Book 2, § 1 — Outlines of Pyrrhonism

Ἐπεὶ δὲ τὴν ζήτησιν τὴν πρὸς τοὺς δογματικοὺς μετήλθομεν, ἕκαστον τῶν μερῶν τῆς καλουμένης φιλοσοφίας συντόμως καὶ ὑποτυπωτικῶς ἐφοδεύσωμεν, πρότερον ἀποκρινάμενοι πρὸς τοὺς ἀεὶ θρυλοῦντας ὡς μήτε ζητεῖν μήτε νοεῖν ὅλως οἷός τέ ἐστιν ὁ σκεπτικὸς περὶ τῶν δογματιζομένων παρ’ αὐτοῖς.

Epei de ten zetesin ten pros tous dogmatikous metelthomen, hekaston ton meron tes kaloumenes philosophias syntomos kai hypotypotikos ephodeusomen, proteron apokrinamenoi pros tous aei thrylountas hos mete zetein mete noein holos ohios te estin ho skeptikos peri ton dogmatizomenon par’ autois.

φασὶ γὰρ ὡς ἤτοι καταλαμβάνει ὁ σκεπτικὸς τὰ ὑπὸ τῶν δογματικῶν λεγόμενα ἢ οὐ καταλαμβάνει· καὶ εἰ μὲν καταλαμβάνει, πῶς ἂν ἀποροίη περὶ ὧν κατειληφέναι λέγει; εἰ δ’ οὐ καταλαμβάνει, ἄρα περὶ ὧν οὐ κατείληφεν οὐδὲ οἶδε λέγειν.

phasi gar hos etoi katalambanei ho skeptikos ta hypo ton dogmatikon legomena e ou katalambanei; kai ei men katalambanei, pos an aporoie peri hon kateilephenai legei? ei d’ ou katalambanei, ara peri hon ou kateilephen oude oide legein.

ὥσπερ γὰρ ὁ μὴ εἰδώς, εἰ τύχοι, τί ἐστι τὸ* καθ’ ὃ περιαιρουμένου ἢ τὸ διὰ δύο τροπικῶν* θεώρημα, οὐδὲ εἰπεῖν τι δύναται περὶ αὐτῶν, οὕτως ὁ μὴ γινώσκων ἕκαστον τῶν λεγομένων παρὰ τοῖς δογματικοῖς οὐ δύναται ζητεῖν πρὸς αὐτοὺς περὶ ὧν οὐκ οἶδεν. οὐδαμῶς ἄρα δύναται ζητεῖν ὁ σκεπτικὸς περὶ τῶν λεγομένων παρὰ τοῖς δογματικοῖς.

hosper gar ho me eidos, ei tychoi, ti esti to* kath’ ho periairoumenou e to dia dyo tropikon* theorema, oude eipein ti dynatai peri auton, houtos ho me ginoskon hekaston ton legomenon para tois dogmatikois ou dynatai zetein pros autous peri hon ouk oiden. oudamos ara dynatai zetein ho skeptikos peri ton legomenon para tois dogmatikois.

οἱ δὴ ταῦτα λέγοντες ἀποκρινάσθωσαν ἡμῖν, πῶς λέγουσι νῦν τὸ καταλαμβάνειν, πότερον τὸ νοεῖν ἁπλῶς ἄνευ τοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς ὑπάρξεως ἐκείνων περὶ ὧν ποιούμεθα τοὺς λόγους διαβεβαιοῦσθαι, ἢ μετὰ τοῦ νοεῖν καὶ <τὸ> τὴν ὕπαρξιν ἐκείνων τιθέναι περὶ ὧν διαλεγόμεθα. εἰ μὲν γὰρ καταλαμβάνειν εἶναι λέγουσιν ἐν τῷ λόγῳ τὸ καταληπτικῇ φαντασίᾳ συγκατατίθεσθαι, τῆς καταληπτικῆς φαντασίας οὔσης ἀπὸ ὑπάρχοντος, κατ' αὐτὸ τὸ ὑπάρχον ἐναπομεμαγμένης καὶ ἐναπεσφραγισμένης, οἵα οὐκ ἂν γένοιτο ἀπὸ μὴ ὑπάρχοντος, οὐδὲ αὐτοὶ βουλήσονται τάχα μὴ δύνασθαι ζητεῖν περὶ ἐκείνων ἃ μὴ κατειλήφασιν οὕτως.

ohi de tauta legontes apokrinasthosan hemin, pos legousi nyn to katalambanein, poteron to noein haplos aneu tou kai hyper tes hyparxeos ekeinon peri hon poioumetha tous logous diabebaiousthai, e meta tou noein kai <to> ten hyparxin ekeinon tithenai peri hon dialegometha. ei men gar katalambanein einai legousin en to logo to kataleptike phantasia synkatatithesthai, tes kataleptikes phantasias ouses apo hyparchontos, kat' auto to hyparchon enapomemagmenes kai enapesphragismenes, ohia ouk an genoito apo me hyparchontos, oude autoi boulesontai tacha me dynasthai zetein peri ekeinon ha me kateilephasin houtos.

