Libro 27, § 18 — Nuevo Testamento

Μετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ. καὶ ἔκραξεν ἐν ἰσχυρᾷ φωνῇ λέγων· Ἔπεσεν, ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμονίων καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ φυλακὴ παντὸς θηρίου ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου, ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πέπτωκαν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ’ αὐτῆς ἐπόρνευσαν, καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν.

Meta tauta eidon allon angelon katabainonta ek tou ouranou, echonta exousian megalen, kai he ge ephotisthe ek tes doxes autou. kai ekraxen en ischyra phone legon; Epesen, epesen Babylon he megale, kai egeneto katoiketerion daimonion kai phylake pantos pneumatos akathartou kai phylake pantos orneou akathartou kai phylake pantos theriou akathartou kai memisemenou, hoti ek tou oinou tou thymou tes porneias autes peptokan panta ta ethne, kai ohi basileis tes ges met’ autes eporneusan, kai ohi emporoi tes ges ek tes dynameos tou strenous autes eploutesan.

Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν· Ἐξέλθατε, ὁ λαός μου, ἐξ αὐτῆς, ἵνα μὴ συγκοινωνήσητε ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς, καὶ ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς ἵνα μὴ λάβητε· ὅτι ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν ὁ θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς. ἀπόδοτε αὐτῇ ὡς καὶ αὐτὴ ἀπέδωκεν, καὶ διπλώσατε τὰ διπλᾶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς· ἐν τῷ ποτηρίῳ ᾧ ἐκέρασεν κεράσατε αὐτῇ διπλοῦν· ὅσα ἐδόξασεν αὑτὴν καὶ ἐστρηνίασεν, τοσοῦτον δότε αὐτῇ βασανισμὸν καὶ πένθος. ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει ὅτι Κάθημαι βασίλισσα, καὶ χήρα οὐκ εἰμί, καὶ πένθος οὐ μὴ ἴδω. διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός, καὶ ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται· ὅτι ἰσχυρὸς κύριος ὁ θεὸς ὁ κρίνας αὐτήν.

Kai ekousa allen phonen ek tou ouranou legousan; Exelthate, ho laos mou, ex autes, hina me synkoinonesete tais hamartiais autes, kai ek ton plegon autes hina me labete; hoti ekollethesan autes ahi hamartiai achri tou ouranou, kai emnemoneusen ho theos ta adikemata autes. apodote aute hos kai aute apedoken, kai diplosate ta dipla kata ta erga autes; en to poterio ho ekerasen kerasate aute diploun; hosa edoxasen hauten kai estreniasen, tosouton dote aute basanismon kai penthos. hoti en te kardia autes legei hoti Kathemai basilissa, kai chera ouk eimi, kai penthos ou me ido. dia touto en mia hemera hexousin ahi plegai autes, thanatos kai penthos kai limos, kai en pyri katakauthesetai; hoti ischyros kyrios ho theos ho krinas auten.

Καὶ κλαύσουσιν καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὴν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ’ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσιν τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς λέγοντες· Οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, Βαβυλὼν ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου.

Kai klausousin kai kopsontai ep’ auten ohi basileis tes ges ohi met’ autes porneusantes kai streniasantes, hotan bleposin ton kapnon tes pyroseos autes, apo makrothen hestekotes dia ton phobon tou basanismou autes legontes; Ouai ouai, he polis he megale, Babylon he polis he ischyra, hoti mia hora elthen he krisis sou.

Καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαίουσιν καὶ πενθοῦσιν ἐπ’ αὐτήν, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι, γόμον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ λίθου τιμίου καὶ μαργαριτῶν καὶ βυσσίνου καὶ πορφύρας καὶ σιρικοῦ καὶ κοκκίνου, καὶ πᾶν ξύλον θύϊνον καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ μαρμάρου, καὶ κιννάμωμον καὶ ἄμωμον καὶ θυμιάματα καὶ μύρον καὶ λίβανον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον καὶ σεμίδαλιν καὶ σῖτον καὶ κτήνη καὶ πρόβατα, καὶ ἵππων καὶ ῥεδῶν καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων. καὶ ἡ ὀπώρα σου τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπώλετο ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ αὐτὰ εὑρήσουσιν. οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ’ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, λέγοντες· Οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίτῃ, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος.

