§ 21 — Idilios

ἁ πενία Διόφαντε μόνα τὰς τέχνας ἐγείρει,

ha penia Diophante mona tas technas egeirei,

αὐτὰ τῶ μόχθοιο διδάσκαλος· οὐδὲ γὰρ εὕδειν

auta to mochthoio didaskalos; oude gar heudein

ἀνδράσιν ἐργατίναισι κακαὶ παρέχοντι μέριμναι.

andrasin ergatinaisi kakai parechonti merimnai.

κἂν ὀλίγον νυκτός τις ἐπιμύσσῃσι, τὸν ὕπνον

kan oligon nyktos tis epimyssesi, ton hypnon

αἰφνίδιον θορυβεῦσιν ἐφιστάμεναι μελεδῶναι.

aiphnidion thorybeusin ephistamenai meledonai.

ἰχθύος ἀγρευτῆρες ὅμως δύο κεῖντο γέροντες,

ichthyos agreuteres homos dyo keinto gerontes,

στρωσάμενοι βρύον αὖον ὑπὸ πλεκταῖς καλύβαισι,

strosamenoi bryon auon hypo plektais kalybaisi,

κεκλιμένοι τοίχῳ τῷ φυλλίνῳ· ἐγγύθι δ’ αὐτοῖν

keklimenoi toicho to phyllino; engythi d’ autoin

κεῖτο τὰ ταῖν χειροῖν ἀθλήματα, τοὶ καλαθίσκοι,

keito ta tain cheiroin athlemata, toi kalathiskoi,

τοὶ κάλαμοι, τἄγκιστρα τὰ φυκιόεντα δέλητα

toi kalamoi, tankistra ta phykioenta deleta

ὁρμιαὶ κύρτοι τε καὶ ἐκ σχοίνων λαβύρινθοι,

hormiai kyrtoi te kai ek schoinon labyrinthoi,

μήρινθοι κώπα τε γέρων τ’ ἐπ’ ἐρείσμασι λέμβος·

merinthoi kopa te geron t’ ep’ ereismasi lembos;

νέρθεν τᾶς κεφαλᾶς φορμὸς βραχύς, εἷμά τ’ ἐπί σφι

nerthen tas kephalas phormos brachys, ehima t’ epi sphi

οὗτος τοῖς ἁλιεῦσιν ὁ πᾶς πόρος, οὗτος ὁ πλοῦτος.

houtos tois halieusin ho pas poros, houtos ho ploutos.

οὐδεὶς δ’ οὐ σισύραν εἶχ’ οὐ λίνα· πάντα περισσά,

oudeis d’ ou sisyran eich’ ou lina; panta perissa,

πάντ’ ἐδόκει τήνοις· ἁ γὰρ πενία σφας ἔτειρε

pant’ edokei tenois; ha gar penia sphas eteire

οὐδεὶς δ’ ἐν μέσσῳ γείτων· πενίᾳ δὲ παρ’ αὐτὰν

oudeis d’ en messo geiton; penia de par’ autan

θλιβομέναν καλύβαν τρυφερὸν προσέναχε θάλασσα.

thlibomenan kalyban trypheron prosenache thalassa.

κοὔπω τὸν μέσατον δρόμον ἄνυεν ἅρμα Σελάνας,

koupo ton mesaton dromon anyen harma Selanas,

τοὺς δ’ ἁλιεῖς ἤγειρε φίλος πόνος, ἐκ βλεφάρων δὲ

tous d’ halieis egeire philos ponos, ek blepharon de

ὕπνον ἀπωσάμενοι σφετέραις φρεσὶν ἤρεθον αὐδάν.

hypnon aposamenoi spheterais phresin erethon audan.

ψεύδοντ’ ὦ φίλε πάντες, ὅσοι τὰς νύκτας ἔφασκον

pseudont’ o phile pantes, hosoi tas nyktas ephaskon

τῶ θέρεος μινύθειν, ὅτε τἄματα μακρὰ φέρει Ζεύς.

to thereos minythein, hote tamata makra pherei Zeus.

