Book 2, § 2 — New Testament

Καὶ εἰσελθὼν πάλιν εἰς Καφαρναοὺμ δι’ ἡμερῶν ἠκούσθη ὅτι ἐν οἴκῳ ἐστίν· καὶ συνήχθησαν πολλοὶ ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν, καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. καὶ ἔρχονται φέροντες πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. καὶ μὴ δυνάμενοι προσενέγκαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον ὅπου ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· Τέκνον, ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι. ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ; βλασφημεῖ· τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ θεός; καὶ εὐθὺς ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς λέγει αὐτοῖς· Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ· Ἀφίενταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν· Ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ· Σοὶ λέγω, ἔγειρε ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. καὶ ἠγέρθη καὶ εὐθὺς ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἔμπροσθεν πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν θεὸν λέγοντας ὅτι Οὕτως οὐδέποτε εἴδομεν.

Kai eiselthon palin eis Kapharnaoum di’ hemeron ekousthe hoti en oiko estin; kai synechthesan polloi hoste meketi chorein mede ta pros ten thyran, kai elalei autois ton logon. kai erchontai pherontes pros auton paralytikon airomenon hypo tessaron. kai me dynamenoi prosenenkai auto dia ton ochlon apestegasan ten stegen hopou en, kai exoryxantes chalosi ton krabatton hopou ho paralytikos katekeito. kai idon ho Iesous ten pistin auton legei to paralytiko; Teknon, aphientai sou ahi hamartiai. esan de tines ton grammateon ekei kathemenoi kai dialogizomenoi en tais kardiais auton; Ti houtos houtos lalei? blasphemei; tis dynatai aphienai hamartias ei me ehis ho theos? kai euthys epignous ho Iesous to pneumati autou hoti houtos dialogizontai en heautois legei autois; Ti tauta dialogizesthe en tais kardiais hymon? ti estin eukopoteron, eipein to paralytiko; Aphientai sou ahi hamartiai, e eipein; Egeire kai aron ton krabatton sou kai peripatei? hina de eidete hoti exousian echei ho yhios tou anthropou epi tes ges aphienai hamartias legei to paralytiko; Soi lego, egeire aron ton krabatton sou kai hypage eis ton oikon sou. kai egerthe kai euthys aras ton krabatton exelthen emprosthen panton, hoste existasthai pantas kai doxazein ton theon legontas hoti Houtos oudepote eidomen.

Καὶ ἐξῆλθεν πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν· καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς. καὶ παράγων εἶδεν Λευὶν τὸν τοῦ Ἁλφαίου καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, καὶ λέγει αὐτῷ· Ἀκολούθει μοι. καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.

Kai exelthen palin para ten thalassan; kai pas ho ochlos ercheto pros auton, kai edidasken autous. kai paragon eiden Leuin ton tou Halphaiou kathemenon epi to telonion, kai legei auto; Akolouthei moi. kai anastas ekolouthesen auto.

Καὶ γίνεται κατακεῖσθαι αὐτὸν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ, καὶ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ἦσαν γὰρ πολλοὶ καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ. καὶ οἱ γραμματεῖς τῶν Φαρισαίων ἰδόντες ὅτι ἐσθίει μετὰ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ τελωνῶν ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Ὅτι μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει; καὶ ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς ὅτι Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες· οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλούς.

Kai ginetai katakeisthai auton en te oikia autou, kai polloi telonai kai hamartoloi synanekeinto to Iesou kai tois mathetais autou, esan gar polloi kai ekolouthoun auto. kai ohi grammateis ton Pharisaion idontes hoti esthiei meta ton hamartolon kai telonon elegon tois mathetais autou; Hoti meta ton telonon kai hamartolon esthiei? kai akousas ho Iesous legei autois hoti Ou chreian echousin ohi ischyontes iatrou all’ ohi kakos echontes; ouk elthon kalesai dikaious alla hamartolous.

Καὶ ἦσαν οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύοντες. καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ· Διὰ τί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ μαθηταὶ τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν, οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσιν; καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ’ αὐτῶν ἐστιν νηστεύειν; ὅσον χρόνον ἔχουσιν τὸν νυμφίον μετ’ αὐτῶν οὐ δύνανται νηστεύειν· ἐλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος, καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.

Kai esan ohi mathetai Ioannou kai ohi Pharisaioi nesteuontes. kai erchontai kai legousin auto; Dia ti ohi mathetai Ioannou kai ohi mathetai ton Pharisaion nesteuousin, ohi de soi mathetai ou nesteuousin? kai eipen autois ho Iesous; Me dynantai ohi yhioi tou nymphonos en ho ho nymphios met’ auton estin nesteuein? hoson chronon echousin ton nymphion met’ auton ou dynantai nesteuein; eleusontai de hemerai hotan aparthe ap’ auton ho nymphios, kai tote nesteusousin en ekeine te hemera.

Οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιράπτει ἐπὶ ἱμάτιον παλαιόν· εἰ δὲ μή, αἴρει τὸ πλήρωμα ἀπ’ αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ, καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται. καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς· εἰ δὲ μή, ῥήξει ὁ οἶνος τοὺς ἀσκούς, καὶ ὁ οἶνος ἀπόλλυται καὶ οἱ ἀσκοί. ἀλλὰ οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινούς.

Oudeis epiblema rhakous agnaphou epiraptei epi himation palaion; ei de me, airei to pleroma ap’ autou to kainon tou palaiou, kai cheiron schisma ginetai. kai oudeis ballei oinon neon eis askous palaious; ei de me, rhexei ho oinos tous askous, kai ho oinos apollytai kai ohi askoi. alla oinon neon eis askous kainous.

Καὶ ἐγένετο αὐτὸν ἐν τοῖς σάββασιν παραπορεύεσθαι διὰ τῶν σπορίμων, καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἤρξαντο ὁδὸν ποιεῖν τίλλοντες τοὺς στάχυας. καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ· Ἴδε τί ποιοῦσιν τοῖς σάββασιν ὃ οὐκ ἔξεστιν; καὶ λέγει αὐτοῖς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυὶδ ὅτε χρείαν ἔσχεν καὶ ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ; πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ ἐπὶ Ἀβιαθὰρ ἀρχιερέως καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔφαγεν, οὓς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μὴ τοὺς ἱερεῖς, καὶ ἔδωκεν καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ οὖσιν; καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο καὶ οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον· ὥστε κύριός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου.

Kai egeneto auton en tois sabbasin paraporeuesthai dia ton sporimon, kai ohi mathetai autou erxanto hodon poiein tillontes tous stachyas. kai ohi Pharisaioi elegon auto; Ide ti poiousin tois sabbasin ho ouk exestin? kai legei autois; Oudepote anegnote ti epoiesen Dauid hote chreian eschen kai epeinasen autos kai ohi met’ autou? pos eiselthen eis ton oikon tou theou epi Abiathar archiereos kai tous artous tes protheseos ephagen, hous ouk exestin phagein ei me tous hiereis, kai edoken kai tois syn auto ousin? kai elegen autois; To sabbaton dia ton anthropon egeneto kai ouch ho anthropos dia to sabbaton; hoste kyrios estin ho yhios tou anthropou kai tou sabbatou.