Libro 10, § 5 — Nuevo Testamento

γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ θεοῦ, ὡς τέκνα ἀγαπητά, καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας.

ginesthe oun mimetai tou theou, hos tekna agapeta, kai peripateite en agape, kathos kai ho Christos egapesen hemas kai paredoken heauton hyper hemon prosphoran kai thysian to theo eis osmen euodias.

Πορνεία δὲ καὶ ἀκαθαρσία πᾶσα ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις, καὶ αἰσχρότης καὶ μωρολογία ἢ εὐτραπελία, ἃ οὐκ ἀνῆκεν, ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία. τοῦτο γὰρ ἴστε γινώσκοντες ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅ ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ.

Porneia de kai akatharsia pasa e pleonexia mede onomazestho en hymin, kathos prepei hagiois, kai aischrotes kai morologia e eutrapelia, ha ouk aneken, alla mallon eucharistia. touto gar iste ginoskontes hoti pas pornos e akathartos e pleonektes, ho estin eidololatres, ouk echei kleronomian en te basileia tou Christou kai theou.

Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις, διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας. μὴ οὖν γίνεσθε συμμέτοχοι αὐτῶν· ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν κυρίῳ· ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε, ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ φωτὸς ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ, δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ κυρίῳ· καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε, τὰ γὰρ κρυφῇ γινόμενα ὑπ’ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστιν καὶ λέγειν· τὰ δὲ πάντα ἐλεγχόμενα ὑπὸ τοῦ φωτὸς φανεροῦται, πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστιν. διὸ λέγει· Ἔγειρε, ὁ καθεύδων, καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός.

Medeis hymas apatato kenois logois, dia tauta gar erchetai he orge tou theou epi tous yhious tes apeitheias. me oun ginesthe symmetochoi auton; ete gar pote skotos, nyn de phos en kyrio; hos tekna photos peripateite, ho gar karpos tou photos en pase agathosyne kai dikaiosyne kai aletheia, dokimazontes ti estin euareston to kyrio; kai me synkoinoneite tois ergois tois akarpois tou skotous, mallon de kai elenchete, ta gar kryphe ginomena hyp’ auton aischron estin kai legein; ta de panta elenchomena hypo tou photos phaneroutai, pan gar to phaneroumenon phos estin. dio legei; Egeire, ho katheudon, kai anasta ek ton nekron, kai epiphausei soi ho Christos.

Βλέπετε οὖν ἀκριβῶς πῶς περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι ἀλλ’ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν. διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνίετε τί τὸ θέλημα τοῦ κυρίου· καὶ μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστιν ἀσωτία, ἀλλὰ πληροῦσθε ἐν πνεύματι, λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ κυρίῳ, εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ θεῷ καὶ πατρί, ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ.

Blepete oun akribos pos peripateite, me hos asophoi all’ hos sophoi, exagorazomenoi ton kairon, hoti ahi hemerai ponerai eisin. dia touto me ginesthe aphrones, alla syniete ti to thelema tou kyriou; kai me methyskesthe oino, en ho estin asotia, alla plerousthe en pneumati, lalountes heautois psalmois kai hymnois kai odais pneumatikais, adontes kai psallontes te kardia hymon to kyrio, eucharistountes pantote hyper panton en onomati tou kyriou hemon Iesou Christou to theo kai patri, hypotassomenoi allelois en phobo Christou.

Αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὡς τῷ κυρίῳ, ὅτι ἀνήρ ἐστιν κεφαλὴ τῆς γυναικὸς ὡς καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας, αὐτὸς σωτὴρ τοῦ σώματος. ἀλλὰ ὡς ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ, οὕτως καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἀνδράσιν ἐν παντί.

Ahi gynaikes tois idiois andrasin hos to kyrio, hoti aner estin kephale tes gynaikos hos kai ho Christos kephale tes ekklesias, autos soter tou somatos. alla hos he ekklesia hypotassetai to Christo, houtos kai ahi gynaikes tois andrasin en panti.

Οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς, ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι, ἵνα παραστήσῃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ’ ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος. οὕτως ὀφείλουσιν καὶ οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα· ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτὸν ἀγαπᾷ, οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλὰ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν ἐκκλησίαν, ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ. ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν. πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ’ ἕνα ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν, ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα.

Ohi andres, agapate tas gynaikas, kathos kai ho Christos egapesen ten ekklesian kai heauton paredoken hyper autes, hina auten hagiase katharisas to loutro tou hydatos en rhemati, hina parastese autos heauto endoxon ten ekklesian, me echousan spilon e rhytida e ti ton toiouton, all’ hina e hagia kai amomos. houtos opheilousin kai ohi andres agapan tas heauton gynaikas hos ta heauton somata; ho agapon ten heautou gynaika heauton agapa, oudeis gar pote ten heautou sarka emisesen, alla ektrephei kai thalpei auten, kathos kai ho Christos ten ekklesian, hoti mele esmen tou somatos autou. anti toutou kataleipsei anthropos ton patera kai ten metera kai proskollethesetai te gynaiki autou, kai esontai ohi dyo eis sarka mian. to mysterion touto mega estin, ego de lego eis Christon kai eis ten ekklesian. plen kai hymeis ohi kath’ hena hekastos ten heautou gynaika houtos agapato hos heauton, he de gyne hina phobetai ton andra.