§ 5 — Idyllen

αἶγες ἐμαί, τῆνον τὸν ποιμένα τόνδε Σιβύρτα

aiges emai, tenon ton poimena tonde Sibyrta

φεύγετε τὸν Λάκωνα· τό μευ νάκος ἐχθὲς ἔκλεψεν.

pheugete ton Lakona; to meu nakos echthes eklepsen.

οὐκ ἀπὸ τᾶς κράνας; σίττ’ ἀμνίδες. οὐκ ἐσορῆτε

ouk apo tas kranas? sitt’ amnides. ouk esorete

τόν μευ τὰν σύριγγα πρόαν κλέψαντα Κομάταν;

ton meu tan syringa proan klepsanta Komatan?

τὰν ποίαν σύριγγα; τὺ γάρ ποκα δῶλε Σιβύρτα

tan poian syringa? ty gar poka dole Sibyrta

ἐκτάσα σύριγγα; τί δ’ οὐκέτι σὺν Κορύδωνι

ektasa syringa? ti d’ ouketi syn Korydoni

ἀρκεῖ τοι καλάμας αὐλὸν ποππύσδεν ἔχοντι;

arkei toi kalamas aulon poppysden echonti?

τάν μοι ἔδωκε Λύκων ὦλεύθερε. τὶν δὲ τὸ ποῖον

tan moi edoke Lykon oleuthere. tin de to poion

Λάκων ἀγκλέψας πόκ’ ἔβα νάκος; εἰπὲ Κομάτα·

Lakon anklepsas pok’ eba nakos? eipe Komata;

οὐδὲ γὰρ Εὐμάρᾳ τῷ δεσπότᾳ ἦς τι ἐνεύδειν.

oude gar Eumara to despota es ti eneudein.

τὸ Κροκύλος μοι ἔδωκε, τὸ ποικίλον, ἁνίκ’ ἔθυσε

to Krokylos moi edoke, to poikilon, hanik’ ethyse

ταῖς Νύμφαις τὰν αἶγα· τὺ δ’ ὦ κακὲ καὶ τόκ’ ἐτάκευ

tais Nymphais tan aiga; ty d’ o kake kai tok’ etakeu

βασκαίνων, καὶ νῦν με τὰ λοίσθια γυμνὸν ἔθηκας.

baskainon, kai nyn me ta loisthia gymnon ethekas.

οὐκ αὐτὸν τὸν Πᾶνα τὸν ἄκτιον, οὐ τέ γε Λάκων

ouk auton ton Pana ton aktion, ou te ge Lakon

τὰν βαίταν ἀπέδυσ’ ὁ Καλαιθίδος, ἢ κατὰ τήνας

tan baitan apedys’ ho Kalaithidos, e kata tenas

τᾶς πέτρας ὤνθρωπε μανεὶς ἐς Κρᾶθιν ἁλοίμαν.

tas petras onthrope maneis es Krathin haloiman.

οὐ μὰν οὐκ αὐτὰς τὰς λιμνάδας ὦγαθὲ Νύμφας,

ou man ouk autas tas limnadas ogathe Nymphas,

αἵτέ μοι ἵλαοί τε καὶ εὐμενέες τελέθοιεν,

ahite moi hilaoi te kai eumenees telethoien,

οὔ τευ τὰν σύριγγα λαθὼν ἔκλεψε Κομάτας.

ou teu tan syringa lathon eklepse Komatas.

αἴ τοι πιστεύσαιμι, τὰ Δάφνιδος ἄλγε’ ἀροίμαν.

ai toi pisteusaimi, ta Daphnidos alge’ aroiman.

ἀλλ’ ὦν αἴκα λῇς ἔριφον θέμεν— ἔστι μὲν οὐδὲν

all’ on aika les eriphon themen— esti men ouden

ἱερόν— ἀλλά γε τοι διαείσομαι, ἕστέ κ’ ἀπείπῃς.

hieron— alla ge toi diaeisomai, heste k’ apeipes.

ὗς ποτ’ Ἀθαναίαν ἔριν ἤρισεν. ἠνίδε κεῖται

hys pot’ Athanaian erin erisen. enide keitai

ὥριφος· ἀλλά γε καὶ τὺ τὸν εὔβοτον ἀμνὸν ἔρισδε.

horiphos; alla ge kai ty ton euboton amnon erisde.

καὶ πῶς ὦ κίναδος τὺ τάδ’ ἔσσεται ἐξ ἴσω ἁμίν;

kai pos o kinados ty tad’ essetai ex iso hamin?

