Libro 1, § 12 — Nuevo Testamento

Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς σάββασιν διὰ τῶν σπορίμων· οἱ δὲ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπείνασαν καὶ ἤρξαντο τίλλειν στάχυας καὶ ἐσθίειν. οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἰδόντες εἶπαν αὐτῷ· Ἰδοὺ οἱ μαθηταί σου ποιοῦσιν ὃ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν σαββάτῳ. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ ὅτε ἐπείνασεν καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγον, ὃ οὐκ ἐξὸν ἦν αὐτῷ φαγεῖν οὐδὲ τοῖς μετ’ αὐτοῦ, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσιν μόνοις; ἢ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ ὅτι τοῖς σάββασιν οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τὸ σάββατον βεβηλοῦσιν καὶ ἀναίτιοί εἰσιν; λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μεῖζόν ἐστιν ὧδε. εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν· Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους. κύριος γάρ ἐστιν τοῦ σαββάτου ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.

En ekeino to kairo eporeuthe ho Iesous tois sabbasin dia ton sporimon; ohi de mathetai autou epeinasan kai erxanto tillein stachyas kai esthiein. ohi de Pharisaioi idontes eipan auto; Idou ohi mathetai sou poiousin ho ouk exestin poiein en sabbato. ho de eipen autois; Ouk anegnote ti epoiesen Dauid hote epeinasen kai ohi met’ autou? pos eiselthen eis ton oikon tou theou kai tous artous tes protheseos ephagon, ho ouk exon en auto phagein oude tois met’ autou, ei me tois hiereusin monois? e ouk anegnote en to nomo hoti tois sabbasin ohi hiereis en to hiero to sabbaton bebelousin kai anaitioi eisin? lego de hymin hoti tou hierou meizon estin hode. ei de egnokeite ti estin; Eleos thelo kai ou thysian, ouk an katedikasate tous anaitious. kyrios gar estin tou sabbatou ho yhios tou anthropou.

Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς τὴν συναγωγὴν αὐτῶν· καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος χεῖρα ἔχων ξηράν. καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν λέγοντες· Εἰ ἔξεστι τοῖς σάββασιν θεραπεύειν; ἵνα κατηγορήσωσιν αὐτοῦ. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Τίς ἔσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος ὃς ἕξει πρόβατον ἕν, καὶ ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς σάββασιν εἰς βόθυνον, οὐχὶ κρατήσει αὐτὸ καὶ ἐγερεῖ; πόσῳ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος προβάτου. ὥστε ἔξεστιν τοῖς σάββασιν καλῶς ποιεῖν. τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· Ἔκτεινόν σου τὴν χεῖρα· καὶ ἐξέτεινεν, καὶ ἀπεκατεστάθη ὑγιὴς ὡς ἡ ἄλλη. ἐξελθόντες δὲ οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατ’ αὐτοῦ ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν.

Kai metabas ekeithen elthen eis ten synagogen auton; kai idou anthropos cheira echon xeran. kai eperotesan auton legontes; Ei exesti tois sabbasin therapeuein? hina kategoresosin autou. ho de eipen autois; Tis estai ex hymon anthropos hos hexei probaton hen, kai ean empese touto tois sabbasin eis bothynon, ouchi kratesei auto kai egerei? poso oun diapherei anthropos probatou. hoste exestin tois sabbasin kalos poiein. tote legei to anthropo; Ekteinon sou ten cheira; kai exeteinen, kai apekatestathe hygies hos he alle. exelthontes de ohi Pharisaioi symboulion elabon kat’ autou hopos auton apolesosin.

Ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν. καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς πάντας, καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσιν, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· Ἰδοὺ ὁ παῖς μου ὃν ᾑρέτισα, ὁ ἀγαπητός μου εἰς ὃν εὐδόκησεν ἡ ψυχή μου· θήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπ’ αὐτόν, καὶ κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ. οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει, οὐδὲ ἀκούσει τις ἐν ταῖς πλατείαις τὴν φωνὴν αὐτοῦ. κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει, ἕως ἂν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τὴν κρίσιν. καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.

