Livre 9, § 6 — Nouveau Testament

Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προλημφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πραΰτητος, σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς. ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσετε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ. εἰ γὰρ δοκεῖ τις εἶναί τι μηδὲν ὤν, φρεναπατᾷ ἑαυτόν· τὸ δὲ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμαζέτω ἕκαστος, καὶ τότε εἰς ἑαυτὸν μόνον τὸ καύχημα ἕξει καὶ οὐκ εἰς τὸν ἕτερον, ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει.

Adelphoi, ean kai prolemphthe anthropos en tini paraptomati, hymeis ohi pneumatikoi katartizete ton toiouton en pneumati praytetos, skopon seauton, me kai sy peirasthes. allelon ta bare bastazete, kai houtos anaplerosete ton nomon tou Christou. ei gar dokei tis einai ti meden on, phrenapata heauton; to de ergon heautou dokimazeto hekastos, kai tote eis heauton monon to kauchema hexei kai ouk eis ton heteron, hekastos gar to idion phortion bastasei.

Κοινωνείτω δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς. μὴ πλανᾶσθε, θεὸς οὐ μυκτηρίζεται· ὃ γὰρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θερίσει· ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν, ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον. τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες μὴ ἐγκακῶμεν, καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν μὴ ἐκλυόμενοι. ἄρα οὖν ὡς καιρὸν ἔχομεν, ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας, μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως.

Koinoneito de ho katechoumenos ton logon to katechounti en pasin agathois. me planasthe, theos ou mykterizetai; ho gar ean speire anthropos, touto kai therisei; hoti ho speiron eis ten sarka heautou ek tes sarkos therisei phthoran, ho de speiron eis to pneuma ek tou pneumatos therisei zoen aionion. to de kalon poiountes me enkakomen, kairo gar idio therisomen me eklyomenoi. ara oun hos kairon echomen, ergazometha to agathon pros pantas, malista de pros tous oikeious tes pisteos.

Ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί. ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ μὴ διώκωνται· οὐδὲ γὰρ οἱ περιτεμνόμενοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται. ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι’ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ κόσμῳ. οὔτε γὰρ περιτομή τί ἐστιν οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ καινὴ κτίσις. καὶ ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, εἰρήνη ἐπ’ αὐτοὺς καὶ ἔλεος, καὶ ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ τοῦ θεοῦ.

Idete pelikois hymin grammasin egrapsa te eme cheiri. hosoi thelousin euprosopesai en sarki, houtoi anankazousin hymas peritemnesthai, monon hina to stauro tou Christou me diokontai; oude gar ohi peritemnomenoi autoi nomon phylassousin, alla thelousin hymas peritemnesthai hina en te hymetera sarki kauchesontai. emoi de me genoito kauchasthai ei me en to stauro tou kyriou hemon Iesou Christou, di’ hou emoi kosmos estaurotai kago kosmo. oute gar peritome ti estin oute akrobystia, alla kaine ktisis. kai hosoi to kanoni touto stoichesousin, eirene ep’ autous kai eleos, kai epi ton Israel tou theou.

Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω, ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω.

Tou loipou kopous moi medeis parecheto, ego gar ta stigmata tou Iesou en to somati mou bastazo.

Ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν, ἀδελφοί· ἀμήν.

He charis tou kyriou hemon Iesou Christou meta tou pneumatos hymon, adelphoi; amen.