τίς τρίχας ἀντ’ ἐρίων ἐποκίξατο; τίς δὲ παρεύσας

tis trichas ant’ erion epokixato? tis de pareusas

αἰγὸς πρατοτόκοιο κακὰν κύνα δήλετ’ ἀμέλγειν;

aigos pratotokoio kakan kyna delet’ amelgein?

ὅστις νικασεῖν τὸν πλατίον ὡς τὺ πεποίθεις,

hostis nikasein ton plation hos ty pepoitheis,

σφὰξ βομβέων τέττιγος ἐναντίον. ἀλλὰ γὰρ οὔ τοι

sphax bombeon tettigos enantion. alla gar ou toi

ὥριφος ἰσοπαλής, τυῖδ’ ὁ τράγος οὗτος. ἔρισδε.

horiphos isopales, tyid’ ho tragos houtos. erisde.

μὴ σπεῦδ’· οὐ γάρ τοι πυρὶ θάλπεαι. ἅδιον ᾀσῇ

me speud’; ou gar toi pyri thalpeai. hadion ase

τεῖδ’ ὑπὸ τὰν κότινον καὶ τἄλσεα ταῦτα καθίξας.

teid’ hypo tan kotinon kai talsea tauta kathixas.

ψυχρὸν ὕδωρ τουτεῖ καταλείβεται· ὧδε πεφύκει

psychron hydor toutei kataleibetai; hode pephykei

ποία χἁ στιβὰς ἅδε, καὶ ἀκρίδες ὧδε λαλεῦντι.

poia chha stibas hade, kai akrides hode laleunti.

ἀλλ’ οὔ τι σπεύδω· μέγα δ’ ἄχθομαι, εἰ τύ με τολμῇς

all’ ou ti speudo; mega d’ achthomai, ei ty me tolmes

ὄμμασι τοῖς ὀρθοῖσι ποτιβλέπεν, ὅν ποκ’ ἐόντα

ommasi tois orthoisi potiblepen, hon pok’ eonta

παῖδ’ ἔτ’ ἐγὼν ἐδίδασκον. ἴδ’ ἁ χάρις ἐς τί ποθ’ ἕρπει.

paid’ et’ egon edidaskon. id’ ha charis es ti poth’ herpei.

θρέψαι καὶ λυκιδεῖς, θρέψαι κύνας, ὥς τυ φάγωντι.

threpsai kai lykideis, threpsai kynas, hos ty phagonti.

καὶ πόκ’ ἐγὼ παρὰ τεῦς τι μαθὼν καλὸν ἢ καὶ ἀκούσας

kai pok’ ego para teus ti mathon kalon e kai akousas

μέμναμ’; ὦ φθονερὸν τὺ καὶ ἀπρεπὲς ἀνδρίον αὔτως.

memnam’? o phthoneron ty kai aprepes andrion autos.

ἀλλὰ γὰρ ἕρφ’ ὧδ’, ἕρπε, καὶ ὕστατα βουκολιαξῇ.

alla gar herph’ hod’, herpe, kai hystata boukoliaxe.

οὐχ ἑρψῶ τηνεῖ· τουτεῖ δρύες, ὧδε κύπειρος,

ouch herpso tenei; toutei dryes, hode kypeiros,

ὧδε καλὸν βομβεῦντι ποτὶ σμήνεσσι μέλισσαι·

hode kalon bombeunti poti smenessi melissai;

ἔνθ’ ὕδατος ψυχρῶ κρᾶναι δύο· ταὶ δ’ ἐπὶ δένδρει

enth’ hydatos psychro kranai dyo; tai d’ epi dendrei

ὄρνιχες λαλαγεῦντι· καὶ ἁ σκιὰ οὐδὲν ὁμοία

orniches lalageunti; kai ha skia ouden homoia

τᾷ παρὰ τίν· βάλλει δὲ καὶ ἁ πίτυς ὑψόθε κώνοις.

ta para tin; ballei de kai ha pitys hypsothe konois.

ἦ μὰν ἀρνακίδας τε καὶ εἴρια τεῖδε πατησεῖς,

e man arnakidas te kai eiria teide pateseis,

αἴκ’ ἔνθῃς, ὕπνω μαλακώτερα· ταὶ δὲ τραγεῖαι

aik’ enthes, hypno malakotera; tai de trageiai

ταὶ παρὰ τὶν ὄσδοντι κακώτερον ἢ τύ περ ὄσδεις.

tai para tin osdonti kakoteron e ty per osdeis.