οἷον γοῦν ὅταν ὁ Στωικὸς πρὸς τὸν Ἐπικούρειον ζητῇ λέγοντα ὅτι διῄρηται ἡ οὐσία ἢ ὡς ὁ θεὸς οὐ προνοεῖ τῶν ἐν κόσμῳ ἢ ὅτι ἡ ἡδονὴ ἀγαθόν, πότερον κατείληφεν ἢ οὐ κατείληφεν; καὶ εἰ μὲν κατείληφεν, ὑπάρχειν αὐτὰ λέγων ἄρδην ἀναιρεῖ τὴν Στοάν· εἰ δ’ οὐ κατείληφεν, οὐ δύναταί τι πρὸς αὐτὰ λέγειν.

ohion goun hotan ho Stoikos pros ton Epikoureion zete legonta hoti dieretai he ousia e hos ho theos ou pronoei ton en kosmo e hoti he hedone agathon, poteron kateilephen e ou kateilephen? kai ei men kateilephen, hyparchein auta legon arden anairei ten Stoan; ei d’ ou kateilephen, ou dynatai ti pros auta legein.

τὰ δὲ παραπλήσια καὶ πρὸς τοὺς ἀπὸ τῶν ἄλλων αἱρέσεων ἀναγομένους λεκτέον, ὅταν τι ζητεῖν περὶ τῶν δοκούντων τοῖς ἑτεροδόξοις αὐτῶν ἐθέλωσιν. ὥστε οὐ δύνανται περί τινος ζητεῖν πρὸς ἀλλήλους. μᾶλλον δέ, εἰ χρὴ μὴ ληρεῖν, συγχυθήσεται μὲν αὐτῶν ἅπασα ὡς ἔπος εἰπεῖν ἡ δογματική, συντόνως δὲ προσαχθήσεται ἡ σκεπτικὴ φιλοσοφία, διδομένου τοῦ μὴ δύνασθαι ζητεῖν περὶ τοῦ μὴ οὕτως κατειλημμένου.

ta de paraplesia kai pros tous apo ton allon ahireseon anagomenous lekteon, hotan ti zetein peri ton dokounton tois heterodoxois auton ethelosin. hoste ou dynantai peri tinos zetein pros allelous. mallon de, ei chre me lerein, synchythesetai men auton hapasa hos epos eipein he dogmatike, syntonos de prosachthesetai he skeptike philosophia, didomenou tou me dynasthai zetein peri tou me houtos kateilemmenou.

ὁ γὰρ περί τινος ἀδήλου πράγματος ἀποφαινόμενός τε καὶ δογματίζων ἤτοι κατειληφὼς αὐτὸ ἀποφαίνεσθαι περὶ αὐτοῦ λέξει ἢ μὴ κατειληφώς. ἀλλ’ εἰ μὲν μὴ κατειληφώς, ἄπιστος ἔσται· εἰ δὲ κατειληφώς, ἤτοι αὐτόθεν καὶ ἐξ ἑαυτοῦ καὶ κατ’ ἐνάργειαν ὑποπεσὸν αὑτῷ τοῦτο λέξει κατειληφέναι ἢ διά τινος ἐρεύνης καὶ ζητήσεως.

ho gar peri tinos adelou pragmatos apophainomenos te kai dogmatizon etoi kateilephos auto apophainesthai peri autou lexei e me kateilephos. all’ ei men me kateilephos, apistos estai; ei de kateilephos, etoi autothen kai ex heautou kai kat’ enargeian hypopeson hauto touto lexei kateilephenai e dia tinos ereunes kai zeteseos.

