Livre 2, § 18 — Esquisses pyrrhoniennes

Εὐθέως οὖν τὰς ἐπιστήμας τῶν φύσει φασὶν εἶναι, τῶν θέσει δὲ οὐδαμῶς, καὶ εἰκότως. ἡ μὲν γὰρ ἐπιστήμη βέβαιόν τι καὶ ἀμετάπτωτον πρᾶγμα εἶναι θέλει, τὰ δὲ θέσει ῥᾳδίαν ἔχει καὶ, εὐμετάπτωτον τὴν μεταβολήν, ταῖς ἐναλλαγαῖς τῶν θέσεων, αἵ εἰσιν ἐφ’ ἡμῖν, ἑτεροιούμενα. ἐπεὶ οὖν τὰ ὀνόματα θέσει σημαίνει καὶ οὐ φύσει πάντες γὰρ ἂν συνίεσαν πάντα τὰ ὑπὸ τῶν φωνῶν σημαινόμενα, ὁμοίως Ἕλληνές τε καὶ βάρβαροι, πρὸς τῷ καὶ ἐφ’ ἡμῖν εἶναι τὰ σημαινόμενα οἷς ἂν βουλώμεθα ὀνόμασιν <καὶ> ἀεὶ δηλοῦν τε καὶ σημαίνειν), πῶς ἂν δυνατὸν εἴη διαιρετικὴν ὀνόματος εἰς σημαινόμενα ἐπιστήμην εἶναι; ἢ πῶς ἐπιστήμη σημαινόντων τε καὶ σημαινομένων, ὡς οἴονταί τινες, ἡ διαλεκτικὴ δύναιτ’ ἂν ὑπάρχειν;

Eutheos oun tas epistemas ton physei phasin einai, ton thesei de oudamos, kai eikotos. he men gar episteme bebaion ti kai ametaptoton pragma einai thelei, ta de thesei rhadian echei kai, eumetaptoton ten metabolen, tais enallagais ton theseon, ahi eisin eph’ hemin, heteroioumena. epei oun ta onomata thesei semainei kai ou physei pantes gar an syniesan panta ta hypo ton phonon semainomena, homoios Hellenes te kai barbaroi, pros to kai eph’ hemin einai ta semainomena ohis an boulometha onomasin <kai> aei deloun te kai semainein), pos an dynaton eie diairetiken onomatos eis semainomena epistemen einai? e pos episteme semainonton te kai semainomenon, hos oiontai tines, he dialektike dynait’ an hyparchein?