§ 29 — Idilios

οἶνος ὦ φίλε παῖ λέγεται καὶ ἀλάθεα·

oinos o phile pai legetai kai alathea;

κἄμμε χρὴ μεθύοντας ἀλαθέας ἔμμεναι.

kamme chre methyontas alatheas emmenai.

κἤγω μὲν τὰ φρενῶν ἐρέω κέατ’ ἐν μυχῷ.

kego men ta phrenon ereo keat’ en mycho.

οὐκ ὄλας φιλέειν μ’ ἐθέλησθ’ ἀπὸ καρδίας.

ouk olas phileein m’ ethelesth’ apo kardias.

γινώσκω· τὸ γὰρ ἅμισυ τᾶς ζοΐας ἔχω

ginosko; to gar hamisy tas zoias echo

ζὰ τὰν σὰν ἰδέαν, τὸ δὲ λοιπὸν ἀπώλετο.

za tan san idean, to de loipon apoleto.

χὥτα μὲν σὺ θέλῃς, μακάρεσσιν ἴσαν ἄγω

chhota men sy theles, makaressin isan ago

ἁμέραν· ὅτα δ’ οὐκ ἐθέλῃς τύ, μάλ’ ἐν σκότῳ.

hameran; hota d’ ouk etheles ty, mal’ en skoto.

πῶς ταῦτ’ ἄρμενα, τὸν φιλέοντ’ ἀνίαις δίδων;

pos taut’ armena, ton phileont’ aniais didon?

ἀλλ’ εἴ μοί τι πίθοιο νέος προγενεστέρῳ,

all’ ei moi ti pithoio neos progenestero,

τῷ κε λώιον αὔτος ἔχων ἔμ’ ἐπαινέσαις,

to ke loion autos echon em’ epainesais,

ποίησαι καλίαν μίαν εἰν ἑνὶ δενδρίῳ,

poiesai kalian mian ein heni dendrio,

ὅππῃ μηδὲν ἀπίξεται ἄγριον ὄρπετον.

hoppe meden apixetai agrion orpeton.

νῦν δὲ τῶδε μὲν ἄματος ἄλλον ἔχης κλάδον,

nyn de tode men amatos allon eches kladon,

ἄλλον δ’ αὔριον, ἐξ ἑτέρω δ’ ἕτερον μάτης·

allon d’ aurion, ex hetero d’ heteron mates;

καἰ μέν σευ τὸ κάλον τις ἴδων ῥέθος αἰνέσαι,

kai men seu to kalon tis idon rhethos ainesai,

τῷ δ’ εὔθυς πλέον ἢ τριέτης ἐγένευ φίλος,

to d’ euthys pleon e trietes egeneu philos,

τὸν πρῶτον δὲ φιλεῦντα τρίταιον ἐθήκαο.

ton proton de phileunta tritaion ethekao.

ἄνδρων τῶν ὑπερανορέων δοκίμοις πνέειν.

andron ton hyperanoreon dokimois pneein.

φίλη δ’, ἇς κ’ ἔτ’ ἔῃς, τὸν ὕμοιον ἔχην ἄει.

phile d’, has k’ et’ ees, ton hymoion echen aei.

αἰ γὰρ ὧδε πόῃς, ἄγαθος μὲν ἀκούσεαι

ai gar hode poes, agathos men akouseai

ἐξ ἄστων· ὁ δέ τοί κ’ Ἔρος οὐ χαλέπως ἔχοι,

ex aston; ho de toi k’ Eros ou chalepos echoi,

ὃς ἄνδρων φρένας εὐμαρέως ὑποδάμναται,

hos andron phrenas eumareos hypodamnatai,

κἤμε μάλθακον ἐξ ἐπόησε σιδαρίω.

keme malthakon ex epoese sidario.

ἀλλὰ πὲρ ἀπάλω στύματός σε πεδέρχομαι

alla per apalo stymatos se pederchomai

ὀμνάσθην, ὅτι πέρυσιν ἦσθα νεώτερος,

omnasthen, hoti perysin estha neoteros,

χὥτι γηραλέοι πέλομες πρὶν ἀποπτύσαι

chhoti geraleoi pelomes prin apoptysai

καὶ ῥύσοι, νεότατα δ’ ἔχην παλινάγρετον

kai rhysoi, neotata d’ echen palinagreton

οὐκ ἔστι· πτέρυγας γὰρ ἐπομμαδίαις φόρη,

ouk esti; pterygas gar epommadiais phore,

κἄμμες βαρδύτεροι τὰ ποτήμενα συλλάβην.

kammes bardyteroi ta potemena syllaben.

ταῦτα χρὴ νοέοντα πέλην ποτιμώτερον,

tauta chre noeonta pelen potimoteron,

καί μοι τὠραμένῳ συνέραν ἀδόλως σέθεν,

kai moi torameno syneran adolos sethen,

ὅπως, ἁνίκα τὰν γένυν ἀνδρεΐαν ἔχῃς,

hopos, hanika tan genyn andreian eches,

ἀλλάλοισι πελώμεθ’ Ἀχιλλέϊοι φίλοι.

allaloisi pelometh’ Achilleioi philoi.

αἰ δὲ ταῦτα φέρην ἀνέμοισιν ἐπιτρόπῃς,

ai de tauta pheren anemoisin epitropes,

ἐν θύμῳ δὲ λέγῃς" τί με δαιμόνι’ ἐνόχλης";

en thymo de leges" ti me daimoni’ enochles"?

νῦν μὲν κἠπὶ τὰ χρύσεα μᾶλ’ ἔνεκεν σέθεν

nyn men kepi ta chrysea mal’ eneken sethen

βαίην καὶ φύλακον νεκύων πεδὰ Κέρβερον,

baien kai phylakon nekyon peda Kerberon,

τότα δ’ οὐδὲ καλεῦντος ἐπ’ αὐλεΐαις θύραις

tota d’ oude kaleuntos ep’ auleiais thyrais

προμόλοιμί κε παυσάμενος χαλέπω πόθω.

promoloimi ke pausamenos chalepo potho.