Book 3, § 16 — New Testament

Ἔλεγεν δὲ καὶ πρὸς τοὺς μαθητάς· Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος ὃς εἶχεν οἰκονόμον, καὶ οὗτος διεβλήθη αὐτῷ ὡς διασκορπίζων τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ. καὶ φωνήσας αὐτὸν εἶπεν αὐτῷ· Τί τοῦτο ἀκούω περὶ σοῦ; ἀπόδος τὸν λόγον τῆς οἰκονομίας σου, οὐ γὰρ δύνῃ ἔτι οἰκονομεῖν. εἶπεν δὲ ἐν ἑαυτῷ ὁ οἰκονόμος· Τί ποιήσω ὅτι ὁ κύριός μου ἀφαιρεῖται τὴν οἰκονομίαν ἀπ’ ἐμοῦ; σκάπτειν οὐκ ἰσχύω, ἐπαιτεῖν αἰσχύνομαι· ἔγνων τί ποιήσω, ἵνα ὅταν μετασταθῶ ἐκ τῆς οἰκονομίας δέξωνταί με εἰς τοὺς οἴκους ἑαυτῶν. καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα ἕκαστον τῶν χρεοφειλετῶν τοῦ κυρίου ἑαυτοῦ ἔλεγεν τῷ πρώτῳ· Πόσον ὀφείλεις τῷ κυρίῳ μου; ὁ δὲ εἶπεν· Ἑκατὸν βάτους ἐλαίου· ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Δέξαι σου τὰ γράμματα καὶ καθίσας ταχέως γράψον πεντήκοντα. ἔπειτα ἑτέρῳ εἶπεν· Σὺ δὲ πόσον ὀφείλεις; ὁ δὲ εἶπεν· Ἑκατὸν κόρους σίτου· λέγει αὐτῷ· Δέξαι σου τὰ γράμματα καὶ γράψον ὀγδοήκοντα. καὶ ἐπῄνεσεν ὁ κύριος τὸν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας ὅτι φρονίμως ἐποίησεν· ὅτι οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς εἰς τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῶν εἰσιν. καὶ ἐγὼ ὑμῖν λέγω, ἑαυτοῖς ποιήσατε φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας, ἵνα ὅταν ἐκλίπῃ δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς.

Elegen de kai pros tous mathetas; Anthropos tis en plousios hos eichen oikonomon, kai houtos dieblethe auto hos diaskorpizon ta hyparchonta autou. kai phonesas auton eipen auto; Ti touto akouo peri sou? apodos ton logon tes oikonomias sou, ou gar dyne eti oikonomein. eipen de en heauto ho oikonomos; Ti poieso hoti ho kyrios mou aphaireitai ten oikonomian ap’ emou? skaptein ouk ischyo, epaitein aischynomai; egnon ti poieso, hina hotan metastatho ek tes oikonomias dexontai me eis tous oikous heauton. kai proskalesamenos hena hekaston ton chreopheileton tou kyriou heautou elegen to proto; Poson opheileis to kyrio mou? ho de eipen; Hekaton batous elaiou; ho de eipen auto; Dexai sou ta grammata kai kathisas tacheos grapson pentekonta. epeita hetero eipen; Sy de poson opheileis? ho de eipen; Hekaton korous sitou; legei auto; Dexai sou ta grammata kai grapson ogdoekonta. kai epenesen ho kyrios ton oikonomon tes adikias hoti phronimos epoiesen; hoti ohi yhioi tou aionos toutou phronimoteroi hyper tous yhious tou photos eis ten genean ten heauton eisin. kai ego hymin lego, heautois poiesate philous ek tou mamona tes adikias, hina hotan eklipe dexontai hymas eis tas aionious skenas.

Ὁ πιστὸς ἐν ἐλαχίστῳ καὶ ἐν πολλῷ πιστός ἐστιν, καὶ ὁ ἐν ἐλαχίστῳ ἄδικος καὶ ἐν πολλῷ ἄδικός ἐστιν. εἰ οὖν ἐν τῷ ἀδίκῳ μαμωνᾷ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ἀληθινὸν τίς ὑμῖν πιστεύσει; καὶ εἰ ἐν τῷ ἀλλοτρίῳ πιστοὶ οὐκ ἐγένεσθε, τὸ ὑμέτερον τίς δώσει ὑμῖν; οὐδεὶς οἰκέτης δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.

Ho pistos en elachisto kai en pollo pistos estin, kai ho en elachisto adikos kai en pollo adikos estin. ei oun en to adiko mamona pistoi ouk egenesthe, to alethinon tis hymin pisteusei? kai ei en to allotrio pistoi ouk egenesthe, to hymeteron tis dosei hymin? oudeis oiketes dynatai dysi kyriois douleuein; e gar ton hena misesei kai ton heteron agapesei, e henos anthexetai kai tou heterou kataphronesei. ou dynasthe theo douleuein kai mamona.

