Book 9, § 12 — Lives and Opinions of Eminent Philosophers

Ἀπολλωνίδης ὁ Νικαεὺς ὁ παρ’ ἡμῶν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Εἰς τοὺς Σίλλους ὑπομνήματι, ἃ προσφωνεῖ Τιβερίῳ Καίσαρι, φησὶ τὸν Τίμωνα εἶναι πατρὸς μὲν Τιμάρχου, Φλιάσιον δὲ τὸ γένος· νέον δὲ καταλειφθέντα χορεύειν, ἔπειτα καταγνόντα ἀποδημῆσαι εἰς Μέγαρα πρὸς Στίλπωνα· κἀκείνῳ συνδιατρίψαντα αὖθις ἐπανελθεῖν οἴκαδε καὶ γῆμαι. εἶτα πρὸς Πύρρωνα εἰς Ἦλιν ἀποδημῆσαι μετὰ τῆς γυναικὸς κἀκεῖ διατρίβειν ἕως αὐτῷ παῖδες ἐγένοντο, ὧν τὸν μὲν πρεσβύτερον Ξάνθον ἐκάλεσε καὶ ἰατρικὴν ἐδίδαξε καὶ διάδοχον τοῦ βίου κατέλιπε.

Apollonides ho Nikaeus ho par’ hemon en to proto ton Eis tous Sillous hypomnemati, ha prosphonei Tiberio Kaisari, phesi ton Timona einai patros men Timarchou, Phliasion de to genos; neon de kataleiphthenta choreuein, epeita katagnonta apodemesai eis Megara pros Stilpona; kakeino syndiatripsanta authis epanelthein oikade kai gemai. eita pros Pyrrona eis Elin apodemesai meta tes gynaikos kakei diatribein heos auto paides egenonto, hon ton men presbyteron Xanthon ekalese kai iatriken edidaxe kai diadochon tou biou katelipe.

ὁ δ’ ἐλλόγιμος ἦν, ὡς καὶ Σωτίων ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ φησίν. ἀπορῶν μέντοι τροφῶν ἀπῆρεν εἰς τὸν Ἑλλήσποντον καὶ τὴν Προποντίδα· ἐν Χαλκηδόνι τε σοφιστεύων ἐπὶ πλέον ἀποδοχῆς ἠξιώθη· ἐντεῦθέν τε πορισάμενος ἀπῆρεν εἰς Ἀθήνας, κἀκεῖ διέτριβε μέχρι καὶ τελευτῆς, ὀλίγον χρόνον εἰς Θήβας διαδραμών. ἐγνώσθη δὲ καὶ Ἀντιγόνῳ τῷ βασιλεῖ καὶ Πτολεμαίῳ τῷ Φιλαδέλφῳ, ὡς αὐτὸς ἐν τοῖς ἰάμβοις αὑτῷ μαρτυρεῖ. ἦν δέ, φησὶν ὁ Ἀντίγονος, καὶ φιλοπότης καὶ ἀπὸ τῶν φιλοσόφων εἰ σχολάζοι ποιήματα συνέγραφε καὶ ἔπη καὶ τραγῳδίας καὶ σατύρους καὶ δράματα κωμικὰ τριάκοντα, τὰ δὲ τραγικὰ ἑξήκοντα, σίλλους τε καὶ κιναίδους.

ho d’ ellogimos en, hos kai Sotion en to hendekato phesin. aporon mentoi trophon aperen eis ton Hellesponton kai ten Propontida; en Chalkedoni te sophisteuon epi pleon apodoches exiothe; enteuthen te porisamenos aperen eis Athenas, kakei dietribe mechri kai teleutes, oligon chronon eis Thebas diadramon. egnosthe de kai Antigono to basilei kai Ptolemaio to Philadelpho, hos autos en tois iambois hauto martyrei. en de, phesin ho Antigonos, kai philopotes kai apo ton philosophon ei scholazoi poiemata synegraphe kai epe kai tragodias kai satyrous kai dramata komika triakonta, ta de tragika hexekonta, sillous te kai kinaidous.