Ho de Iesous gnous anechoresen ekeithen. kai ekolouthesan auto polloi, kai etherapeusen autous pantas, kai epetimesen autois hina me phaneron auton poiesosin, hina plerothe to rhethen dia Esaiou tou prophetou legontos; Idou ho pais mou hon heretisa, ho agapetos mou eis hon eudokesen he psyche mou; theso to pneuma mou ep’ auton, kai krisin tois ethnesin apangelei. ouk erisei oude kraugasei, oude akousei tis en tais plateiais ten phonen autou. kalamon syntetrimmenon ou kateaxei kai linon typhomenon ou sbesei, heos an ekbale eis nikos ten krisin. kai to onomati autou ethne elpiousin.

Τότε προσηνέχθη αὐτῷ δαιμονιζόμενος τυφλὸς καὶ κωφός· καὶ ἐθεράπευσεν αὐτόν, ὥστε τὸν κωφὸν λαλεῖν καὶ βλέπειν. καὶ ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καὶ ἔλεγον· Μήτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Δαυίδ; οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον· Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια εἰ μὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων. εἰδὼς δὲ τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς· Πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς ἐρημοῦται, καὶ πᾶσα πόλις ἢ οἰκία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς οὐ σταθήσεται. καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς τὸν Σατανᾶν ἐκβάλλει, ἐφ’ ἑαυτὸν ἐμερίσθη· πῶς οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ; καὶ εἰ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσιν; διὰ τοῦτο αὐτοὶ κριταὶ ἔσονται ὑμῶν. εἰ δὲ ἐν πνεύματι θεοῦ ἐγὼ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια, ἄρα ἔφθασεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ. ἢ πῶς δύναταί τις εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἁρπάσαι, ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν; καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει. ὁ μὴ ὢν μετ’ ἐμοῦ κατ’ ἐμοῦ ἐστιν, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ’ ἐμοῦ σκορπίζει. διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται. καὶ ὃς ἐὰν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ἀφεθήσεται αὐτῷ· ὃς δ’ ἂν εἴπῃ κατὰ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τούτῳ τῷ αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι.

Tote prosenechthe auto daimonizomenos typhlos kai kophos; kai etherapeusen auton, hoste ton kophon lalein kai blepein. kai existanto pantes ohi ochloi kai elegon; Meti houtos estin ho yhios Dauid? ohi de Pharisaioi akousantes eipon; Houtos ouk ekballei ta daimonia ei me en to Beelzeboul archonti ton daimonion. eidos de tas enthymeseis auton eipen autois; Pasa basileia meristheisa kath’ heautes eremoutai, kai pasa polis e oikia meristheisa kath’ heautes ou stathesetai. kai ei ho Satanas ton Satanan ekballei, eph’ heauton emeristhe; pos oun stathesetai he basileia autou? kai ei ego en Beelzeboul ekballo ta daimonia, ohi yhioi hymon en tini ekballousin? dia touto autoi kritai esontai hymon. ei de en pneumati theou ego ekballo ta daimonia, ara ephthasen eph’ hymas he basileia tou theou. e pos dynatai tis eiselthein eis ten oikian tou ischyrou kai ta skeue autou harpasai, ean me proton dese ton ischyron? kai tote ten oikian autou diarpasei. ho me on met’ emou kat’ emou estin, kai ho me synagon met’ emou skorpizei. dia touto lego hymin, pasa hamartia kai blasphemia aphethesetai tois anthropois, he de tou pneumatos blasphemia ouk aphethesetai. kai hos ean eipe logon kata tou yhiou tou anthropou, aphethesetai auto; hos d’ an eipe kata tou pneumatos tou hagiou, ouk aphethesetai auto oute en touto to aioni oute en to mellonti.

Ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον καλὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλόν, ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν· ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται. γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ. ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ λαλήσουσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσιν περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως· ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ, καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ.

