§ 30 — Idylls

ὤιαι τῶ χαλεπῶ καἰνομόρω τῶδε νοσήματος·

oiai to chalepo kainomoro tode nosematos;

τετορταῖος ἔχει, παιδὸς ἔρως, μῆνά με δεύτερον,

tetortaios echei, paidos eros, mena me deuteron,

μᾶκος μὲν μετρίω γ’, ἀλλ’ ὁπόσον τῶ πέδα περρέχει

makos men metrio g’, all’ hoposon to peda perrechei

τᾶς γᾶς τοῦτο χάρις· ταῖς δὲ παραύαις γλυκὺ μειδίαι.

tas gas touto charis; tais de parauais glyky meidiai.

καὶ νῦν μὲν τὸ κακὸν ταῖς μὲν ἔχει, ταῖσι δέ μ’ οὐκέτι,

kai nyn men to kakon tais men echei, taisi de m’ ouketi,

τάχα δ’ οὐδ’ ὅσον ὕπνω ’πιτύχην ἔσσετ’ ἐρωία·

tacha d’ oud’ hoson hypno ’pitychen esset’ eroia;

ἐχθὲς γὰρ παριὼν ἔδρακε λέπτ’ ἄμμε δι’ ὀφρύγων

echthes gar parion edrake lept’ amme di’ ophrygon

αἰδεσθεὶς ποτίδην ἀντίος, ἠρεύθετο δὲ χρόα.

aidestheis potiden antios, ereutheto de chroa.

ἔμεθεν δὲ πλέον τᾶς κραδίας ὦρος ἐδράξατο,

emethen de pleon tas kradias oros edraxato,

εἰς οἶκον δ’ ἀπέβαν ἕλκος ἔχων καὶ τὸ κέαρ δακών.

eis oikon d’ apeban helkos echon kai to kear dakon.

πολλὰ δ’ εἰσκαλέσας θυμὸν ἐμαυτοῦ διελεξάμαν·

polla d’ eiskalesas thymon emautou dielexaman;

τί δὴ ταῦτα ποίης; ἀλοσύνας τί ἔσχατον ἔσσεται;

ti de tauta poies? alosynas ti eschaton essetai?

λεύκας οὐκετ’ ἴσησθ’ ὅττι φορῇς ἐν κροτάφοις τρίχας;

leukas ouket’ isesth’ hotti phores en krotaphois trichas?

ὧρά τοι φρονέειν μὴ οὔτι νέος τὰν ἰδέαν πέλῃ.

hora toi phroneein me outi neos tan idean pele.

πάντ’ ἔρδης ἅπερ οἱ τῶν ἐτέων ἄρτι γεγευμένοι.

pant’ erdes haper ohi ton eteon arti gegeumenoi.

καὶ μὰν ἄλλο σε λάθει· τόδ’ ἄρ’ ἦς λώιον, ἔμμεναι

kai man allo se lathei; tod’ ar’ es loion, emmenai

ξέννον τῶν χαλεπῶν παιδὸς ἐράννω παράπαν πόθων

xennon ton chalepon paidos eranno parapan pothon

τῷ μὲν γὰρ βίος ἕρπει προγόνοις ἶσ’ ἐλάφω θοᾶς,

to men gar bios herpei progonois is’ elapho thoas,

χαλάσει δ’ ἑτέρᾳ ποντοπόρην αὔριον ἄρμενα.

chalasei d’ hetera pontoporen aurion armena.

οὐδ’ αὐτῷ γλυκερᾶς ἄνθεμον ἅβας πεδ’ ὐμαλίκων

oud’ auto glykeras anthemon habas ped’ ymalikon

μένει· τῷ δ’ ὁ πόθος καὶ τὸν ἔσω μυελὸν ἐσθίει

menei; to d’ ho pothos kai ton eso myelon esthiei

ὀμμιμνασκομένῳ· πολλὰ δ’ ὄρη νυκτὸς ἐνύπνια,

ommimnaskomeno; polla d’ ore nyktos enypnia,

παύσασθαι δ’ ἐνιαυτὸς χαλεπᾶς οὐκ ἰκανὸς νόσω.

pausasthai d’ eniautos chalepas ouk ikanos noso.

ταῦτα χἅτερα πολλὰ προτ’ ἐμὸν θυμὸν ἐμεμψάμαν.

tauta chhatera polla prot’ emon thymon emempsaman.

ὁ δὲ τοῦτ’ ἔφατ’· ὄττις δοκίμοι τὸν δολομάχανον

ho de tout’ ephat’; ottis dokimoi ton dolomachanon

νικάσειν Ἔρον, οὗτος δοκίμοι τοὶς ὑπὲρ ἄμμεων

nikasein Eron, houtos dokimoi tois hyper ammeon

εὑρεῖν βραϊδίως ἀστέρας ὁπποσσάκιν ἐννέα.

heurein braidios asteras hoppossakin ennea.

καὶ νῦν, εἴτ’ ἐθέλω, χρή με μακρὸν σχόντα τὸν ἄμφενα

kai nyn, eit’ ethelo, chre me makron schonta ton amphena

ἕλκειν τὸν ζυγόν, εἴτ’ οὐκ ἐθέλω· ταῦτα γὰρ ὦγαθὲ

helkein ton zygon, eit’ ouk ethelo; tauta gar ogathe

βούλεται θέος, ὃς καὶ Διὸς ἔσφαλε μέγαν νόον

bouletai theos, hos kai Dios esphale megan noon

καὔτας Κυπρογενήας· ἔμε μάν, φύλλον ἐπάμερον,

kautas Kyprogeneas; eme man, phyllon epameron,

σμίκρας δεύμενον αὔρας ὀνέμων ᾇ κε θέλῃ φόρη.

smikras deumenon auras onemon ha ke thele phore.