φέρεται δ’ αὐτοῦ καὶ καταλογάδην βιβλία εἰς ἐπῶν τείνοντα μυριάδας δύο, ὧν καὶ Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος μέμνηται, ἀναγεγραφὼς αὐτοῦ καὶ αὐτὸς τὸν βίον. τῶν δὲ σίλλων τρία ἐστίν, ἐν οἷς ὡς ἂν σκεπτικὸς ὢν πάντας λοιδορεῖ καὶ σιλλαίνει τοὺς δογματικοὺς ἐν παρῳδίας εἴδει. ὧν τὸ μὲν πρῶτον αὐτοδιήγητον ἔχει τὴν ἑρμηνείαν, τὸ δὲ δεύτερον καὶ τρίτον ἐν διαλόγου σχήματι. φαίνεται γοῦν ἀνακρίνων Ξενοφάνην τὸν Κολοφώνιον περὶ ἑκάστων, ὁ δ’ αὐτῷ διηγούμενός ἐστι· καὶ ἐν μὲν τῷ δευτέρῳ περὶ τῶν ἀρχαιοτέρων, ἐν δὲ τῷ τρίτῳ περὶ τῶν ὑστέρων· ὅθεν δὴ αὐτῷ τινες καὶ Ἐπίλογον ἐπέγραψαν.

pheretai d’ autou kai katalogaden biblia eis epon teinonta myriadas dyo, hon kai Antigonos ho Karystios memnetai, anagegraphos autou kai autos ton bion. ton de sillon tria estin, en ohis hos an skeptikos on pantas loidorei kai sillainei tous dogmatikous en parodias eidei. hon to men proton autodiegeton echei ten hermeneian, to de deuteron kai triton en dialogou schemati. phainetai goun anakrinon Xenophanen ton Kolophonion peri hekaston, ho d’ auto diegoumenos esti; kai en men to deutero peri ton archaioteron, en de to trito peri ton hysteron; hothen de auto tines kai Epilogon epegrapsan.

τὸ δὲ πρῶτον ταὐτὰ περιέχει πράγματα, πλὴν ὅτι μονοπρόσωπός ἐστιν ἡ ποίησις· ἀρχὴ δὲ αὐτῷ ἥδε, ἕσπετε νῦν μοι ὅσοι πολυπράγμονές ἐστε σοφισταί. ἐτελεύτησε δ’ ἐγγὺς ἐτῶν ἐνενήκοντα, ὥς φησιν ὁ Ἀντίγονος καὶ Σωτίων ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ. τοῦτον ἐγὼ καὶ ἑτερόφθαλμον ἤκουσα, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς αὑτὸν Κύκλωπα ἐκάλει. γέγονε καὶ ἕτερος Τίμων ὁ μισάνθρωπος. ὁ δ’ οὖν φιλόσοφος καὶ φιλόκηπος ἦν σφόδρα καὶ ἰδιοπράγμων, ὡς καὶ Ἀντίγονός φησι. λόγος γοῦν εἰπεῖν Ἱερώνυμον τὸν περιπατητικὸν ἐπ’ αὐτοῦ," ὡς παρὰ τοῖς Σκύθαις καὶ οἱ φεύγοντες τοξεύουσι καὶ οἱ διώκοντες, οὕτω τῶν φιλοσόφων οἱ μὲν διώκοντες θηρῶσι τοὺς μαθητάς, οἱ δὲ φεύγοντες, καθάπερ καὶ ὁ Τίμων".

to de proton tauta periechei pragmata, plen hoti monoprosopos estin he poiesis; arche de auto hede, hespete nyn moi hosoi polypragmones este sophistai. eteleutese d’ engys eton enenekonta, hos phesin ho Antigonos kai Sotion en to hendekato. touton ego kai heterophthalmon ekousa, epei kai autos hauton Kyklopa ekalei. gegone kai heteros Timon ho misanthropos. ho d’ oun philosophos kai philokepos en sphodra kai idiopragmon, hos kai Antigonos phesi. logos goun eipein Hieronymon ton peripatetikon ep’ autou," hos para tois Skythais kai ohi pheugontes toxeuousi kai ohi diokontes, houto ton philosophon ohi men diokontes therosi tous mathetas, ohi de pheugontes, kathaper kai ho Timon".

