Book 11, § 4 — New Testament

ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, χαρὰ καὶ στέφανός μου, οὕτως στήκετε ἐν κυρίῳ, ἀγαπητοί.

hoste, adelphoi mou agapetoi kai epipothetoi, chara kai stephanos mou, houtos stekete en kyrio, agapetoi.

Εὐοδίαν παρακαλῶ καὶ Συντύχην παρακαλῶ τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν κυρίῳ. ναὶ ἐρωτῶ καὶ σέ, γνήσιε σύζυγε, συλλαμβάνου αὐταῖς, αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησάν μοι μετὰ καὶ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου, ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς.

Euodian parakalo kai Syntychen parakalo to auto phronein en kyrio. nai eroto kai se, gnesie syzyge, syllambanou autais, ahitines en to euangelio synethlesan moi meta kai Klementos kai ton loipon synergon mou, hon ta onomata en biblo zoes.

Χαίρετε ἐν κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε. τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ κύριος ἐγγύς· μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ’ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετ’ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν θεόν· καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

Chairete en kyrio pantote; palin ero, chairete. to epieikes hymon gnostheto pasin anthropois. ho kyrios engys; meden merimnate, all’ en panti te proseuche kai te deesei met’ eucharistias ta aitemata hymon gnorizestho pros ton theon; kai he eirene tou theou he hyperechousa panta noun phrouresei tas kardias hymon kai ta noemata hymon en Christo Iesou.

Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε· ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν.

To loipon, adelphoi, hosa estin alethe, hosa semna, hosa dikaia, hosa hagna, hosa prosphile, hosa euphema, ei tis arete kai ei tis epainos, tauta logizesthe; ha kai emathete kai parelabete kai ekousate kai eidete en emoi, tauta prassete; kai ho theos tes eirenes estai meth’ hymon.

Ἐχάρην δὲ ἐν κυρίῳ μεγάλως ὅτι ἤδη ποτὲ ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν, ἐφ’ ᾧ καὶ ἐφρονεῖτε ἠκαιρεῖσθε δέ. οὐχ ὅτι καθ’ ὑστέρησιν λέγω, ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι αὐτάρκης εἶναι· οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι, οἶδα καὶ περισσεύειν· ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσιν μεμύημαι, καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν, καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι· πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με. πλὴν καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντές μου τῇ θλίψει.

Echaren de en kyrio megalos hoti ede pote anethalete to hyper emou phronein, eph’ ho kai ephroneite ekaireisthe de. ouch hoti kath’ hysteresin lego, ego gar emathon en ohis eimi autarkes einai; oida kai tapeinousthai, oida kai perisseuein; en panti kai en pasin memyemai, kai chortazesthai kai peinan, kai perisseuein kai hystereisthai; panta ischyo en to endynamounti me. plen kalos epoiesate synkoinonesantes mou te thlipsei.

Οἴδατε δὲ καὶ ὑμεῖς, Φιλιππήσιοι, ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας, οὐδεμία μοι ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήμψεως εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι, ὅτι καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς εἰς τὴν χρείαν μοι ἐπέμψατε. οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλὰ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν. ἀπέχω δὲ πάντα καὶ περισσεύω· πεπλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ’ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ θεῷ. ὁ δὲ θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸ πλοῦτος αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. τῷ δὲ θεῷ καὶ πατρὶ ἡμῶν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Oidate de kai hymeis, Philippesioi, hoti en arche tou euangeliou, hote exelthon apo Makedonias, oudemia moi ekklesia ekoinonesen eis logon doseos kai lempseos ei me hymeis monoi, hoti kai en Thessalonike kai hapax kai dis eis ten chreian moi epempsate. ouch hoti epizeto to doma, alla epizeto ton karpon ton pleonazonta eis logon hymon. apecho de panta kai perisseuo; pepleromai dexamenos para Epaphroditou ta par’ hymon, osmen euodias, thysian dekten, euareston to theo. ho de theos mou plerosei pasan chreian hymon kata to ploutos autou en doxe en Christo Iesou. to de theo kai patri hemon he doxa eis tous aionas ton aionon; amen.

Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί. ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας. ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν.

Aspasasthe panta hagion en Christo Iesou. aspazontai hymas ohi syn emoi adelphoi. aspazontai hymas pantes ohi hagioi, malista de ohi ek tes Kaisaros oikias. he charis tou kyriou Iesou Christou meta tou pneumatos hymon.