ἀλλ’ εἰ μὲν ἐξ ἑαυτοῦ περιπτωτικῶς κατ’ ἐνάργειαν λέγοι ὑποπεσεῖν αὑτῷ καὶ κατειλῆφθαι τὸ ἄδηλον, οὕτως ἂν οὐδὲ ἄδηλον εἴη ἀλλὰ πᾶσιν ἐπ’ ἴσης φαινόμενον καὶ ὁμολογούμενον καὶ μὴ διαπεφωνημένον. περὶ ἑκάστου δὲ τῶν ἀδήλων ἀνήνυτος γέγονε παρ’ αὐτοῖς διαφωνία· οὐκ ἄρα ἐξ ἑαυτοῦ καὶ κατ’ ἐνάργειαν ὑποπεσὸν αὑτῷ κατειληφὼς ἂν εἴη τὸ ἄδηλον ὁ περὶ τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ διαβεβαιούμενός τε καὶ ἀποφαινόμενος δογματικός.

all’ ei men ex heautou periptotikos kat’ enargeian legoi hypopesein hauto kai kateilephthai to adelon, houtos an oude adelon eie alla pasin ep’ ises phainomenon kai homologoumenon kai me diapephonemenon. peri hekastou de ton adelon anenytos gegone par’ autois diaphonia; ouk ara ex heautou kai kat’ enargeian hypopeson hauto kateilephos an eie to adelon ho peri tes hyparxeos autou diabebaioumenos te kai apophainomenos dogmatikos.

εἰ δὲ διά τινος ἐρεύνης, πῶς οἷός τε ἦν ζητεῖν πρὸ τοῦ καταλαβεῖν ἀκριβῶς αὐτὸ κατὰ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν; τῆς μὲν γὰρ ζητήσεως χρῃζούσης τοῦ πρότερον ἀκριβῶς κατειλῆφθαι τὸ μέλλον ζητεῖσθαι καὶ οὕτω ζητεῖσθαι, τῆς δὲ καταλήψεως τοῦ ζητουμένου πράγματος δεομένης πάλιν αὐτῆς τοῦ προεζητῆσθαι πάντως αὐτό, κατὰ τὸν διάλληλον τρόπον τῆς ἀπορίας ἀδύνατον αὐτοῖς γίγνεται καὶ τὸ ζητεῖν περὶ τῶν ἀδήλων καὶ τὸ δογματίζειν, ἤν τε ἀπὸ τῆς καταλήψεως ἄρχεσθαι βούλωνταί τινες, μεταγόντων ἡμῶν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ δεῖν αὐτὸ προεζητηκέναι πρὸ τοῦ κατειληφέναι, ἤν τε ἀπὸ τῆς ζητήσεως, ἐπὶ τὸ δεῖν πρὸ τοῦ ζητεῖν κατειληφέναι τὸ μέλλον ζητεῖσθαι, ὥστε διὰ ταῦτα μήτε καταλαμβάνειν αὐτοὺς δύνασθαί τι τῶν ἀδήλων μήτε ἀποφαίνεσθαι διαβεβαιωτικῶς ὑπὲρ αὐτῶν. ἐξ ὧν ἀναιρεῖσθαι μὲν τὴν δογματικὴν εὑρεσιλογίαν αὐτόθεν, οἶμαι, συμβήσεται, τὴν ἐφεκτικὴν δὲ εἰσάγεσθαι φιλοσοφίαν.

ei de dia tinos ereunes, pos ohios te en zetein pro tou katalabein akribos auto kata ten prokeimenen hypothesin? tes men gar zeteseos chrezouses tou proteron akribos kateilephthai to mellon zeteisthai kai houto zeteisthai, tes de katalepseos tou zetoumenou pragmatos deomenes palin autes tou proezetesthai pantos auto, kata ton diallelon tropon tes aporias adynaton autois gignetai kai to zetein peri ton adelon kai to dogmatizein, en te apo tes katalepseos archesthai boulontai tines, metagonton hemon autous epi to dein auto proezetekenai pro tou kateilephenai, en te apo tes zeteseos, epi to dein pro tou zetein kateilephenai to mellon zeteisthai, hoste dia tauta mete katalambanein autous dynasthai ti ton adelon mete apophainesthai diabebaiotikos hyper auton. ex hon anaireisthai men ten dogmatiken heuresilogian autothen, oimai, symbesetai, ten ephektiken de eisagesthai philosophian.

