Livre 10, § 3 — Nouveau Testament

Τούτου χάριν ἐγὼ Παῦλος ὁ δέσμιος τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ ὑπὲρ ὑμῶν τῶν ἐθνῶν εἴ γε ἠκούσατε τὴν οἰκονομίαν τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ τῆς δοθείσης μοι εἰς ὑμᾶς· κατὰ ἀποκάλυψιν ἐγνωρίσθη μοι τὸ μυστήριον, καθὼς προέγραψα ἐν ὀλίγῳ, πρὸς ὃ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τὴν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ, ὃ ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις ἐν πνεύματι, εἶναι τὰ ἔθνη συγκληρονόμα καὶ σύσσωμα καὶ συμμέτοχα τῆς ἐπαγγελίας ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου, οὗ ἐγενήθην διάκονος κατὰ τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ τῆς δοθείσης μοι κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐμοὶ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τὸ ἀνεξιχνίαστον πλοῦτος τοῦ Χριστοῦ, καὶ φωτίσαι πάντας τίς ἡ οἰκονομία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπὸ τῶν αἰώνων ἐν τῷ θεῷ τῷ τὰ πάντα κτίσαντι, ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ θεοῦ, κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων ἣν ἐποίησεν ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν παρρησίαν καὶ προσαγωγὴν ἐν πεποιθήσει διὰ τῆς πίστεως αὐτοῦ. διὸ αἰτοῦμαι μὴ ἐγκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσίν μου ὑπὲρ ὑμῶν, ἥτις ἐστὶν δόξα ὑμῶν.

Toutou charin ego Paulos ho desmios tou Christou Iesou hyper hymon ton ethnon ei ge ekousate ten oikonomian tes charitos tou theou tes dotheises moi eis hymas; kata apokalypsin egnoristhe moi to mysterion, kathos proegrapsa en oligo, pros ho dynasthe anaginoskontes noesai ten synesin mou en to mysterio tou Christou, ho heterais geneais ouk egnoristhe tois yhiois ton anthropon hos nyn apekalyphthe tois hagiois apostolois autou kai prophetais en pneumati, einai ta ethne synkleronoma kai syssoma kai symmetocha tes epangelias en Christo Iesou dia tou euangeliou, hou egenethen diakonos kata ten dorean tes charitos tou theou tes dotheises moi kata ten energeian tes dynameos autou emoi to elachistotero panton hagion edothe he charis haute tois ethnesin euangelisasthai to anexichniaston ploutos tou Christou, kai photisai pantas tis he oikonomia tou mysteriou tou apokekrymmenou apo ton aionon en to theo to ta panta ktisanti, hina gnoristhe nyn tais archais kai tais exousiais en tois epouraniois dia tes ekklesias he polypoikilos sophia tou theou, kata prothesin ton aionon hen epoiesen en to Christo Iesou to kyrio hemon, en ho echomen ten parresian kai prosagogen en pepoithesei dia tes pisteos autou. dio aitoumai me enkakein en tais thlipsesin mou hyper hymon, hetis estin doxa hymon.

Τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν πατέρα, ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται, ἵνα δῷ ὑμῖν κατὰ τὸ πλοῦτος τῆς δόξης αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον, κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ· ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι, ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσιν τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ ὕψος καὶ βάθος, γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ θεοῦ.

Toutou charin kampto ta gonata mou pros ton patera, ex hou pasa patria en ouranois kai epi ges onomazetai, hina do hymin kata to ploutos tes doxes autou dynamei krataiothenai dia tou pneumatos autou eis ton eso anthropon, katoikesai ton Christon dia tes pisteos en tais kardiais hymon en agape; errizomenoi kai tethemeliomenoi, hina exischysete katalabesthai syn pasin tois hagiois ti to platos kai mekos kai hypsos kai bathos, gnonai te ten hyperballousan tes gnoseos agapen tou Christou, hina plerothete eis pan to pleroma tou theou.

Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν, αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· ἀμήν.

To de dynameno hyper panta poiesai hyperekperissou hon aitoumetha e nooumen kata ten dynamin ten energoumenen en hemin, auto he doxa en te ekklesia kai en Christo Iesou eis pasas tas geneas tou aionos ton aionon; amen.