ἤδη μυρί’ ἐσεῖδον ὀνείρατα, κοὐδέπω ἀώς.

ede myri’ eseidon oneirata, koudepo aos.

μὴ λαθόμην; τί τὸ χρῆμα; χρόνον δ’ αἱ νύκτες ἔχοντι.

me lathomen? ti to chrema? chronon d’ ahi nyktes echonti.

Ἀσφαλίων, μέμφῃ τὸ καλὸν θέρος; οὐ γὰρ ὁ καιρὸς

Asphalion, memphe to kalon theros? ou gar ho kairos

αὐτομάτως παρέβα τὸν ἑὸν δρόμον· ἀλλὰ τὸν ὕπνον

automatos pareba ton heon dromon; alla ton hypnon

ἁ φροντὶς κόπτοισα μακρὰν τὰν νύκτα ποιεῖ τοι.

ha phrontis koptoisa makran tan nykta poiei toi.

ἆρ’ ἔμαθες κρίνειν πόκ’ ἐνύπνια; χρηστὰ γὰρ εἶδον.

ar’ emathes krinein pok’ enypnia? chresta gar eidon.

οὔ σε θέλω τὠμῶ φαντάσματος ἦμεν ἄμοιρον.

ou se thelo tomo phantasmatos emen amoiron.

ὡς καὶ τὰν ἄγραν, τὠνείρατα πάντα μερίζευ.

hos kai tan agran, toneirata panta merizeu.

ὃς γὰρ ἂν εἰκάξῃ κατὰ τὸν νόον οὗτος ἄριστος

hos gar an eikaxe kata ton noon houtos aristos

ἐστὶν ὀνειροκρίτας, ὁ διδάσκαλός ἐστι παρ’ ᾧ νοῦς.

estin oneirokritas, ho didaskalos esti par’ ho nous.

ἄλλως καὶ σχολά ἐστι· τί γὰρ ποιεῖν ἂν ἔχοι τις

allos kai schola esti; ti gar poiein an echoi tis

κείμενος ἐν φύλλοις ποτὶ κύματι μηδὲ καθεύδων,

keimenos en phyllois poti kymati mede katheudon,

ἀλλ’ ὄνος ἐν ῥάμνῳ τό τε λύχνιον ἐν πρυτανείῳ·

all’ onos en rhamno to te lychnion en prytaneio;

φαντὶ γὰρ ἀγρυπνίαν τόδ’ ἔχειν.

phanti gar agrypnian tod’ echein.

λέγε μοί ποτε νυκτὸς

lege moi pote nyktos

ὄψιν, ἐπεὶ τά τις οἶδε λέγει μανύεν ἑταίρῳ.

opsin, epei ta tis oide legei manyen hetairo.

δειλινὸν ὡς κατέδαρθον ἐν εἰναλίοισι πόνοισιν( οὐ μὰν ἦν πολύσιτος, ἐπεὶ δειπνεῦντες ἐν ὥρᾳ,

deilinon hos katedarthon en einalioisi ponoisin( ou man en polysitos, epei deipneuntes en hora,

εἰ μέμνῃ, τᾶς γαστρὸς ἐφειδόμεθ’), εἶδον ἐμαυτὸν

ei memne, tas gastros epheidometh’), eidon emauton

ἐν πέτρᾳ μεμαῶτα, καθεζόμενος δ’ ἐδόκευον

en petra memaota, kathezomenos d’ edokeuon

ἰχθύας, ἐκ καλάμων δὲ πλάνον κατέσειον ἐδωδάν.

ichthyas, ek kalamon de planon kateseion edodan.

καί τις τῶν τραφερῶν ὠρέξατο· καὶ γὰρ ἐν ὕπνοις

kai tis ton trapheron orexato; kai gar en hypnois

πᾶσα κύων ἄρκτον μαντεύεται, ἰχθύα κἠγών.

pasa kyon arkton manteuetai, ichthya kegon.