εἰ δὲ φήσουσι μὴ τοιαύτην [λέγειν] κατάληψιν ἡγεῖσθαι ζητήσεως προσήκειν, νόησιν δὲ ἁπλῶς, οὐκ ἔστιν ἀδύνατον [ἐν] τοῖς ἐπέχουσι περὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν ἀδήλων ζητεῖν. νοήσεως γὰρ οὐκ ἀπείργεται ὁ σκεπτικός, οἶμαι, ἀπό τε τῶν παθητικῶς ὑποπιπτόντων <καὶ> κατ’ φαινομένων αὐτῷ λόγων γινομένης καὶ μὴ πάντως εἰσαγούσης τὴν ὕπαρξιν τῶν νοουμένων· οὐ γὰρ μόνον τὰ ὑπάρχοντα νοοῦμεν, ὥς φασιν, ἀλλ’ ἤδη καὶ τὰ ἀνύπαρκτα. ὅθεν καὶ ζητῶν καὶ νοῶν ἐν τῇ σκεπτικῇ διαθέσει μένει ὁ ἐφεκτικός· ὅτι γὰρ τοῖς κατὰ φαντασίαν παθητικὴν ὑποπίπτουσιν αὐτῷ, καθὸ φαίνεται αὐτῷ, συγκατατίθεται, δεδήλωται.

ei de phesousi me toiauten [legein] katalepsin hegeisthai zeteseos prosekein, noesin de haplos, ouk estin adynaton [en] tois epechousi peri tes hyparxeos ton adelon zetein. noeseos gar ouk apeirgetai ho skeptikos, oimai, apo te ton pathetikos hypopiptonton <kai> kat’ phainomenon auto logon ginomenes kai me pantos eisagouses ten hyparxin ton nooumenon; ou gar monon ta hyparchonta nooumen, hos phasin, all’ ede kai ta anyparkta. hothen kai zeton kai noon en te skeptike diathesei menei ho ephektikos; hoti gar tois kata phantasian pathetiken hypopiptousin auto, katho phainetai auto, synkatatithetai, dedelotai.

ὅρα δὲ μὴ καὶ νῦν οἱ δογματικοὶ ζητήσεως ἀπείργωνται. οὐ γὰρ τοῖς ἀγνοεῖν τὰ πράγματα ὡς ἔχει πρὸς τὴν φύσιν ὁμολογοῦσι τὸ ζητεῖν ἔτι περὶ αὐτῶν ἀνακόλουθον, τοῖς δ’ ἐπ’ ἀκριβὲς οἰομένοις ταῦτα γινώσκειν· οἷς μὲν γὰρ ἐπὶ πέρας ἤδη πάρεστιν ἡ ζήτησις, ὡς ὑπειλήφασιν, οἷς δὲ τὸ δι’ ὃ πᾶσα συνίσταται ζήτησις ἀκμὴν ὑπάρχει, τὸ νομίζειν ὡς οὐχ εὑρήκασιν.

hora de me kai nyn ohi dogmatikoi zeteseos apeirgontai. ou gar tois agnoein ta pragmata hos echei pros ten physin homologousi to zetein eti peri auton anakolouthon, tois d’ ep’ akribes oiomenois tauta ginoskein; ohis men gar epi peras ede parestin he zetesis, hos hypeilephasin, ohis de to di’ ho pasa synistatai zetesis akmen hyparchei, to nomizein hos ouch heurekasin.

Οὐκοῦν ζητητέον ἡμῖν ἐστι περὶ ἑκάστου μέρους τῆς καλουμένης φιλοσοφίας συντόμως ἐπὶ τοῦ παρόντος. καὶ ἐπεὶ πολλὴ γέγονε παρὰ τοῖς δογματικοῖς διαφωνία περὶ τῶν μερῶν τῆς φιλοσοφίας, τῶν μὲν ἕν, τῶν δὲ δύο, τῶν δὲ τρία εἶναι λεγόντων, περὶ ἧς οὐκ ἂν εἴη προσῆκον πλείω νῦν διεξιέναι, τὴν δόξαν τῶν δοκούντων τελειότερον ἀνεστράφθαι κατὰ τὸ ἴσον ἐκθέμενοι κατ’ αὐτὴν προσάξομεν τὸν λόγον.

Oukoun zeteteon hemin esti peri hekastou merous tes kaloumenes philosophias syntomos epi tou parontos. kai epei polle gegone para tois dogmatikois diaphonia peri ton meron tes philosophias, ton men hen, ton de dyo, ton de tria einai legonton, peri hes ouk an eie prosekon pleio nyn diexienai, ten doxan ton dokounton teleioteron anestraphthai kata to ison ekthemenoi kat’ auten prosaxomen ton logon.