§ 4 — Epigramas

τήναν τὰν λαύραν τάς τε δρύας αἰπόλε κάμψας

tenan tan lauran tas te dryas aipole kampsas

σύκινον εὑρήσεις ἀρτιγλυφὲς ξόανον,

sykinon heureseis artiglyphes xoanon,

τρισκελὲς αὐτόφλοιον ἀνούατον, ἀλλὰ φάλητι

triskeles autophloion anouaton, alla phaleti

παιδογόνῳ δυνατὸν Κύπριδος ἔργα τελεῖν.

paidogono dynaton Kypridos erga telein.

σακός οἱ ἱερὸς περιδέδρομεν, ἀέναον δὲ

sakos ohi hieros peridedromen, aenaon de

ῥεῖθρον ἀπὸ σπιλάδων πάντοσε τηλεθάει

rheithron apo spiladon pantose telethaei

δάφναις καὶ μύρτοισι καὶ εὐώδει κυπαρίσσῳ.

daphnais kai myrtoisi kai euodei kyparisso.

ἔνθα πέριξ κέχυται βοτρυόπαις ἕλικι

entha perix kechytai botryopais heliki

ἄμπελος, εἰαρινοὶ δὲ λιγυφθόγγοισιν ἀοιδαῖς

ampelos, eiarinoi de ligyphthongoisin aoidais

κόσσυφοι ἀχεῦσιν ποικιλότραυλα μέλη.

kossyphoi acheusin poikilotraula mele.

ξουθαὶ δ’ ἀδονίδες μινυρίσμασιν ἀνταχεῦσι

xouthai d’ adonides minyrismasin antacheusi

μέλπουσαι στόμασιν τὰν μελίγαρυν ὄπα.

melpousai stomasin tan meligaryn opa.

ἕζεο δὴ τηνεῖ καὶ τῷ χαρίεντι Πριήπῳ

hezeo de tenei kai to charienti Priepo

εὔχε’ ἀποστέρξαι τοὺς Δάφνιδός με πόθους,

euche’ aposterxai tous Daphnidos me pothous,

κεὐθὺς ἐπιρρέξειν χίμαρον καλόν. ἢν δ’ ἀνανεύσῃ,

keuthys epirrexein chimaron kalon. en d’ ananeuse,

τοῦδε τυχὼν ἐθέλω τρισσὰ θύη τελέσαι·

toude tychon ethelo trissa thye telesai;

ῥέξω γὰρ δαμάλαν, λάσιον τράγον, ἄρνα τὸν ἴσχω

rhexo gar damalan, lasion tragon, arna ton ischo

σακίταν. ἀίοι δ’ εὐμενέως ὁ θεός.

sakitan. aioi d’ eumeneos ho theos.