Libro 16, § 4 — Nuevo Testamento

Διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ θεοῦ καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς, καὶ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ· κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ. ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν, καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν, ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται. σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσιν, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον.

Diamartyromai enopion tou theou kai Christou Iesou, tou mellontos krinein zontas kai nekrous, kai ten epiphaneian autou kai ten basileian autou; keryxon ton logon, epistethi eukairos akairos, elenxon, epitimeson, parakaleson, en pase makrothymia kai didache. estai gar kairos hote tes hygiainouses didaskalias ouk anexontai, alla kata tas idias epithymias heautois episoreusousin didaskalous knethomenoi ten akoen, kai apo men tes aletheias ten akoen apostrepsousin, epi de tous mythous ektrapesontai. sy de nephe en pasin, kakopatheson, ergon poieson euangelistou, ten diakonian sou plerophoreson.

Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀναλύσεώς μου ἐφέστηκεν. τὸν καλὸν ἀγῶνα ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὃν ἀποδώσει μοι ὁ κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοὶ ἀλλὰ καὶ πᾶσιν τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ.

Ego gar ede spendomai, kai ho kairos tes analyseos mou ephesteken. ton kalon agona egonismai, ton dromon teteleka, ten pistin tetereka; loipon apokeitai moi ho tes dikaiosynes stephanos, hon apodosei moi ho kyrios en ekeine te hemera, ho dikaios krites, ou monon de emoi alla kai pasin tois egapekosi ten epiphaneian autou.

Σπούδασον ἐλθεῖν πρός με ταχέως· Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα, καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην, Κρήσκης εἰς Γαλατίαν, Τίτος εἰς Δαλματίαν· Λουκᾶς ἐστιν μόνος μετ’ ἐμοῦ. Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ, ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν, Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον. τὸν φαιλόνην, ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρῳάδι παρὰ Κάρπῳ, ἐρχόμενος φέρε, καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα τὰς μεμβράνας. Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεὺς πολλά μοι κακὰ ἐνεδείξατο ἀποδώσει αὐτῷ ὁ κύριος κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ὃν καὶ σὺ φυλάσσου, λίαν γὰρ ἀντέστη τοῖς ἡμετέροις λόγοις.

Spoudason elthein pros me tacheos; Demas gar me enkatelipen agapesas ton nyn aiona, kai eporeuthe eis Thessaloniken, Kreskes eis Galatian, Titos eis Dalmatian; Loukas estin monos met’ emou. Markon analabon age meta seautou, estin gar moi euchrestos eis diakonian, Tychikon de apesteila eis Epheson. ton phailonen, hon apelipon en Troadi para Karpo, erchomenos phere, kai ta biblia, malista tas membranas. Alexandros ho chalkeus polla moi kaka enedeixato apodosei auto ho kyrios kata ta erga autou hon kai sy phylassou, lian gar anteste tois hemeterois logois.

Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι παρεγένετο, ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον μὴ αὐτοῖς λογισθείη ὁ δὲ κύριός μοι παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέν με, ἵνα δι’ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ καὶ ἀκούσωσιν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος. ῥύσεταί με ὁ κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου πονηροῦ καὶ σώσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον· ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν.

En te prote mou apologia oudeis moi paregeneto, alla pantes me enkatelipon me autois logistheie ho de kyrios moi pareste kai enedynamosen me, hina di’ emou to kerygma plerophorethe kai akousosin panta ta ethne, kai errysthen ek stomatos leontos. rhysetai me ho kyrios apo pantos ergou ponerou kai sosei eis ten basileian autou ten epouranion; ho he doxa eis tous aionas ton aionon, amen.

Ἄσπασαι Πρίσκαν καὶ Ἀκύλαν καὶ τὸν Ὀνησιφόρου οἶκον. Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ, Τρόφιμον δὲ ἀπέλιπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα. Σπούδασον πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν. Ἀσπάζεταί σε Εὔβουλος καὶ Πούδης καὶ Λίνος καὶ Κλαυδία καὶ οἱ ἀδελφοὶ πάντες.

Aspasai Priskan kai Akylan kai ton Onesiphorou oikon. Erastos emeinen en Korintho, Trophimon de apelipon en Mileto asthenounta. Spoudason pro cheimonos elthein. Aspazetai se Euboulos kai Poudes kai Linos kai Klaudia kai ohi adelphoi pantes.

Ὁ κύριος μετὰ τοῦ πνεύματός σου. ἡ χάρις μεθ’ ὑμῶν.

Ho kyrios meta tou pneumatos sou. he charis meth’ hymon.