στασῶ δὲ κρατῆρα μέγαν λευκοῖο γάλακτος

staso de kratera megan leukoio galaktos

ταῖς Νύμφαις, στασῶ δὲ καὶ ἁδέος ἄλλον ἐλαίω.

tais Nymphais, staso de kai hadeos allon elaio.

αἰ δέ κε καὶ τὺ μόλῃς, ἁπαλὰν πτέριν ὧδε πατησεῖς

ai de ke kai ty moles, hapalan pterin hode pateseis

καὶ γλάχων’ ἀνθεῦσαν· ὑπεσσεῖται δὲ χιμαιρᾶν

kai glachon’ antheusan; hypesseitai de chimairan

δέρματα τῶν παρὰ τὶν μαλακώτερα τετράκις ἀρνῶν.

dermata ton para tin malakotera tetrakis arnon.

στασῶ δ’ ὀκτὼ μὲν γαυλὼς τῷ Πανὶ γάλακτος,

staso d’ okto men gaulos to Pani galaktos,

ὀκτὼ δὲ σκαφίδας μέλιτος πλέα κηρί’ ἐχοίσας.

okto de skaphidas melitos plea keri’ echoisas.

αὐτόθε μοι ποτέρισδε καὶ αὐτόθε βουκολιάσδευ·

autothe moi poterisde kai autothe boukoliasdeu;

τὰν σαυτῶ πατέων ἔχε τὰς δρύας. ἀλλὰ τίς ἄμμε

tan sauto pateon eche tas dryas. alla tis amme

τίς κρινεῖ; αἴθ’ ἔνθοι πόθ’ ὁ βουκόλος ὧδ’ ὁ Λυκώπας.

tis krinei? aith’ enthoi poth’ ho boukolos hod’ ho Lykopas.

οὐδὲν ἐγὼ τήνω ποτιδεύομαι· ἀλλὰ τὸν ἄνδρα,

ouden ego teno potideuomai; alla ton andra,

αἰ λῇς, τὸν δρυτόμον βωστρήσομες, ὃς τὰς ἐρείκας

ai les, ton drytomon bostresomes, hos tas ereikas

τήνας τὰς παρὰ τὶν ξυλοχίζεται· ἔστι δὲ Μόρσων.

tenas tas para tin xylochizetai; esti de Morson.

βωστρέωμες. τὺ κάλει νιν. ἴθ’ ὦ ξένε μικκὸν ἄκουσον

bostreomes. ty kalei nin. ith’ o xene mikkon akouson

τεῖδ’ ἐνθών· ἄμμες γὰρ ἐρίσδομες, ὅστις ἀρείων

teid’ enthon; ammes gar erisdomes, hostis areion

βουκολιαστάς ἐστι. τὺ δ’ ὦ φίλε μήτ’ ἐμὲ Μόρσων

boukoliastas esti. ty d’ o phile met’ eme Morson

ἐν χάριτι κρίνῃς, μήτ’ ὦν τύγα τοῦτον ὀνάσῃς.

en chariti krines, met’ on tyga touton onases.

ναὶ ποτὶ τᾶν Νυμφᾶν Μόρσων φίλε μήτε Κομάτᾳ

nai poti tan Nymphan Morson phile mete Komata

τὸ πλέον ἰθύνῃς, μήτ’ ὦν τύγα τῷδε χαρίξῃ.

to pleon ithynes, met’ on tyga tode charixe.

ἅδέ τοι ἁ ποίμνα τῶ Θουρίω ἐστὶ Σιβύρτα,

hade toi ha poimna to Thourio esti Sibyrta,

Εὐμάρα δὲ τὰς αἶγας ὁρῇς φίλε τῶ Συβαρίτα.

Eumara de tas aigas hores phile to Sybarita.

μή τύ τις ἠρώτη πὸτ τῶ Διός, αἴτε Σιβύρτα

me ty tis erote pot to Dios, aite Sibyrta

αἴτ’ ἐμόν ἐστι κάκιστε τὸ ποίμνιον; ὡς λάλος ἐσσί.

ait’ emon esti kakiste to poimnion? hos lalos essi.

βέντισθ’ οὗτος, ἐγὼ μὲν ἀλαθέα πάντ’ ἀγορεύω

bentisth’ houtos, ego men alathea pant’ agoreuo

κοὐδὲν καυχέομαι· τὺ δ’ ἄγαν φιλοκέρτομος ἐσσί.

kouden kaucheomai; ty d’ agan philokertomos essi.