ἦν δὲ καὶ ὀξὺς νοῆσαι καὶ διαμυκτηρίσαι· φιλογράμματός τε καὶ τοῖς ποιηταῖς μύθους γράψαι ἱκανὸς καὶ δράματα συνδιατιθέναι. μετεδίδου δὲ τῶν τραγῳδιῶν Ἀλεξάνδρῳ καὶ Ὁμήρῳ. θορυβούμενός θ’ ὑπὸ τῶν θεραπαινῶν καὶ κυνῶν ἐποίει μηδέν, σπουδάζων περὶ τὸ ἠρεμάζειν. φασὶ δὲ καὶ Ἄρατον πυθέσθαι αὐτοῦ πῶς τὴν Ὁμήρου ποίησιν ἀσφαλῆ κτήσαιτο, τὸν δὲ εἰπεῖν," εἰ τοῖς ἀρχαίοις ἀντιγράφοις ἐντυγχάνοι καὶ μὴ τοῖς ἤδη διωρθωμένοις". εἰκῆ τε αὐτῷ ἔκειτο τὰ ποιήματα, ἐνίοτε ἡμίβρωτα·

en de kai oxys noesai kai diamykterisai; philogrammatos te kai tois poietais mythous grapsai hikanos kai dramata syndiatithenai. metedidou de ton tragodion Alexandro kai Homero. thoryboumenos th’ hypo ton therapainon kai kynon epoiei meden, spoudazon peri to eremazein. phasi de kai Araton pythesthai autou pos ten Homerou poiesin asphale ktesaito, ton de eipein," ei tois archaiois antigraphois entynchanoi kai me tois ede diorthomenois". eike te auto ekeito ta poiemata, eniote hemibrota;

ὥστε καὶ Ζωπύρῳ τῷ ῥήτορι ἀναγινώσκοντά τι ἐπιτυλίττειν καὶ κατὰ τὸ ἐπελθὸν διεξιέναι· ἐλθόντα τ’ ἐφ’ ἡμισείας, οὕτως εὑρεῖν τὸ ἀπόσπασμα τέως ἀγνοοῦντα. τοσοῦτον ἦν ἀδιάφορος. ἀλλὰ καὶ εὔρους· ὡς μηδ’ ἀριστᾶν συγχωρεῖν. φασὶ δ’ αὐτὸν Ἀρκεσίλαον θεασάμενον διὰ τῶν Κερκώπων ἰόντα, εἰπεῖν," τί σὺ δεῦρο, ἔνθαπερ ἡμεῖς οἱ ἐλεύθεροι"; συνεχές τε ἐπιλέγειν εἰώθει πρὸς τοὺς τὰς αἰσθήσεις μετ’ ἐπιμαρτυροῦντος τοῦ νοῦ ἐγκρίνοντας, συνῆλθεν Ἀτταγᾶς τε καὶ Νουμήνιος. εἰώθει δὲ καὶ παίζειν τοιαῦτα. πρὸς οὖν τὸν θαυμάζοντα πάντα ἔφη," τί δ’ οὐ θαυμάζεις ὅτι τρεῖς ὄντες τέτταρας ἔχομεν ὀφθαλμούς"; ἦν δ’ αὐτός τε ἑτερόφθαλμος καὶ ὁ Διοσκουρίδης μαθητὴς αὐτοῦ, καὶ ὁ πρὸς ὃν ἔλεγεν ὑγιής.

hoste kai Zopyro to rhetori anaginoskonta ti epitylittein kai kata to epelthon diexienai; elthonta t’ eph’ hemiseias, houtos heurein to apospasma teos agnoounta. tosouton en adiaphoros. alla kai eurous; hos med’ aristan synchorein. phasi d’ auton Arkesilaon theasamenon dia ton Kerkopon ionta, eipein," ti sy deuro, enthaper hemeis ohi eleutheroi"? syneches te epilegein eiothei pros tous tas aistheseis met’ epimartyrountos tou nou enkrinontas, synelthen Attagas te kai Noumenios. eiothei de kai paizein toiauta. pros oun ton thaumazonta panta ephe," ti d’ ou thaumazeis hoti treis ontes tettaras echomen ophthalmous"? en d’ autos te heterophthalmos kai ho Dioskourides mathetes autou, kai ho pros hon elegen hygies.