Ἤκουον δὲ ταῦτα πάντα οἱ Φαρισαῖοι φιλάργυροι ὑπάρχοντες, καὶ ἐξεμυκτήριζον αὐτόν. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· Ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτοὺς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, ὁ δὲ θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν· ὅτι τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ.

Ekouon de tauta panta ohi Pharisaioi philargyroi hyparchontes, kai exemykterizon auton. kai eipen autois; Hymeis este ohi dikaiountes heautous enopion ton anthropon, ho de theos ginoskei tas kardias hymon; hoti to en anthropois hypselon bdelygma enopion tou theou.

Ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται μέχρι Ἰωάννου· ἀπὸ τότε ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται καὶ πᾶς εἰς αὐτὴν βιάζεται. Εὐκοπώτερον δέ ἐστιν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν παρελθεῖν ἢ τοῦ νόμου μίαν κεραίαν πεσεῖν.

Ho nomos kai ohi prophetai mechri Ioannou; apo tote he basileia tou theou euangelizetai kai pas eis auten biazetai. Eukopoteron de estin ton ouranon kai ten gen parelthein e tou nomou mian keraian pesein.

Πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ γαμῶν ἑτέραν μοιχεύει, καὶ ὁ ἀπολελυμένην ἀπὸ ἀνδρὸς γαμῶν μοιχεύει.

Pas ho apolyon ten gynaika autou kai gamon heteran moicheuei, kai ho apolelymenen apo andros gamon moicheuei.

Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος, καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσσον εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς. πτωχὸς δέ τις ὀνόματι Λάζαρος ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ εἱλκωμένος καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου· ἀλλὰ καὶ οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἐπέλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ. ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κόλπον Ἀβραάμ· ἀπέθανεν δὲ καὶ ὁ πλούσιος καὶ ἐτάφη. καὶ ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ὑπάρχων ἐν βασάνοις, ὁρᾷ Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ. καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπεν· Πάτερ Ἀβραάμ, ἐλέησόν με καὶ πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου, ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ. εἶπεν δὲ Ἀβραάμ· Τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι. καὶ ἐν πᾶσι τούτοις μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται, ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται, μηδὲ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν. εἶπεν δέ· Ἐρωτῶ σε οὖν, πάτερ, ἵνα πέμψῃς αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, ἔχω γὰρ πέντε ἀδελφούς, ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς, ἵνα μὴ καὶ αὐτοὶ ἔλθωσιν εἰς τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου. λέγει δὲ Ἀβραάμ· Ἔχουσι Μωϋσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν. ὁ δὲ εἶπεν· Οὐχί, πάτερ Ἀβραάμ, ἀλλ’ ἐάν τις ἀπὸ νεκρῶν πορευθῇ πρὸς αὐτοὺς μετανοήσουσιν. εἶπεν δὲ αὐτῷ· Εἰ Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδ’ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται.

Anthropos de tis en plousios, kai enedidysketo porphyran kai bysson euphrainomenos kath’ hemeran lampros. ptochos de tis onomati Lazaros ebebleto pros ton pylona autou ehilkomenos kai epithymon chortasthenai apo ton piptonton apo tes trapezes tou plousiou; alla kai ohi kynes erchomenoi epeleichon ta helke autou. egeneto de apothanein ton ptochon kai apenechthenai auton hypo ton angelon eis ton kolpon Abraam; apethanen de kai ho plousios kai etaphe. kai en to hade eparas tous ophthalmous autou, hyparchon en basanois, hora Abraam apo makrothen kai Lazaron en tois kolpois autou. kai autos phonesas eipen; Pater Abraam, eleeson me kai pempson Lazaron hina bapse to akron tou daktylou autou hydatos kai katapsyxe ten glossan mou, hoti odynomai en te phlogi taute. eipen de Abraam; Teknon, mnestheti hoti apelabes ta agatha sou en te zoe sou, kai Lazaros homoios ta kaka; nyn de hode parakaleitai sy de odynasai. kai en pasi toutois metaxy hemon kai hymon chasma mega esteriktai, hopos ohi thelontes diabenai enthen pros hymas me dynontai, mede ekeithen pros hemas diaperosin. eipen de; Eroto se oun, pater, hina pempses auton eis ton oikon tou patros mou, echo gar pente adelphous, hopos diamartyretai autois, hina me kai autoi elthosin eis ton topon touton tes basanou. legei de Abraam; Echousi Moysea kai tous prophetas; akousatosan auton. ho de eipen; Ouchi, pater Abraam, all’ ean tis apo nekron poreuthe pros autous metanoesousin. eipen de auto; Ei Moyseos kai ton propheton ouk akouousin, oud’ ean tis ek nekron anaste peisthesontai.