εἶα λέγ’ εἴ τι λέγεις, καὶ τὸν ξένον ἐς πόλιν αὖθις

eia leg’ ei ti legeis, kai ton xenon es polin authis

ζῶντ’ ἄφες· ὦ Παιάν, ἦ στωμύλος ἦσθα Κομάτα.

zont’ aphes; o Paian, e stomylos estha Komata.

ταὶ Μοῖσαί με φιλεῦντι πολὺ πλέον ἢ τὸν ἀοιδὸν

tai Moisai me phileunti poly pleon e ton aoidon

Δάφνιν· ἐγὼ δ’ αὐταῖς χιμάρως δύο πρᾶν ποκ’ ἔθυσα.

Daphnin; ego d’ autais chimaros dyo pran pok’ ethysa.

καὶ γὰρ ἔμ’ ὡπόλλων φιλέει μέγα, καὶ καλὸν αὐτῷ

kai gar em’ hopollon phileei mega, kai kalon auto

κριὸν ἐγὼ βόσκω. τὰ δὲ Κάρνεα καὶ δὴ ἐφέρπει.

krion ego bosko. ta de Karnea kai de epherpei.

πλὰν δύο τὰς λοιπὰς διδυματόκος αἶγας ἀμέλγω,

plan dyo tas loipas didymatokos aigas amelgo,

καί μ’ ἁ παῖς ποθορεῦσα" τάλαν" λέγει" αὐτὸς ἀμέλγεις";

kai m’ ha pais pothoreusa" talan" legei" autos amelgeis"?

φεῦ φεῦ Λάκων τοι ταλάρως σχεδὸν εἴκατι πληροῖ

pheu pheu Lakon toi talaros schedon eikati pleroi

τυρῶ καὶ τὸν ἄναβον ἐν ἄνθεσι παῖδα μολύνει.

tyro kai ton anabon en anthesi paida molynei.

βάλλει καὶ μάλοισι τὸν αἰπόλον ἁ Κλεαρίστα

ballei kai maloisi ton aipolon ha Klearista

τὰς αἶγας παρελᾶντα καὶ ἁδύ τι ποππυλιάσδει.

tas aigas parelanta kai hady ti poppyliasdei.

κἠμὲ γὰρ ὁ Κρατίδας τὸν ποιμένα λεῖος ὑπαντῶν

keme gar ho Kratidas ton poimena leios hypanton

ἐκμαίνει· λιπαρὰ δὲ παρ’ αὐχένα σείετ’ ἔθειρα.

ekmainei; lipara de par’ auchena seiet’ etheira.

ἀλλ’ οὐ σύμβλητ’ ἐστὶ κυνόσβατος οὐδ’ ἀνεμώνα

all’ ou symblet’ esti kynosbatos oud’ anemona

πρὸς ῥόδα, τῶν ἄνδηρα παρ’ αἱμασιαῖσι πεφύκει.

pros rhoda, ton andera par’ ahimasiaisi pephykei.

οὐδὲ γὰρ οὐδ’ ἀκύλοις ὁμομαλίδες· αἱ μὲν ἔχοντι

oude gar oud’ akylois homomalides; ahi men echonti

λυπρὸν ἀπὸ πρίνοιο λεπύριον, αἱ δὲ μελιχραί.

lypron apo prinoio lepyrion, ahi de melichrai.

κἠγὼ μὲν δωσῶ τᾷ παρθένῳ αὐτίκα φάσσαν

kego men doso ta partheno autika phassan

ἐκ τᾶς ἀρκεύθω καθελών· τηνεῖ γὰρ ἐφίσδει.

ek tas arkeutho kathelon; tenei gar ephisdei.

ἀλλ’ ἐγὼ ἐς χλαῖναν μαλακὸν πόκον, ὁππόκα πέξω

all’ ego es chlainan malakon pokon, hoppoka pexo

τὰν οἶν τὰν πέλλαν, Κρατίδᾳ δωρήσομαι αὐτός.

tan oin tan pellan, Kratida doresomai autos.

σίττ’ ἀπὸ τᾶς κοτίνω ταὶ μηκάδες· ὧδε νέμεσθε,

sitt’ apo tas kotino tai mekades; hode nemesthe,

ὡς τὸ κάταντες τοῦτο γεώλοφον αἵ τε μυρῖκαι.

hos to katantes touto geolophon ahi te myrikai.

