§ 27 — Idylles

τὰν πινυτὰν Ἑλέναν Πάρις ἥρπασε βουκόλος ἄλλος.

tan pinytan Helenan Paris herpase boukolos allos.

μᾶλλον ἑκοῖσ’ Ἑλένα τὸν βουκόλον ἔσχε φιλεῦσα.

mallon hekois’ Helena ton boukolon esche phileusa.

μὴ καυχῶ σατυρίσκε· κενὸν τὸ φίλαμα λέγουσιν.

me kaucho satyriske; kenon to philama legousin.

ἔστι καὶ ἐν κενεοῖσι φιλάμασιν ἁδέα τέρψις.

esti kai en keneoisi philamasin hadea terpsis.

τὸ στόμα μευ πλύνω καὶ ἀποπτύω τὸ φίλαμα.

to stoma meu plyno kai apoptyo to philama.

πλύνεις χείλεα σεῖο; δίδου πάλιν ὄφρα φιλάσω.

plyneis cheilea seio? didou palin ophra philaso.

καλόν σοι δαμάλας φιλέειν, οὐκ ἄζυγα κώραν.

kalon soi damalas phileein, ouk azyga koran.

μὴ καυχῶ· τάχα γάρ σε παρέρχεται ὡς ὄναρ ἥβη.

me kaucho; tacha gar se parerchetai hos onar hebe.

ἢν δέ τι γηράσκω, τόδε που μέλι καὶ γάλα πίνω.

en de ti gerasko, tode pou meli kai gala pino.

ἁ σταφυλὶς σταφίς ἐστι καὶ οὐ ῥόδον αὖον ὀλεῖται. δεῦρ’ ὑπὸ τὰς κοτίνους, ἵνα σοί τινα μῦθον ἐνίψω.

ha staphylis staphis esti kai ou rhodon auon oleitai. deur’ hypo tas kotinous, hina soi tina mython enipso.

οὐκ ἐθέλω· καὶ πρίν με παρήπαφες ἁδέι μύθῳ.

ouk ethelo; kai prin me parepaphes hadei mytho.

δεῦρ’ ὑπὸ τὰς πτελέας, ἵν’ ἐμᾶς σύριγγος ἀκούσῃς.

deur’ hypo tas pteleas, hin’ emas syringos akouses.

τὴν σαυτοῦ φρένα τέρψον· ὀιζύον οὐδὲν ἀρέσκει.

ten sautou phrena terpson; oizyon ouden areskei.

φεῦ φεῦ τᾶς Παφίας χόλον ἅζεο καὶ σύγε κώρα.

pheu pheu tas Paphias cholon hazeo kai syge kora.

χαιρέτω ἁ Παφία· μόνον ἵλαος Ἄρτεμις εἴη.

chaireto ha Paphia; monon hilaos Artemis eie.

μὴ λέγε, μὴ βάλλῃ σε καὶ ἐς λίνον ἄκριτον ἔνθῃς.

me lege, me balle se kai es linon akriton enthes.

βαλλέτω ὡς ἐθέλει· πάλιν Ἄρτεμις ἄμμιν ἀρήγει.

balleto hos ethelei; palin Artemis ammin aregei.

[μἠπιβάλῃς τὰν χεῖρα, καὶ εἰσέτι χεῖλος ἀμύξω.]

[mepibales tan cheira, kai eiseti cheilos amyxo.]

οὐ φεύγεις τὸν Ἔρωτα, τὸν οὐ φύγε παρθένος ἄλλη.

ou pheugeis ton Erota, ton ou phyge parthenos alle.

φεύγω ναὶ τὸν Πᾶνα· σὺ δὲ ζυγὸν αἰὲν ἀείρεις.

pheugo nai ton Pana; sy de zygon aien aeireis.

δειμαίνω, μὴ δή σε κακωτέρῳ ἀνέρι δώσει.

deimaino, me de se kakotero aneri dosei.

