Libro 1, § 30 — Esbozos pirrónicos

Ἀλλὰ καὶ ἡ Δημοκρίτειος φιλοσοφία λέγεται κοινωνίαν ἔχειν πρὸς τὴν σκέψιν, ἐπεὶ δοκεῖ τῇ αὐτῇ ὕλῃ ἡμῖν κεχρῆσθαι· ἀπὸ γὰρ τοῦ τοῖς μὲν γλυκὺ φαίνεσθαι τὸ μέλι τοῖς δὲ πικρὸν τὸν Δημόκριτον ἐπιλογίζεσθαί φασι τὸ μήτε γλυκὺ αὐτὸ εἶναι μήτε πικρόν, καὶ διὰ τοῦτο ἐπιφθέγγεσθαι τὴν ‘οὐ μᾶλλον’ φωνὴν σκεπτικὴν οὖσαν. διαφόρως μέντοι χρῶνται τῇ ‘οὐ μᾶλλον’ φωνῇ οἵ τε σκεπτικοὶ καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ Δημοκρίτου· ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἐπὶ τοῦ μηδέτερον εἶναι τάττουσι τὴν φωνήν, ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τοῦ ἀγνοεῖν, πότερον ἀμφότερα ἢ οὐθέτερόν τι ἔστι τῶν φαινομένων.

Alla kai he Demokriteios philosophia legetai koinonian echein pros ten skepsin, epei dokei te aute hyle hemin kechresthai; apo gar tou tois men glyky phainesthai to meli tois de pikron ton Demokriton epilogizesthai phasi to mete glyky auto einai mete pikron, kai dia touto epiphthengesthai ten ‘ou mallon’ phonen skeptiken ousan. diaphoros mentoi chrontai te ‘ou mallon’ phone ohi te skeptikoi kai ohi apo tou Demokritou; ekeinoi men gar epi tou medeteron einai tattousi ten phonen, hemeis de epi tou agnoein, poteron amphotera e outheteron ti esti ton phainomenon.

ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο μὲν διαφέρομεν, προδηλοτάτη δὲ γίνεται ἡ διάκρισις ὅταν ὁ Δημόκριτος λέγῃ ‘ἐτεῇ δὲ ἄτομα καὶ κενόν’. ‘ἐτεῇ’ μὲν γὰρ λέγει ἀντὶ τοῦ ‘ἀληθείᾳ’· κατ’ ἀλήθειαν δὲ ὑφεστάναι λέγων τάς τε ἀτόμους καὶ τὸ κενὸν ὅτι διενήνοχεν ἡμῶν, εἰ καὶ ἀπὸ τῆς ἀνωμαλίας τῶν φαινομένων ἄρχεται, περιττὸν οἶμαι λέγειν.

hoste kai kata touto men diapheromen, prodelotate de ginetai he diakrisis hotan ho Demokritos lege ‘etee de atoma kai kenon’. ‘etee’ men gar legei anti tou ‘aletheia’; kat’ aletheian de hyphestanai legon tas te atomous kai to kenon hoti dienenochen hemon, ei kai apo tes anomalias ton phainomenon archetai, peritton oimai legein.