οὐκ ἀπὸ τᾶς δρυὸς οὗτος ὁ Κώναρος ἅ τε Κιναίθα;

ouk apo tas dryos houtos ho Konaros ha te Kinaitha?

τουτεῖ βοσκησεῖσθε ποτ’ ἀντολάς, ὡς ὁ Φάλαρος.

toutei boskeseisthe pot’ antolas, hos ho Phalaros.

ἔστι δέ μοι γαυλὸς κυπαρίσσινος, ἔστι δὲ κρατήρ,

esti de moi gaulos kyparissinos, esti de krater,

ἔργον Πραξιτέλευς· τᾷ παιδὶ δὲ ταῦτα φυλάσσω.

ergon Praxiteleus; ta paidi de tauta phylasso.

χἁμῖν ἐστι κύων φιλοποίμνιος, ὃς λύκος ἄγχει,

chhamin esti kyon philopoimnios, hos lykos anchei,

ὃν τῷ παιδὶ δίδωμι τὰ θηρία πάντα διώκειν.

hon to paidi didomi ta theria panta diokein.

ἀκρίδες, αἳ τὸν φραγμὸν ὑπερπαδῆτε τὸν ἁμόν,

akrides, ahi ton phragmon hyperpadete ton hamon,

μή μευ λωβασεῖσθε τὰς ἀμπέλος· ἐντὶ γὰρ ἇβαι.

me meu lobaseisthe tas ampelos; enti gar habai.

τοὶ τέττιγες, ὁρῆτε τὸν αἰπόλον ὡς ἐρεθίζω·

toi tettiges, horete ton aipolon hos erethizo;

οὑτῶς χὑμές θην ἐρεθίζετε τὼς καλαμευτάς.

houtos chhymes then erethizete tos kalameutas.

μισέω τὰς δασυκέρκος ἀλώπεκας, αἳ τὰ Μίκωνος

miseo tas dasykerkos alopekas, ahi ta Mikonos

αἰεὶ φοιτῶσαι τὰ ποθέσπερα ῥαγίζοντι.

aiei phoitosai ta pothespera rhagizonti.

καὶ γὰρ ἐγὼ μισέω τὼς κανθάρος, οἳ τὰ Φιλώνδα

kai gar ego miseo tos kantharos, ohi ta Philonda

σῦκα κατατρώγοντες ὑπανέμιοι φορέονται.

syka katatrogontes hypanemioi phoreontai.

ἦ οὐ μέμνᾳ, ὅκ’ ἐγώ τυ κατήλασα, καὶ τὺ σεσαρὼς

e ou memna, hok’ ego ty katelasa, kai ty sesaros

εὖ ποτεκιγκλίζευ καὶ τᾶς δρυὸς εἴχεο τήνας;

eu potekinklizeu kai tas dryos eicheo tenas?

τοῦτο μὲν οὐ μέμναμ’· ὅκα μάν ποκα τεῖδέ τυ δήσας

touto men ou memnam’; hoka man poka teide ty desas

Εὐμάρας ἐκάθηρε καλῶς μάλα, τοῦτό γ’ ἴσαμι.

Eumaras ekathere kalos mala, touto g’ isami.

ἦ δή τις Μόρσων πικραίνεται· ἢ οὐχὶ παρῄσθευ;

e de tis Morson pikrainetai; e ouchi parestheu?

σκίλλας ἰὼν γραίας ἀπὸ σάματος αὐτίκα τίλλειν.

skillas ion graias apo samatos autika tillein.

κἠγὼ μὰν κνίζω Μόρσων τινά· καὶ τὺ δὲ λεύσσεις.

kego man knizo Morson tina; kai ty de leusseis.

ἐνθὼν τὰν κυκλάμινον ὄρυσσέ νυν ἐς τὸν Ἄλεντα.

enthon tan kyklaminon orysse nyn es ton Alenta.

Ἱμέρα ἀνθ’ ὕδατος ῥείτω γάλα, καὶ τὺ δὲ Κράθι

Himera anth’ hydatos rheito gala, kai ty de Krathi

οἴνῳ πορφύροις, τὰ δέ τ’ οἴσυα καρπὸν ἐνείκαι.

oino porphyrois, ta de t’ oisya karpon eneikai.