ἐρωτηθεὶς δέ ποθ’ ὑπὸ τοῦ Ἀρκεσιλάου διὰ τί παρείη ἐκ Θηβῶν, ἔφη," ἵν’ ὑμᾶς ἀναπεπταμένους ὁρῶν γελῶ". ὅμως δὲ καθαπτόμενος Ἀρκεσιλάου ἐν τοῖς σίλλοις ἐπῄνεκεν αὐτὸν ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρκεσιλάου περιδείπνῳ. τούτου διάδοχος, ὡς μὲν Μηνόδοτός φησι, γέγονεν οὐδείς, ἀλλὰ διέλιπεν ἡ ἀγωγὴ ἕως αὐτὴν Πτολεμαῖος ὁ Κυρηναῖος ἀνεκτήσατο. ὡς δ’ Ἱππόβοτός φησι καὶ Σωτίων, διήκουσαν αὐτοῦ Διοσκουρίδης Κύπριος καὶ Νικόλοχος Ῥόδιος καὶ Εὐφράνωρ Σελευκεὺς Πραΰλος τ’ ἀπὸ Τρωάδος, ὃς οὕτω καρτερικὸς ἐγένετο, καθά φησι Φύλαρχος ἱστορῶν, ὥστ’ ἀδίκως ὑπομεῖναι ὡς ἐπὶ προδοσίᾳ κολασθῆναι, μηδὲ λόγου τοὺς πολίτας καταξιώσας.

erotetheis de poth’ hypo tou Arkesilaou dia ti pareie ek Thebon, ephe," hin’ hymas anapeptamenous horon gelo". homos de kathaptomenos Arkesilaou en tois sillois epeneken auton en to epigraphomeno Arkesilaou perideipno. toutou diadochos, hos men Menodotos phesi, gegonen oudeis, alla dielipen he agoge heos auten Ptolemaios ho Kyrenaios anektesato. hos d’ Hippobotos phesi kai Sotion, diekousan autou Dioskourides Kyprios kai Nikolochos Rhodios kai Euphranor Seleukeus Praylos t’ apo Troados, hos houto karterikos egeneto, katha phesi Phylarchos historon, host’ adikos hypomeinai hos epi prodosia kolasthenai, mede logou tous politas kataxiosas.

Εὐφράνορος δὲ διήκουσεν Εὔβουλος Ἀλεξανδρεύς, οὗ Πτολεμαῖος, οὗ Σαρπηδὼν καὶ Ἡρακλείδης, Ἡρακλείδου δ’ Αἰνεσίδημος Κνώσιος, ὃς καὶ Πυρρωνείων λόγων ὀκτὼ συνέγραψε βιβλία· οὗ Ζεύξιππος ὁ πολίτης, οὗ Ζεῦξις ὁ Γωνιόπους, οὗ Ἀντίοχος Λαοδικεὺς ἀπὸ Λύκου· τούτου δὲ Μηνόδοτος ὁ Νικομηδεύς, ἰατρὸς ἐμπειρικός, καὶ Θειωδᾶς Λαοδικεύς· Μηνοδότου δὲ Ἡρόδοτος Ἀριέως Ταρσεύς· Ἡροδότου δὲ διήκουσε Σέξτος ὁ ἐμπειρικός, οὗ καὶ τὰ δέκα τῶν Σκεπτικῶν καὶ ἄλλα κάλλιστα· Σέξτου δὲ διήκουσε Σατορνῖνος ὁ Κυθηνᾶς, ἐμπειρικὸς καὶ αὐτός.

Euphranoros de diekousen Euboulos Alexandreus, hou Ptolemaios, hou Sarpedon kai Herakleides, Herakleidou d’ Ainesidemos Knosios, hos kai Pyrroneion logon okto synegrapse biblia; hou Zeuxippos ho polites, hou Zeuxis ho Goniopous, hou Antiochos Laodikeus apo Lykou; toutou de Menodotos ho Nikomedeus, iatros empeirikos, kai Theiodas Laodikeus; Menodotou de Herodotos Arieos Tarseus; Herodotou de diekouse Sextos ho empeirikos, hou kai ta deka ton Skeptikon kai alla kallista; Sextou de diekouse Satorninos ho Kythenas, empeirikos kai autos.