E poiesate to dendron kalon kai ton karpon autou kalon, e poiesate to dendron sapron kai ton karpon autou sapron; ek gar tou karpou to dendron ginosketai. gennemata echidnon, pos dynasthe agatha lalein poneroi ontes? ek gar tou perisseumatos tes kardias to stoma lalei. ho agathos anthropos ek tou agathou thesaurou ekballei agatha, kai ho poneros anthropos ek tou ponerou thesaurou ekballei ponera. lego de hymin hoti pan rhema argon ho lalesousin ohi anthropoi, apodosousin peri autou logon en hemera kriseos; ek gar ton logon sou dikaiothese, kai ek ton logon sou katadikasthese.

Τότε ἀπεκρίθησαν αὐτῷ τινες τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων λέγοντες· Διδάσκαλε, θέλομεν ἀπὸ σοῦ σημεῖον ἰδεῖν. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· Γενεὰ πονηρὰ καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ, καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου. ὥσπερ γὰρ ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας. ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε. βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης καὶ κατακρινεῖ αὐτήν· ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶνος, καὶ ἰδοὺ πλεῖον Σολομῶνος ὧδε.

Tote apekrithesan auto tines ton grammateon kai Pharisaion legontes; Didaskale, thelomen apo sou semeion idein. ho de apokritheis eipen autois; Genea ponera kai moichalis semeion epizetei, kai semeion ou dothesetai aute ei me to semeion Iona tou prophetou. hosper gar en Ionas en te koilia tou ketous treis hemeras kai treis nyktas, houtos estai ho yhios tou anthropou en te kardia tes ges treis hemeras kai treis nyktas. andres Nineuitai anastesontai en te krisei meta tes geneas tautes kai katakrinousin auten; hoti metenoesan eis to kerygma Iona, kai idou pleion Iona hode. basilissa notou egerthesetai en te krisei meta tes geneas tautes kai katakrinei auten; hoti elthen ek ton peraton tes ges akousai ten sophian Solomonos, kai idou pleion Solomonos hode.

Ὅταν δὲ τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι’ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ οὐχ εὑρίσκει. τότε λέγει· Εἰς τὸν οἶκόν μου ἐπιστρέψω ὅθεν ἐξῆλθον· καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σχολάζοντα σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον. τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθ’ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ· καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ.

Hotan de to akatharton pneuma exelthe apo tou anthropou, dierchetai di’ anydron topon zetoun anapausin, kai ouch heuriskei. tote legei; Eis ton oikon mou epistrepso hothen exelthon; kai elthon heuriskei scholazonta sesaromenon kai kekosmemenon. tote poreuetai kai paralambanei meth’ heautou hepta hetera pneumata ponerotera heautou, kai eiselthonta katoikei ekei; kai ginetai ta eschata tou anthropou ekeinou cheirona ton proton. houtos estai kai te genea taute te ponera.

Ἔτι δὲ αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις ἰδοὺ ἡ μήτηρ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω ζητοῦντες αὐτῷ λαλῆσαι. εἶπεν δέ τις αὐτῷ· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἔξω ἑστήκασιν, ζητοῦντές σοι λαλῆσαι. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν τῷ λέγοντι αὐτῷ· Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου, καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου; καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ εἶπεν· Ἰδοὺ ἡ μήτηρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου· ὅστις γὰρ ἂν ποιήσῃ τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς, αὐτός μου ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ ἐστίν.

Eti de autou lalountos tois ochlois idou he meter kai ohi adelphoi autou ehistekeisan exo zetountes auto lalesai. eipen de tis auto; Idou he meter sou kai ohi adelphoi sou exo hestekasin, zetountes soi lalesai. ho de apokritheis eipen to legonti auto; Tis estin he meter mou, kai tines eisin ohi adelphoi mou? kai ekteinas ten cheira autou epi tous mathetas autou eipen; Idou he meter mou kai ohi adelphoi mou; hostis gar an poiese to thelema tou patros mou tou en ouranois, autos mou adelphos kai adelphe kai meter estin.