Kai ohi emporoi tes ges klaiousin kai penthousin ep’ auten, hoti ton gomon auton oudeis agorazei ouketi, gomon chrysou kai argyrou kai lithou timiou kai margariton kai byssinou kai porphyras kai sirikou kai kokkinou, kai pan xylon thyinon kai pan skeuos elephantinon kai pan skeuos ek xylou timiotatou kai chalkou kai siderou kai marmarou, kai kinnamomon kai amomon kai thymiamata kai myron kai libanon kai oinon kai elaion kai semidalin kai siton kai ktene kai probata, kai hippon kai rhedon kai somaton, kai psychas anthropon. kai he opora sou tes epithymias tes psyches apelthen apo sou, kai panta ta lipara kai ta lampra apoleto apo sou, kai ouketi ou me auta heuresousin. ohi emporoi touton, ohi ploutesantes ap’ autes, apo makrothen stesontai dia ton phobon tou basanismou autes klaiontes kai penthountes, legontes; Ouai ouai, he polis he megale, he peribeblemene byssinon kai porphyroun kai kokkinon kai kechrysomene chrysio kai litho timio kai margarite, hoti mia hora eremothe ho tosoutos ploutos.

Καὶ πᾶς κυβερνήτης καὶ πᾶς ὁ ἐπὶ τόπον πλέων, καὶ ναῦται καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται, ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν καὶ ἔκραξαν βλέποντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς λέγοντες· Τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ; καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ ἔκραξαν κλαίοντες καὶ πενθοῦντες λέγοντες· Οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη.

Kai pas kybernetes kai pas ho epi topon pleon, kai nautai kai hosoi ten thalassan ergazontai, apo makrothen estesan kai ekraxan blepontes ton kapnon tes pyroseos autes legontes; Tis homoia te polei te megale? kai ebalon choun epi tas kephalas auton kai ekraxan klaiontes kai penthountes legontes; Ouai ouai, he polis he megale, en he eploutesan pantes ohi echontes ta ploia en te thalasse ek tes timiotetos autes, hoti mia hora eremothe.

Εὐφραίνου ἐπ’ αὐτῇ, οὐρανέ, καὶ οἱ ἅγιοι καὶ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ θεὸς τὸ κρίμα ὑμῶν ἐξ αὐτῆς.

Euphrainou ep’ aute, ourane, kai ohi hagioi kai ohi apostoloi kai ohi prophetai, hoti ekrinen ho theos to krima hymon ex autes.

Καὶ ἦρεν εἷς ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς μύλινον μέγαν, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασσαν λέγων· Οὕτως ὁρμήματι βληθήσεται Βαβυλὼν ἡ μεγάλη πόλις, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἔτι. καὶ φωνὴ κιθαρῳδῶν καὶ μουσικῶν καὶ αὐλητῶν καὶ σαλπιστῶν οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ πᾶς τεχνίτης πάσης τέχνης οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ μύλου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φῶς λύχνου οὐ μὴ φάνῃ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ νυμφίου καὶ νύμφης οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι· ὅτι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς, ὅτι ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἐν αὐτῇ αἷμα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς.

Kai eren ehis angelos ischyros lithon hos mylinon megan, kai ebalen eis ten thalassan legon; Houtos hormemati blethesetai Babylon he megale polis, kai ou me heurethe eti. kai phone kitharodon kai mousikon kai auleton kai salpiston ou me akousthe en soi eti, kai pas technites pases technes ou me heurethe en soi eti, kai phone mylou ou me akousthe en soi eti, kai phos lychnou ou me phane en soi eti, kai phone nymphiou kai nymphes ou me akousthe en soi eti; hoti ohi emporoi sou esan ohi megistanes tes ges, hoti en te pharmakeia sou eplanethesan panta ta ethne, kai en aute ahima propheton kai hagion heurethe kai panton ton esphagmenon epi tes ges.