Livre 6, § 12 — Nouveau Testament

Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ θεοῦ παραστῆσαι τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν εὐάρεστον τῷ θεῷ, τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν· καὶ μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.

Parakalo oun hymas, adelphoi, dia ton oiktirmon tou theou parastesai ta somata hymon thysian zosan hagian euareston to theo, ten logiken latreian hymon; kai me syschematizesthe to aioni touto, alla metamorphousthe te anakainosei tou noos, eis to dokimazein hymas ti to thelema tou theou, to agathon kai euareston kai teleion.

Λέγω γὰρ διὰ τῆς χάριτος τῆς δοθείσης μοι παντὶ τῷ ὄντι ἐν ὑμῖν μὴ ὑπερφρονεῖν παρ’ ὃ δεῖ φρονεῖν, ἀλλὰ φρονεῖν εἰς τὸ σωφρονεῖν, ἑκάστῳ ὡς ὁ θεὸς ἐμέρισεν μέτρον πίστεως. καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι πολλὰ μέλη ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, τὸ δὲ καθ’ εἷς ἀλλήλων μέλη. ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, εἴτε διακονίαν ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων ἐν τῇ διδασκαλίᾳ, εἴτε ὁ παρακαλῶν ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδοὺς ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν ἐν ἱλαρότητι.

Lego gar dia tes charitos tes dotheises moi panti to onti en hymin me hyperphronein par’ ho dei phronein, alla phronein eis to sophronein, hekasto hos ho theos emerisen metron pisteos. kathaper gar en heni somati polla mele echomen, ta de mele panta ou ten auten echei praxin, houtos ohi polloi hen soma esmen en Christo, to de kath’ ehis allelon mele. echontes de charismata kata ten charin ten dotheisan hemin diaphora, eite propheteian kata ten analogian tes pisteos, eite diakonian en te diakonia, eite ho didaskon en te didaskalia, eite ho parakalon en te paraklesei, ho metadidous en haploteti, ho proistamenos en spoude, ho eleon en hilaroteti.

Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ· τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ κυρίῳ δουλεύοντες, τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες. εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε. χαίρειν μετὰ χαιρόντων, κλαίειν μετὰ κλαιόντων. τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες, μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συναπαγόμενοι. μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ ἑαυτοῖς. μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες· προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων· εἰ δυνατόν, τὸ ἐξ ὑμῶν μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες· μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες, ἀγαπητοί, ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀργῇ, γέγραπται γάρ· Ἐμοὶ ἐκδίκησις, ἐγὼ ἀνταποδώσω, λέγει κύριος. ἀλλὰ ἐὰν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου, ψώμιζε αὐτόν· ἐὰν διψᾷ, πότιζε αὐτόν· τοῦτο γὰρ ποιῶν ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.

He agape anypokritos. apostygountes to poneron, kollomenoi to agatho; te philadelphia eis allelous philostorgoi, te time allelous proegoumenoi, te spoude me okneroi, to pneumati zeontes, to kyrio douleuontes, te elpidi chairontes, te thlipsei hypomenontes, te proseuche proskarterountes, tais chreiais ton hagion koinonountes, ten philoxenian diokontes. eulogeite tous diokontas, eulogeite kai me katarasthe. chairein meta chaironton, klaiein meta klaionton. to auto eis allelous phronountes, me ta hypsela phronountes alla tois tapeinois synapagomenoi. me ginesthe phronimoi par’ heautois. medeni kakon anti kakou apodidontes; pronooumenoi kala enopion panton anthropon; ei dynaton, to ex hymon meta panton anthropon eireneuontes; me heautous ekdikountes, agapetoi, alla dote topon te orge, gegraptai gar; Emoi ekdikesis, ego antapodoso, legei kyrios. alla ean peina ho echthros sou, psomize auton; ean dipsa, potize auton; touto gar poion anthrakas pyros soreuseis epi ten kephalen autou. me niko hypo tou kakou, alla nika en to agatho to kakon.