πολλοί μ’ ἐμνώοντο, νόμον δ’ ἐμὸν οὔτις ἀείδει.

polloi m’ emnoonto, nomon d’ emon outis aeidei.

εἷς καὶ ἐγὼ πολλῶν μνηστὴρ τεὸς ἐνθάδ’ ἱκάνω.

ehis kai ego pollon mnester teos enthad’ hikano.

καὶ τί φίλος ῥέξαιμι; γάμοι πλήθουσιν ἀνίας.

kai ti philos rhexaimi? gamoi plethousin anias.

οὐκ ὀδύνην, οὐκ ἄλγος ἔχει γάμος, ἀλλὰ χορείην.

ouk odynen, ouk algos echei gamos, alla choreien.

ναὶ μάν φασι γυναῖκας ἑοὺς τρομέειν παρακοίτας.

nai man phasi gynaikas heous tromeein parakoitas.

μᾶλλον ἀεὶ κρατέουσι· τίνα τρομέουσι γυναῖκες;

mallon aei krateousi; tina tromeousi gynaikes?

ὠδίνειν τρομέω· χαλεπὸν βέλος Εἰλειθυίης.

odinein tromeo; chalepon belos Eileithyies.

ἀλλὰ τεὴ βασίλεια μογοστόκος Ἄρτεμίς ἐστιν.

alla tee basileia mogostokos Artemis estin.

ἀλλὰ τεκεῖν τρομέω, μὴ καὶ χρόα καλὸν ὀλέσσω.

alla tekein tromeo, me kai chroa kalon olesso.

ἢν δὲ τέκῃς φίλα τέκνα, νέον φάος ὄψεαι υἷας.

en de tekes phila tekna, neon phaos opseai yhias.

καὶ τί μοι ἕδνον ἄγεις γάμου ἄξιον, ἢν ἐπινεύσω;

kai ti moi hednon ageis gamou axion, en epineuso?

πᾶσαν τὰν ἀγέλαν, πάντ’ ἄλσεα καὶ νομὸν ἕξεις.

pasan tan agelan, pant’ alsea kai nomon hexeis.

ὄμνυε μὴ μετὰ λέκτρα λιπὼν ἀέκουσαν ἀπενθεῖν.

omnye me meta lektra lipon aekousan apenthein.

οὐκ αὐτὸν τὸν Πᾶνα, καὶ ἢν ἐθέλῃς με διῶξαι.

ouk auton ton Pana, kai en etheles me dioxai.

τεύχεις μοι θαλάμους, τεύχεις καὶ δῶμα καὶ αὐλάς;

teucheis moi thalamous, teucheis kai doma kai aulas?

τεύχω σοι θαλάμους· τὰ δὲ πώεα καλὰ νομεύω.

teucho soi thalamous; ta de poea kala nomeuo.

πατρὶ δὲ γηραλέῳ τίνα μάν, τίνα μῦθον ἐνίψω;

patri de geraleo tina man, tina mython enipso?

αἰνήσει σέο λέκτρον, ἐπὴν ἐμὸν οὔνομ’ ἀκούσῃ.

ainesei seo lektron, epen emon ounom’ akouse.

οὔνομα σὸν λέγε τῆνο· καὶ οὔνομα πολλάκι τέρπει.

ounoma son lege teno; kai ounoma pollaki terpei.

Δάφνις ἐγώ, Λυκίδας τε πατήρ, μήτηρ δὲ Νομαία.

Daphnis ego, Lykidas te pater, meter de Nomaia.

ἐξ εὐηγενέων· ἀλλ’ οὐ σέθεν εἰμὶ χερείων.

ex euegeneon; all’ ou sethen eimi chereion.

οἶδ’, ἄκρα τιμίη ἐσσί· πατὴρ δέ τοί ἐστι Μενάλκας.

oid’, akra timie essi; pater de toi esti Menalkas.