doron emoi nin eleipen; ego de tis eimi meliktas,

κεὖ μὲν τὰ Γλαύκας ἀγκρούομαι, εὖ δὲ τὰ Πύρρω.

keu men ta Glaukas ankrouomai, eu de ta Pyrro.

αἰνέω τάν τε Κρότωνα— καλὰ πόλις, ἅ τε Ζάκυνθος—

aineo tan te Krotona— kala polis, ha te Zakynthos—

καὶ τὸ ποταῷον, τὸ Λακίνιον ᾇπερ ὁ πύκτας

kai to potaoon, to Lakinion haper ho pyktas

Αἴγων ὀγδώκοντα μόνος κατεδαίσατο μάζας.

Aigon ogdokonta monos katedaisato mazas.

τηνεῖ καὶ τὸν ταῦρον ἀπ’ ὤρεος ἆγε πιάξας

tenei kai ton tauron ap’ oreos age piaxas

τᾶς ὁπλᾶς κἤδωκ’ Ἀμαρυλλίδι, ταὶ δὲ γυναῖκες

tas hoplas kedok’ Amaryllidi, tai de gynaikes

μακρὸν ἀνάυσαν, χὡ βουκόλος ἐξεγέλασσεν.

makron anausan, chho boukolos exegelassen.

ὦ χαρίεσσ’ Ἀμαρυλλί, μόνας σέθεν οὐδὲ θανοίσας

o chariess’ Amarylli, monas sethen oude thanoisas

λασεύμεσθ’· ὅσον αἶγες ἐμὶν φίλαι, ὅσσον ἀπέσβης.

laseumesth’; hoson aiges emin philai, hosson apesbes.

αἰαῖ τῶ σκληρῶ μάλα δαίμονος, ὅς με λελόγχει.

aiai to sklero mala daimonos, hos me lelonchei.

θαρσεῖν χρὴ φίλε Βάττε· τάχ’ αὔριον ἔσσετ’ ἄμεινον.

tharsein chre phile Batte; tach’ aurion esset’ ameinon.

ἐλπίδες ἐν ζωοῖσιν, ἀνέλπιστοι δὲ θανόντες.

elpides en zooisin, anelpistoi de thanontes.

χὡ Ζεὺς ἄλλοκα μὲν πέλει αἴθριος, ἄλλοκα δ’ ὕει.

chho Zeus alloka men pelei aithrios, alloka d’ hyei.

θαρσέω. βάλλε κάτωθε τὰ μοσχία· τᾶς γὰρ ἐλαίας

tharseo. balle katothe ta moschia; tas gar elaias

τὸν θαλλὸν τρώγοντι τὰ δύσσοα. σίτθ’ ὁ λέπαργος.

ton thallon trogonti ta dyssoa. sitth’ ho lepargos.

σίτθ’ ἁ Κυμαίθα ποτὶ τὸν λόφον. οὐκ ἐσακούεις;

sitth’ ha Kymaitha poti ton lophon. ouk esakoueis?

ἡξῶ ναὶ τὸν Πᾶνα κακὸν τέλος αὐτίκα δωσῶν,

hexo nai ton Pana kakon telos autika doson,

εἰ μὴ ἄπει τουτῶθεν. ἴδ’ αὖ πάλιν ἅδε ποθέρπει.

ei me apei toutothen. id’ au palin hade potherpei.

εἴθ’ ἦν μοι ῥοικὸν τὸ λαγωβόλον, ὥς τυ πάταξα.

eith’ en moi rhoikon to lagobolon, hos ty pataxa.

θᾶσαί μ’ ὦ Κορύδων πὸτ τῶ Διός· ἁ γὰρ ἄκανθα

thasai m’ o Korydon pot to Dios; ha gar akantha

ἀρμοῖ μ’ ὧδ’ ἐπάταξ’ ὑπὸ τὸ σφυρόν. ὡς δὲ βαθεῖαι

armoi m’ hod’ epatax’ hypo to sphyron. hos de batheiai

τἀτρακτυλλίδες ἐντί. κακῶς ἁ πόρτις ὄλοιτο·

tatraktyllides enti. kakos ha portis oloito;

ἐς ταύταν ἐτύπην χασμεύμενος. ἦ ῥά γε λεύσσεις;

es tautan etypen chasmeumenos. e rha ge leusseis?

ναὶ ναί, τοῖς ὀνύχεσσιν ἔχω τέ νιν· ἅδε καὶ αὐτά.

nai nai, tois onychessin echo te nin; hade kai auta.

ὁσσίχον ἐστὶ τὸ τύμμα καὶ ἁλίκον ἄνδρα δαμάζει.

hossichon esti to tymma kai halikon andra damazei.

εἰς ὄρος ὅκχ’ ἕρπῃς, μὴ νήλιπος ἔρχεο Βάττε.

eis oros hokch’ herpes, me nelipos ercheo Batte.

ἐν γὰρ ὄρει ῥάμνοί τε καὶ ἀσπάλαθοι κομέονται.

en gar orei rhamnoi te kai aspalathoi komeontai.

εἴπ’ ἄγε μ’ ὦ Κορύδων, τὸ γερόντιον ἦ ῥα διώκει,

eip’ age m’ o Korydon, to gerontion e rha diokei,

τήναν τὰν κυάνοφρυν ἐρωτίδα, τᾶς ποκ’ ἐκνίσθη;

tenan tan kyanophryn erotida, tas pok’ eknisthe?

ἀκμάν γ’ ὦ δειλαῖε· πρόαν γε μὲν αὐτὸς ἐπενθὼν

akman g’ o deilaie; proan ge men autos epenthon

καὶ ποτὶ τᾷ μάνδρᾳ κατελάμβανον ἆμος ἐνήργει.

kai poti ta mandra katelambanon amos energei.

εὖ γ’ ὤνθρωπε φιλοῖφα. τό τοι γένος ἢ Σατυρίσκοις

eu g’ onthrope philoipha. to toi genos e Satyriskois

ἐγγύθεν ἢ Πάνεσσι κακοκνάμοισιν ἐρίσδεις.

engythen e Panessi kakoknamoisin erisdeis.