χὡ μὲν τὠγκίστρῳ ποτεφύετο, καὶ ῥέεν αἷμα,

chho men tonkistro potephyeto, kai rheen ahima,

τὸν κάλαμον δ’ ὑπὸ τῶ κινήματος ἀγκύλον εἶχον

ton kalamon d’ hypo to kinematos ankylon eichon

τὼ χέρε τεινόμενον περικλώμενον, εὐρὺν ἀγῶνα,

to chere teinomenon periklomenon, euryn agona,

πῶς νιν ἕλω μέγαν ἰχθὺν ἀφαυροτέροισι σιδάροις.

pos nin helo megan ichthyn aphauroteroisi sidarois.

εἶθ’ ὑπομιμνάσκων τῶ τρώματος ἠρέμ’ ἔνυξα,

eith’ hypomimnaskon to tromatos erem’ enyxa,

καὶ νύξας ἐχάλαξα, καὶ οὐ φεύγοντος ἔτεινα.

kai nyxas echalaxa, kai ou pheugontos eteina.

ἤνυσα δ’ ὦν τὸν ἄεθλον, ἀνείλκυσα χρύσεον ἰχθύν,

enysa d’ on ton aethlon, aneilkysa chryseon ichthyn,

παντᾷ τοι χρυσῷ πεπυκασμένον· εἶχε δὲ δεῖμα,

panta toi chryso pepykasmenon; eiche de deima,

μήτι Ποσειδάωνι πέλοι πεφιλημένος ἰχθὺς

meti Poseidaoni peloi pephilemenos ichthys

ἢ τάχα τᾶς γλαυκᾶς κειμήλιον Ἀμφιτρίτης.

e tacha tas glaukas keimelion Amphitrites.

ἠρέμα δ’ αὐτὸν ἐγὼν ἐκ τὠγκίστρω ἀπέλυσα,

erema d’ auton egon ek tonkistro apelysa,

μή ποτε τῶ στόματος τἀγκίστρια χρυσὸν ἔχοιεν.

me pote to stomatos tankistria chryson echoien.

καὶ τὸν μὲν πίστευσα καλεῖν τὸν ἐπήρατον ἰχθύν,

kai ton men pisteusa kalein ton eperaton ichthyn,

ὤμοσα δ’ οὐκέτι λοιπὸν ὑπὲρ πελάγους πόδα θεῖναι,

omosa d’ ouketi loipon hyper pelagous poda theinai,

ἀλλὰ μενεῖν ἐπὶ γᾶς καὶ τῷ χρυσῷ βασιλεύσειν.

alla menein epi gas kai to chryso basileusein.

ταῦτά με κἀξήγειρε, τὺ δ’ ὦ ξένε λοιπὸν ἔρειδε

tauta me kaxegeire, ty d’ o xene loipon ereide

τὰν γνώμαν· ὅρκον γὰρ ἐγὼ τὸν ἐπώμοσα ταρβῶ.

tan gnoman; horkon gar ego ton epomosa tarbo.

καὶ σύγε τί τρέσσεις; οὐκ ὤμοσας· οὐδὲ γὰρ ἰχθὺν

kai syge ti tresseis? ouk omosas; oude gar ichthyn

χρύσεον ὡς ἴδες εὗρες, ἴσα δ’ ἦν ψεύδεσιν ὄψις,

chryseon hos ides heures, isa d’ en pseudesin opsis,

ἐλπὶς τῶν ὕπνων. ζάτει τὸν σάρκινον ἰχθύν, εἰ γάρ πᾳ κνώσσων ἔτ’ ἐτώσια ταῦτα ματεύσεις,

elpis ton hypnon. zatei ton sarkinon ichthyn, ei gar pa knosson et’ etosia tauta mateuseis,

μὴ σὺ θάνῃς λιμῷ καίτοι χρυσοῖσιν ὀνείροις.

me sy thanes limo kaitoi chrysoisin oneirois.