ῥείτω χἁ Συβαρῖτις ἐμὶν μέλι, καὶ τὸ πότορθρον

rheito chha Sybaritis emin meli, kai to potorthron

ἁ παῖς ἀνθ’ ὕδατος τᾷ κάλπιδι κηρία βάψαι.

ha pais anth’ hydatos ta kalpidi keria bapsai.

ταὶ μὲν ἐμαὶ κύτισόν τε καὶ αἴγιλον αἶγες ἔδοντι,

tai men emai kytison te kai aigilon aiges edonti,

καὶ σχῖνον πατέοντι καὶ ἐν κομάροισι κέχυνται.

kai schinon pateonti kai en komaroisi kechyntai.

ταῖσι δ’ ἐμαῖς ὀίεσσι πάρεστι μὲν ἁ μελίτεια

taisi d’ emais oiessi paresti men ha meliteia

φέρβεσθαι, πολλὸς δὲ καὶ ὡς ῥόδα κίσθος ἐπανθεῖ.

pherbesthai, pollos de kai hos rhoda kisthos epanthei.

οὐκ ἔραμ’ Ἀλκίππας, ὅτι με πρᾶν οὐκ ἐφίλασε

ouk eram’ Alkippas, hoti me pran ouk ephilase

τῶν ὤτων καθελοῖσ’, ὅκά οἱ τὰν φάσσαν ἔδωκα.

ton oton kathelois’, hoka ohi tan phassan edoka.

ἀλλ’ ἐγὼ Εὐμήδευς ἔραμαι μέγα· καὶ γὰρ ὅκ’ αὐτῷ

all’ ego Eumedeus eramai mega; kai gar hok’ auto

τὰν σύριγγ’ ὤρεξα, καλόν τί με κάρτ’ ἐφίλασεν.

tan syring’ orexa, kalon ti me kart’ ephilasen.

οὐ θεμιτὸν Λάκων ποτ’ ἀηδόνα κίσσας ἐρίσδειν,

ou themiton Lakon pot’ aedona kissas erisdein,

οὐδ’ ἔποπας κύκνοισι· τὺ δ’ ὦ τάλαν ἐσσὶ φιλεχθής.

oud’ epopas kyknoisi; ty d’ o talan essi philechthes.

παύσασθαι κέλομαι τὸν ποιμένα. τὶν δὲ Κομάτα

pausasthai kelomai ton poimena. tin de Komata

δωρεῖται Μόρσων τὰν ἀμνίδα· καὶ τὺ δὲ θύσας

doreitai Morson tan amnida; kai ty de thysas

ταῖς Νύμφαις Μόρσωνι καλὸν κρέας αὐτίκα πέμψον.

tais Nymphais Morsoni kalon kreas autika pempson.

πεμψῶ ναὶ τὸν Πᾶνα. φριμάσσεο πᾶσα τραγίσκων

pempso nai ton Pana. phrimasseo pasa tragiskon

νῦν ἀγέλα· κἠγὼ γὰρ ἴδ’ ὡς μέγα τοῦτο καχαξῶ

nyn agela; kego gar id’ hos mega touto kachaxo

κὰτ τῶ Λάκωνος τῶ ποιμένος, ὅττι πόκ’ ἤδη

kat to Lakonos to poimenos, hotti pok’ ede

ἀνυσάμαν τὰν ἀμνόν· ἐς ὠρανὸν ὔμμιν ἁλεῦμαι.

anysaman tan amnon; es oranon ymmin haleumai.

αἶγες ἐμαὶ θαρσεῖτε κερούτιδες· αὔριον ὔμμε

aiges emai tharseite keroutides; aurion ymme

πάσας ἐγὼ λουσῶ Συβαρίτιδος ἔνδοθι λίμνας.

pasas ego louso Sybaritidos endothi limnas.

οὗτος ὁ Λευκίτας ὁ κορυπτίλος, εἴ τιν’ ὀχευσεῖς

houtos ho Leukitas ho koryptilos, ei tin’ ocheuseis

τᾶν αἰγῶν, φλασσῶ τυ πρὶν ἤ γ’ ἐμὲ καλλιερῆσαι

tan aigon, phlasso ty prin e g’ eme kallieresai

ταῖς Νύμφαις τὰν ἀμνόν. ὁ δ’ αὖ πάλιν. ἀλλὰ γενοίμαν,

tais Nymphais tan amnon. ho d’ au palin. alla genoiman,

αἰ μή τυ φλάσσαιμι, Μελάνθιος ἀντὶ Κομάτα.

ai me ty phlassaimi, Melanthios anti Komata.