Libro 1, § 24 — Esbozos pirrónicos

Καὶ ἡ ἀοριστία δὲ πάθος διανοίας ἐστί, καθ’ ὃ οὔτε αἴρομέν τι οὔτε τίθεμεν τῶν δογματικῶς ζητουμένων, τουτέστι τῶν ἀδήλων. ὅταν οὖν λέγῃ ὁ σκεπτικὸς ‘πάντα ἐστὶν ἀόριστα’ τὸ μὲν ‘ἔστι’ λαμβάνει ἀντὶ τοῦ ‘φαίνεσθαι αὐτῷ, πάντα δὲ λέγει οὐ τὰ ὄντα ἀλλ’ ἅπερ διεξῆλθε τῶν παρὰ τοῖς δογματικοῖς ζητουμένων ἀδήλων, ἀόριστα δὲ μὴ προύχοντα τῶν ἀντικειμένων ἢ κοινῶς μαχομένων κατὰ πίστιν ἢ ἀπιστίαν.

Kai he aoristia de pathos dianoias esti, kath’ ho oute airomen ti oute tithemen ton dogmatikos zetoumenon, toutesti ton adelon. hotan oun lege ho skeptikos ‘panta estin aorista’ to men ‘esti’ lambanei anti tou ‘phainesthai auto, panta de legei ou ta onta all’ haper diexelthe ton para tois dogmatikois zetoumenon adelon, aorista de me prouchonta ton antikeimenon e koinos machomenon kata pistin e apistian.

καὶ ὥσπερ ὁ λέγων ‘περιπατῶ’ δυνάμει φησὶν ‘ἐγὼ περιπατῶ’, οὕτως ὁ λέγων ‘πάντα ἐστὶν ἀόριστα’ συσσημαίνει ‘καθ’ ἡμᾶς, ἢ ‘ὡς πρὸς ἐμὲ, ἢ ‘ὡς ἐμοὶ φαίνεται’, ὡς εἶναι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον ‘ὅσα ἐπῆλθον τῶν <παρὰ τοῖς> δογματικοῖς ζητουμένων, τοιαῦτά μοι φαίνεται ὡς μηδὲν αὐτῶν τοῦ μαχομένου προύχειν μοι δοκεῖν κατὰ πίστιν ἢ ἀπιστίαν.

kai hosper ho legon ‘peripato’ dynamei phesin ‘ego peripato’, houtos ho legon ‘panta estin aorista’ syssemainei ‘kath’ hemas, e ‘hos pros eme, e ‘hos emoi phainetai’, hos einai to legomenon toiouton ‘hosa epelthon ton <para tois> dogmatikois zetoumenon, toiauta moi phainetai hos meden auton tou machomenou prouchein moi dokein kata pistin e apistian.